علیرضا اولیایی‌منش، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفت‌و‌گو با خبرنگار برنا، با اشاره به اهمیت شناسایی و کنترل عوامل خطر سلامت در مناطق کم‌برخوردار اظهار کرد: عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت از موضوعاتی است که سال‌ها در نظام سلامت کشور مورد توجه قرار داشته و در همین راستا، اقدامات پژوهشی و اجرایی متعددی برای شناسایی و کنترل این عوامل انجام شده است.
وی با اشاره به سابقه فعالیت خود در این حوزه افزود: عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت که با عنوان تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت نیز شناخته می‌شوند، از محور‌های مهم مطالعات و برنامه‌ریزی‌های حوزه سلامت هستند. در حال حاضر، شبکه‌ای تحقیقاتی در کشور با مشارکت حدود ۴۰ تا ۵۰ مرکز تحقیقاتی در این زمینه فعالیت می‌کند و هر یک از این مراکز بخشی از مطالعات مرتبط را پیش می‌برند.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به فعالیت‌های پژوهشی این دانشگاه در حوزه عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت گفت: دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز مرکز تحقیقاتی مرتبط با این موضوع دارد و در همین چارچوب، مأموریتی به مراکز تحقیقاتی استانی واگذار شده است تا با استفاده از روش مشخص، سه عامل اصلی تهدیدکننده سلامت در استان خود را شناسایی و نتایج را ارسال کنند.
اولیایی‌منش ادامه داد: نتایج این بررسی‌ها به‌تدریج در حال دریافت است و پس از مشخص شدن عوامل تهدیدکننده سلامت در استان‌های مختلف، برای هر یک از این عوامل برنامه‌ای متناسب تدوین خواهد شد تا اقدامات لازم برای کنترل و کاهش اثرات آنها بر اساس شرایط هر منطقه دنبال شود.
محله‌محوری؛ رویکردی برای شناسایی دقیق‌تر مشکلات سلامت
وی با تأکید بر اهمیت محله‌محوری در برنامه‌ریزی‌های حوزه سلامت تصریح کرد: دولت موضوع شناسایی عوامل خطر سلامت با رویکرد محله‌محوری را به‌صورت ویژه دنبال می‌کند. در این رویکرد، محله یکی از کانون‌های اصلی شناسایی مسائل و تهدید‌های سلامت است و مشکلات هر منطقه با توجه به شرایط واقعی محیط زندگی ساکنان بررسی می‌شود.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود: در همین زمینه، تدوین دستورالعمل‌های لازم آغاز شده و این دستورالعمل‌ها در اختیار مراکز مربوطه قرار گرفته است. بر اساس این برنامه، عوامل خطر سلامت در محلات تحت پوشش شناسایی می‌شوند و مراکز مرتبط نیز در این فرایند مشارکت خواهند کرد.
اولیایی‌منش با اشاره به نقش مردم در شناسایی مسائل و اولویت‌های سلامت محلات گفت: این فرایند نباید صرفاً به بررسی‌های کارشناسی و تصمیم‌گیری در سطوح مدیریتی محدود شود، بلکه لازم است با حضور و مشارکت مستقیم مردم در سطح محله انجام گیرد.
وی افزود: ساکنان هر محله شناخت بیشتری از شرایط محیط زندگی، مشکلات روزمره و نیاز‌های منطقه خود دارند و مشارکت آنها می‌تواند به شناسایی دقیق‌تر عوامل تهدیدکننده سلامت و تعیین اولویت‌های مداخله کمک کند.
تدوین برنامه‌های سلامت متناسب با نیاز‌های هر منطقه
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران خاطرنشان کرد: هدف این است که با همکاری مردم، مسئولان محلی و مراکز تحقیقاتی، عوامل تهدیدکننده سلامت در هر محله شناسایی و برای کنترل آنها برنامه‌های مشخصی تدوین شود.
به گفته اولیایی‌منش، اجرای این رویکرد می‌تواند زمینه برنامه‌ریزی دقیق‌تر در حوزه سلامت را فراهم کند تا اقدامات اجرایی، متناسب با نیاز‌های واقعی هر منطقه و با مشارکت افرادی پیش برود که به‌طور مستقیم با مشکلات سلامت در محیط زندگی خود مواجه هستند.
انتهای پیام/