به گزارش برنا از خوزستان، سید محمدرضا موالی‌زاده در جریان بازدید از بنای تاریخی اشکفت سلمان ایذه که پنج شنبه بیست و سوم مهر ماه انجام شد، اظهار کرد: بازدید از شهر تاریخی ایذه که یکی از نقاط تمدنی ماست و تاریخ و تمدن دیرپایی دارد، در کنار نماینده محترم مردم و جمعی از دست‌اندرکاران انجام شد.
او ضمن اشاره به هدف این بازدید، گفت: برای بررسی موضوع پیشگیری از وقوع سیل سنگین در ایذه آمدیم تا ببینیم چه کارهایی می‌توان انجام داد و پس از این بازدید میدانی، جلسه مدیریت بحران برگزار خواهد شد.
استاندار خوزستان با اشاره به بازدید از محوطه تاریخی اشکفت سلمان، افزود: از محلی تاریخی بازدید به عمل آوردیم که قدمت آن به سال‌ها پیش از میلاد برمی‌گردد و این نقطه تاریخی باید ساماندهی شود؛ حیف است که چنین نقطه‌ای که از لحاظ تاریخی قدمت قابل‌توجهی دارد، به صورت مطلوب ساماندهی نشود.
مقام عالی دولت چهاردهم در استان خوزستان ضمن اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده بیان کرد: با سازمان میراث فرهنگی صحبت کرده‌ایم و هر بخشی که در استان لازم باشد انجام می‌شود و اگر نیاز باشد، از تهران نیز پیگیری خواهیم کرد.
موالی‌زاده با اشاره به آثار تاریخی موجود در این محوطه، ادامه داد: آثار برجسته‌ای که بر روی کوه‌ها نقش بسته، حکایت از قدمت و تاریخ درازدامن این منطقه دارد و محوطه‌ای که ساخته شده نشان می‌دهد که تمدنی کهن در این سرزمین، قرن‌ها پیش و پیش از دو هزار سال پیش شکل گرفته است.
استاندار خوزستان در پایان ضمن تاکید بر اقدام های پیش‌رو، اضافه کرد: یکی از اقدام هایی که پیگیری خواهد شد، ساماندهی این نقطه تاریخی از طریق وزارت میراث فرهنگی است و با وزیر محترم و مسوولان مربوطه صحبت خواهیم کرد و همراه با نماینده مردم، این کار را دنبال خواهیم کرد.
لازم به توضیح است که اشکفت سلمان در ایذه خوزستان یک نیایشگاه صخره‌ای متعلق به دوران عیلامیان با قدمتی حدودا ۲۷۰۰ تا ۳۲۰۰ سال است که به نام معبد"تاریشا" نیز شناخته می‌شود و بزرگ‌ترین کتیبه میخی عیلام نو در ایران را در خود جای داده است.
این محوطه چهار نقش‌برجسته صخره‌ای دارد و برای نخستین مرتبه در هنر صخره‌ای ایران، تصویر یک زن در جایگاهی هم‌تراز با مرد در آن حجاری(نقش‌برجسته‌سازی) شده است.
اشکفت سلمان در سال ۱۳۷۸ با شماره ۲۵۹۵ در فهرست آثار ملی ثبت شد و پرونده آن به همراه دیگر محوطه‌های ایذه با عنوان منظر تاریخی طبیعی ایذه در سال ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت.
انتهای پیام/