به گزارش برنا از اصفهان، دهم اکتبر، برابر با ۱۸ مهرماه، روز جهانی بهداشت روان فرصتی برای بازنگری در نگاه فردی و اجتماعی به سلامت روان، کاهش انگ و تبعیض و تأکید بر ضرورت دسترسی همگان به خدمات حمایتی و تخصصی این حوزه است.
سلامت، تنها به معنای نداشتن بیماری جسمی نیست. آرامش روان، توانایی مدیریت فشارهای زندگی، برقراری روابط سالم، تصمیم‌گیری و مشارکت مؤثر در جامعه نیز بخش مهمی از سلامت انسان را تشکیل می‌دهد؛ موضوعی که در زندگی پرشتاب امروز و در مواجهه با فشارهای اقتصادی، اجتماعی و شغلی، بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.
بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، در سال ۲۰۲۳ حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان با یکی از اختلالات روانی زندگی می‌کردند؛ آماری که ضرورت توجه جدی‌تر به پیشگیری، تشخیص به‌موقع و دسترسی به خدمات مؤثر سلامت روان را نشان می‌دهد.
وقتی لبخند، همیشه نشانه حال خوب نیست
در بسیاری از مواقع، افراد با وجود تجربه اضطراب، فرسودگی روانی، اندوه یا فشارهای عاطفی، تلاش می‌کنند در محیط کار، خانواده و اجتماع، چهره‌ای عادی از خود نشان دهند. گاهی ترس از قضاوت دیگران و گاهی این تصور که بیان مشکلات روانی نشانه ضعف است، باعث می‌شود افراد برای مدت طولانی درباره شرایط خود سکوت کنند.
در چنین شرایطی، توجه به نشانه‌های تغییر در خلق‌وخو، خواب، تمرکز، روابط اجتماعی و عملکرد روزمره اهمیت دارد. تداوم این تغییرات، به‌ویژه زمانی که زندگی عادی فرد را مختل می‌کند، می‌تواند ضرورت دریافت کمک تخصصی را مطرح کند.
سلامت روان به معنای شاد بودن همیشگی یا نداشتن احساسات ناخوشایند نیست؛ بلکه به معنای شناخت احساسات، برخورد سازنده با دشواری‌ها و برخورداری از حمایت مناسب در زمان نیاز است.
مراجعه به روان‌شناس؛ نشانه مسئولیت‌پذیری، نه ضعف
یکی از موانع مهم در مسیر ارتقای سلامت روان، انگ اجتماعی و نگاه نادرست به دریافت خدمات روان‌شناختی است. همچنان ممکن است برخی افراد از ترس برچسب خوردن، مشکلات خود را پنهان کنند یا مراجعه به متخصص را به تعویق بیندازند.
در حالی که کمک گرفتن از روان‌شناس یا روان‌پزشک، متناسب با نیاز فرد، می‌تواند بخشی از مسیر مراقبت از سلامت باشد. همان‌طور که برای مشکلات جسمی به پزشک مراجعه می‌کنیم، مشکلات پایدار روانی نیز شایسته توجه، ارزیابی تخصصی و دریافت خدمات مناسب هستند.
در کنار خدمات تخصصی، حمایت خانواده و دوستان، روابط اجتماعی سالم، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و ایجاد تعادل میان کار و زندگی می‌توانند به حفظ و ارتقای سلامت روان کمک کنند؛ هرچند این اقدامات جایگزین درمان تخصصی در صورت نیاز نیستند.
شعار امسال؛ شنیدن تجربه‌ها برای ایجاد تغییر واقعی
سازمان جهانی بهداشت، شعار روز جهانی بهداشت روان در سال ۲۰۲۶ را «شنیده‌شدن تجربه‌های زیسته؛ صداهای واقعی، تغییر واقعی» اعلام کرده است؛ شعاری که بر اهمیت شنیدن صدای افرادی تأکید دارد که مشکلات روانی را تجربه کرده‌اند و ضرورت مشارکت معنادار آنان در تصمیم‌گیری‌ها، سیاست‌گذاری‌ها و طراحی خدمات سلامت روان را یادآور می‌شود.
این رویکرد نشان می‌دهد که حمایت از سلامت روان، تنها به ارائه خدمات درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه جامعه باید فضایی فراهم کند که افراد بتوانند بدون ترس از تحقیر و تبعیض، درباره تجربه‌های خود صحبت کنند، به خدمات مناسب دسترسی داشته باشند و در تصمیم‌هایی که بر زندگی آن‌ها اثر می‌گذارد، نقش داشته باشند.
سلامت روان، مسئولیت مشترک فرد و جامعه
توجه به سلامت روان، نیازمند همکاری خانواده‌ها، نظام آموزشی، محیط‌های کاری، نهادهای اجتماعی و نظام سلامت است. آموزش مهارت‌های زندگی، ارتقای سواد سلامت روان، دسترسی آسان‌تر به خدمات مشاوره‌ای و تخصصی و مقابله با باورهای نادرست، می‌تواند زمینه حمایت مؤثرتر از افراد را فراهم کند.
روز جهانی بهداشت روان یادآور این حقیقت است که هیچ‌کس نباید برای اثبات توانمندی خود، رنج روانی‌اش را پنهان کند. گاهی یک گفت‌وگوی بدون قضاوت، شنیدن صبورانه حرف‌های دیگری یا تشویق او به دریافت کمک تخصصی، می‌تواند آغاز مسیری تازه باشد.
سلامت روان، امتیازی ویژه برای گروهی خاص نیست؛ بخشی جدایی‌ناپذیر از سلامت و کیفیت زندگی همه انسان‌هاست. جامعه‌ای که به حال روانی شهروندانش اهمیت می‌دهد، نه‌تنها برای درمان مشکلات، بلکه برای پیشگیری از آن‌ها، کاهش تبعیض و فراهم کردن فرصت زندگی شایسته برای همه سرمایه‌گذاری می‌کند.