سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی و بین الملل

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی ریاست جمهوری: حل مسائل شهری بدون پیوند دانش و مدیریت شهری ممکن نیست

۱۴۰۵/۰۷/۲۳ - ۱۵:۲۷:۵۲
کد خبر: ۲۴۰۲۳۱۰
معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد مدیریت شهری گفت: مسئله اصلی شهرها کمبود پروژه نیست، بلکه فقدان توسعه مبتنی بر دانش و نوآوری و استفاده ناکافی از ظرفیت زیست‌بوم نوآوری برای حل مسائل شهری است.

به گزارش برنا از اصفهان، اسفندیاری اختیاری در کارگاه آموزشی «تحول مفاهیم شهری و مسیر حرکت به سوی شهرهای دانش‌بنیان» که با حضور معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور و شهرداران شهرهای استان اصفهان در اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: شهر دانش‌بنیان شهری است که در آن دانش، سرمایه انسانی و نوآوری به‌صورت نظام‌مند و با حکمرانی هوشمند به خلق ارزش اقتصادی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه پایدار شهری تبدیل می‌شود.

وی با بیان اینکه برخورداری از فناوری‌های مدرن به‌تنهایی به معنای حرکت به سمت شهر دانش‌بنیان نیست، افزود: باید مشخص شود فناوری‌های مورد استفاده در شهر تا چه اندازه بر دانش و نوآوری استوارند و چگونه برای حل مسائل واقعی شهروندان به کار گرفته می‌شوند.

معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری با اشاره به مشکلاتی همچون آلودگی هوا، بحران آب و فرایندهای اداری کاغذمحور تصریح کرد: پرسش اساسی این است که چرا با وجود شکل‌گیری زیست‌بوم نوآوری و فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان، ظرفیت این مجموعه‌ها به اندازه کافی در حل مسائل روزمره شهرها به کار گرفته نمی‌شود.

اختیاری ادامه داد: زمانی می‌توان از شهر دانش‌بنیان سخن گفت که دانش در بدنه مدیریت شهری جریان پیدا کند، مدیران از ظرفیت نیروهای متخصص و شرکت‌های نوآور برای حل مسائل استفاده کنند و ارتباط میان زیست‌بوم نوآوری و زیست‌بوم شهری به یک سازوکار مستمر تبدیل شود.

فاصله میان زیست‌بوم نوآوری و مسائل واقعی شهر

وی با اشاره به ظرفیت‌های علمی و فناورانه اصفهان اظهار کرد: این استان از زیرساخت‌هایی همچون شهرک علمی و تحقیقاتی، دانشگاه‌ها، مراکز رشد، مراکز نوآوری، شتاب‌دهنده‌ها و فضاهای کار اشتراکی برخوردار است؛ اما مسئله مهم، میزان ارتباط این ظرفیت‌ها با بدنه شهر و استفاده از دانش تولیدشده برای بهبود عملکرد مدیریت شهری است.

معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری افزود: وجود زیرساخت‌های فناورانه زمانی می‌تواند به توسعه شهری منجر شود که دستاوردهای آن‌ها از محیط‌های تخصصی فراتر برود و در تصمیم‌گیری‌های شهری، ارائه خدمات عمومی، کاهش مسائل زیست‌محیطی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان اثر بگذارد.

وی با تأکید بر اینکه شهر دانش‌بنیان صرفاً به معنای استقرار شرکت‌های فناور در یک محدوده جغرافیایی نیست، تصریح کرد: نمی‌توان زیست‌بوم نوآوری را مستقل از زیست‌بوم شهری در نظر گرفت و انتظار داشت هر دو به‌صورت جداگانه مسیر توسعه را طی کنند. این دو زیست‌بوم باید به یکدیگر متصل شوند و در حل مسائل و ایجاد ارزش متقابل نقش داشته باشند.

توسعه دانش‌بنیان به همکاری همه اجزای حکمرانی شهری نیاز دارد

اختیاری با تأکید بر اینکه تحقق شهر دانش‌بنیان به اقدام یک دستگاه محدود نمی‌شود، گفت: استانداری، فرمانداری، شهرداری، شورای اسلامی شهر، دستگاه‌های صنعتی، نهادهای محیط‌زیستی، دانشگاه‌ها و سایر بخش‌های مرتبط باید در یک مسیر مشترک حرکت کنند تا دانش و نوآوری به بخشی از سازوکار تصمیم‌گیری و اداره شهر تبدیل شود.

وی خاطرنشان کرد: تحقق این رویکرد به تغییر نگاه مدیران نیاز دارد و نمی‌توان انتظار داشت صرفاً با صدور یک دستورالعمل یا اجرای یک پروژه فناورانه، شهر دانش‌بنیان شکل بگیرد. در کنار اصلاح فرایندهای مدیریتی، باید بر فرهنگ‌سازی، ترویج و نهادینه‌کردن استفاده از دانش در مدیریت شهری نیز تمرکز شود.

معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری با اشاره به تجربه یزد در پیگیری الگوی شهر دانش‌بنیان اظهار کرد: اجرای این رویکرد به زمان، برنامه‌ریزی و شناخت ظرفیت‌های هر منطقه نیاز دارد و نمی‌توان برای همه شهرها نسخه‌ای یکسان در نظر گرفت.

وی افزود: در برخی مناطق ممکن است بازنگری در الگوی توسعه صنعتی و هدایت سرمایه‌گذاری به سمت فعالیت‌های دانش‌محور ضرورت داشته باشد؛ در چنین شرایطی، دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و مدیریت شهری می‌توانند در شناسایی ظرفیت‌های جایگزین و فراهم‌کردن زمینه فعالیت‌های جدید نقش‌آفرینی کنند.

ضرورت تدوین شاخص‌های سنجش شهر دانش‌بنیان

اختیاری با اشاره به لزوم ایجاد سازوکار هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول تصریح کرد: برای پیشبرد شهر دانش‌بنیان، وجود یک شورای راهبری در سطح عالی ضروری است تا بخش‌های مختلف درباره اولویت‌های توسعه شهری مبتنی بر دانش هماهنگ شوند و تصمیم‌ها در چارچوب یک رویکرد مشترک اتخاذ شوند.

وی همچنین بر ضرورت تعریف شاخص‌های متناسب با ویژگی‌های هر شهر و شهرستان تأکید کرد و گفت: این شاخص‌ها باید ابعاد مختلفی از جمله نیروی انسانی، زیرساخت‌ها، فرایندهای مدیریتی و کیفیت زندگی را دربرگیرند تا امکان ارزیابی میزان پیشرفت شهرها در مسیر دانش‌بنیان‌شدن فراهم شود.

معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری در بخش دیگری از سخنان خود به ظرفیت‌های قانونی حمایت از اقتصاد دانش‌بنیان اشاره کرد و افزود: قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش‌بنیان و قانون جهش تولید دانش‌بنیان، ابزارهایی برای تقویت تأمین مالی، توسعه زیرساخت‌ها و گسترش بازار محصولات دانش‌بنیان فراهم کرده‌اند که آشنایی دستگاه‌ها و فعالان اقتصادی با ظرفیت‌های آن‌ها می‌تواند در پیشبرد این مسیر مؤثر باشد.

وی تأکید کرد: حرکت به سوی شهرهای دانش‌بنیان مستلزم آن است که مدیران شهری، دانش و نوآوری را نه موضوعی حاشیه‌ای یا مختص بخش فناوری، بلکه یکی از مبانی اصلی تصمیم‌گیری، حل مسائل عمومی و برنامه‌ریزی برای آینده شهر بدانند.

انتهای پیام 

نظر شما