مونا فرخنده، کارگردان فیلم کوتاه داستانی «بن»، حاضر در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا درباره اثر خود گفت: «بن» به معنای ریشه است و ریشه، قصه را حتی زیر خاک ادامه می‌دهد؛ دغدغه اصلی این فیلم، شاید به تصویر کشیدن آخرین فداکاری یک مادر باشد.
وی درباره سابقه فیلمسازی خود افزود: این فیلم دومین کار من است. اولین فیلمم در جشنواره چهلم حضور داشت و اکنون با «بن» در جشنواره چهل‌وسوم شرکت کرده‌ام.
این فیلمساز درباره نگاه خود به جشنواره فیلم کوتاه تهران بیان کرد: جشنواره برای من هیچ‌وقت به چشم سکوی پرتاب نبوده، بلکه شبیه خانه است؛ جایی که با آدم‌هایی که رویای مشترک داریم دور هم جمع می‌شویم. من با فیلم «میکس» آقای داریوش مهرجویی عاشق سینما شدم و فهمیدم پشت صحنه چه تعداد آدم کار می‌کنند؛ متاسفانه بسیار نزدیک به سالگرد فوت ایشان هستیم و خیلی دلم می‌خواست آقای مهرجویی فیلمم را می‌دید.
فرخنده با اشاره به هدف خود از فیلمسازی گفت: من همیشه دوست داشتم حتی در حد یک کلمه یا جمله، چیزی به تفکر یا این جهان اضافه کنم؛ نمی‌خواهم گنده‌گویی کنم اما دوست دارم وقتی مخاطب از سالن سینما بیرون می‌آید، خطی روی تفکرش کشیده شده باشد و به آن فکر کند.
این کارگردان در پایان درباره مدیوم فیلم کوتاه گفت: فیلم کوتاه موقعیتی است برای فیلمسازان جوان که منظورم از جوان به لحاظ سنی نیست بلکه به لحاظ تجربه‌ای است، تا دور هم جمع شوند، تبادل اطلاعات کنند و نظراتشان را بگویند که قطعا در آینده فیلمسازی‌شان تاثیر دارد. امیدوارم این جشنواره باز هم فیلمسازان جدیدی را به سینما معرفی کند.
انتهای پبام/