به گزارش خبرنگار برنا از قزوین؛ مریم بیدخام در نشست تخصصی «شهر دوستدار کودک؛ الزامات برنامهریزی و طراحی» که با محوریت جامعهشناسی شهری و توجه به کودکان دارای نیازهای ویژه در سالن اجتماعات سازمان نظام مهندسی ساختمان استان قزوین برگزار شد، اظهار کرد: اگر به دوران کودکی نسلهای گذشته نگاه کنیم، کودکان در حیاط خانهها، کنار حوض، درخت و کوچههای محله بازی میکردند و همسایهها یکدیگر را میشناختند، اما تغییر سبک زندگی و گسترش آپارتماننشینی، بخش زیادی از این فضاها را از کودکان گرفته است.
وی افزود: امروز در بسیاری از خانوادهها، گوشی تلفن همراه و رایانه جای بازیهای کودکانه در فضای باز را گرفته است و این موضوع ضرورت ایجاد فضاهای شهری مناسب برای کودکان را دوچندان میکند.
مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری قزوین با تأکید بر اینکه شهر دوستدار کودک تنها مختص کودکان نیست، گفت: کودکی که در بستر خانواده رشد میکند، به محیطی نیاز دارد که مادر و سایر اعضای خانواده نیز بتوانند با آرامش و امنیت در آن تردد و زندگی کنند. بنابراین شهری که برای کودک مناسب باشد، برای مادران، زنان، سالمندان و افراد دارای معلولیت نیز مناسبتر خواهد بود.
بیدخام با اشاره به اهمیت عدالت در توزیع امکانات شهری تصریح کرد: در برنامهریزی برای شهر دوستدار کودک باید محلات کمبرخوردار در اولویت قرار گیرند تا کودکان ساکن این مناطق نیز بتوانند از فضاها و امکانات مناسب بهرهمند شوند.
وی ادامه داد: ایجاد شهر دوستدار کودک تنها وظیفه شهرداری نیست و تحقق آن به همکاری دستگاههای مختلف از جمله دستگاههای فرهنگی، پلیس راهور، دانشگاه علوم پزشکی، راه و شهرسازی و سایر مجموعههای مرتبط نیاز دارد.
مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری قزوین پیشنهاد کرد: طرحی جامع تدوین شود که در آن وظایف هر دستگاه در حوزههای فرهنگی، اجتماعی و زیرساختی برای تحقق شهر دوستدار کودک مشخص باشد.
بیدخام با تأکید بر ضرورت توجه به دیدگاه کودکان در برنامهریزی شهری گفت: شهرها معمولاً توسط مدیران، مهندسان و سرمایهگذاران بزرگسال طراحی میشوند، در حالی که لازم است شهر را از نگاه یک کودک نیز ببینیم.
وی پیشنهاد داد آموزش و پرورش با برگزاری مسابقات نقاشی، ایدهپردازی و عکاسی از کودکان بخواهد ویژگیهای شهر مطلوب خود را ترسیم و بیان کنند و افزود: گاهی یک خیابان شلوغ، پیادهروی نامناسب، نبود نور کافی یا ناامن بودن یک محله میتواند برای کودک خطرآفرین باشد و او را از تجربههای سالم دوران کودکی محروم کند.
بیدخام نقش جامعه مهندسی را در این زمینه مهم دانست و اظهار کرد: الزامات شهر دوستدار کودک باید در نقشهها، ضوابط شهرداری، معابر و محدوده مدارس دیده شود.
وی با اشاره به تغییر الگوی استقرار مدارس و افزایش ترافیک اطراف مراکز آموزشی گفت: در گذشته مدارس بیشتر در نزدیکی خانهها قرار داشتند و کودکان امکان تردد مستقلتری داشتند، اما امروز افزایش ترافیک و مسائل ایمنی موجب شده بسیاری از خانوادهها فرزندان خود را با خودرو به مدرسه برسانند.
مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری قزوین همچنین فضای مجازی را یکی از دغدغههای خانوادهها عنوان کرد و گفت: بسیاری از کودکان به جای بازی در کوچه، پارک و فضاهای اجتماعی، زمان زیادی را با تلفن همراه سپری میکنند و توسعه پارکها، فضاهای تفریحی، کتابخانهها و سایر زیرساختهای شهری میتواند زمینه حضور بیشتر کودکان در فضای اجتماعی و کاهش وابستگی آنان به فضای مجازی را فراهم کند.
بیدخام در پایان ابراز امیدواری کرد با همکاری دستگاههای مختلف، شهری انسانیتر ساخته شود که در آن کودکان، زنان، سالمندان، افراد دارای معلولیت و همه اقشار جامعه احساس امنیت و آرامش داشته باشند.
انتهای پیام