گروه سیاسی و بین الملل برنا- لیلا پایدار/ انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ برای دونالد ترامپ فراتر از رقابتی بر سر کرسی‌های کنگره است؛ این انتخابات به آزمونی سیاسی درباره عملکرد دولت او در حوزه اقتصاد، هزینه‌های زندگی و جنگ با ایران تبدیل شده است. در شرایطی که جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در مجلس نمایندگان و سنا تلاش می‌کنند، دموکرات‌ها امیدوارند نارضایتی از افزایش قیمت‌ها و پیامدهای اقتصادی جنگ، توازن قدرت در واشنگتن را به سود آنان تغییر دهد.
اهمیت این رقابت از آنجا ناشی می‌شود که نتیجه آن می‌تواند توانایی ترامپ برای پیشبرد برنامه‌های داخلی و خارجی دولتش را تحت تأثیر قرار دهد. از سوی دیگر، تغییر ترکیب کنگره ممکن است مسیر نظارت بر دولت، تصویب بودجه و بررسی تصمیم‌های نظامی را دگرگون کند. به همین دلیل، انتخابات پیش رو نه‌تنها معیاری برای سنجش میزان حمایت از رئیس‌جمهور در میانه دوره دوم او، بلکه نشانه‌ای از جهت‌گیری سیاسی آمریکا در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ خواهد بود.
اقتصاد و هزینه زندگی در مرکز این رقابت قرار دارند، اما جنگ با ایران نیز بُعد تازه‌ای به مناقشه انتخاباتی بخشیده است. افزایش هزینه انرژی، فشار بر خانوارها و اختلاف‌نظر درباره اهداف و هزینه‌های عملیات نظامی، سیاست خارجی را به یکی از موضوعات مؤثر بر ارزیابی رأی‌دهندگان از عملکرد دولت تبدیل کرده است. با این حال، میزان تأثیر این عوامل بر نتیجه نهایی به مشارکت انتخاباتی، شرایط حوزه‌های رقابتی و توانایی هر دو حزب در تبدیل نارضایتی عمومی به رأی بستگی دارد.
انتخابات میان‌دوره‌ای چگونه برگزار می‌شود؟
در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و بخشی از کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود. در انتخابات سوم نوامبر ۲۰۲۶، ۳۵ کرسی از مجموع ۱۰۰ کرسی سنا در معرض رقابت قرار دارد که شامل ۳۳ کرسی در انتخابات عادی و دو کرسی در انتخابات ویژه فلوریدا و اوهایو است.
اعضای مجلس نمایندگان برای دوره‌های دوساله انتخاب می‌شوند، در حالی که دوره نمایندگی سناتورها شش سال است و انتخابات سنا به‌گونه‌ای زمان‌بندی می‌شود که تنها بخشی از کرسی‌ها در هر دوره انتخاباتی به رأی گذاشته شوند.
کنگره آمریکا مسئولیت قانون‌گذاری در سطح فدرال، تصویب بودجه و نظارت بر عملکرد دولت را بر عهده دارد. از آنجا که تصویب بسیاری از قوانین به موافقت هر دو مجلس نیاز دارد، کنترل مجلس نمایندگان و سنا می‌تواند بر میزان موفقیت رئیس‌جمهور در اجرای برنامه‌های خود تأثیر مستقیم بگذارد. در مقابل، از دست رفتن اکثریت در یکی از دو مجلس می‌تواند مسیر قانون‌گذاری را دشوارتر کند و زمینه را برای افزایش نظارت بر عملکرد دولت فراهم آورد.
هم‌زمان با انتخابات کنگره، رقابت‌های فرمانداری و مجالس قانون‌گذاری ایالتی نیز در بخش‌هایی از آمریکا برگزار می‌شود. این رقابت‌ها می‌توانند بر توازن قدرت دو حزب در سطح ایالتی و زمینه سیاسی انتخابات ریاست‌جمهوری آینده تأثیر بگذارند.
رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها بر سر اکثریت
جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در مجلس نمایندگان با رقابتی نزدیک روبه‌رو هستند. بر اساس ترکیب کرسی‌های ذکرشده در گزارش‌های انتخاباتی، این حزب ۲۱۸ کرسی در اختیار دارد؛ در حالی که دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی دارند، یک نماینده مستقل معمولاً با جمهوری‌خواهان رأی می‌دهد و دو کرسی نیز خالی است.
این ترکیب شکننده به آن معناست که تغییر نتیجه در تعداد محدودی از حوزه‌های انتخابیه می‌تواند اکثریت مجلس را جابه‌جا کند. در چنین شرایطی، حتی اختلاف‌های محدود در میزان مشارکت یا آرای نامزدها ممکن است پیامدهای سیاسی گسترده‌ای داشته باشد. در سنا، جمهوری‌خواهان در آغاز چرخه انتخاباتی با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و مستقل‌های همسو با آنان، اکثریت را در اختیار داشتند. با این حال، از آنجا که همه کرسی‌های سنا هم‌زمان به رأی گذاشته نمی‌شوند، تغییر کنترل این مجلس به نتیجه مجموعه‌ای از رقابت‌های ایالتی بستگی دارد.
به گزارش آسوشیتدپرس در ۱۷ اکتبر، مایک جانسون، رئیس جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان، نسبت به حفظ اکثریت حزبش ابراز اطمینان کرده است. جمهوری‌خواهان بر منابع مالی کارزار انتخاباتی و تلاش برای بسیج حامیان خود تأکید دارند؛ در مقابل، دموکرات‌ها امیدوارند نگرانی‌های اقتصادی و مخالفت با جنگ، مشارکت رأی‌دهندگان را به سود آنان تغییر دهد. با این حال، نتیجه نهایی تنها به مواضع رهبران دو حزب وابسته نیست. میزان مشارکت، ویژگی‌های حوزه‌های انتخابیه، محبوبیت نامزدها و آرای رأی‌دهندگان مستقل نیز می‌توانند در تعیین ترکیب آینده کنگره نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشند.
نظرسنجی‌ها؛ اقتصاد و هزینه زندگی در صدر دغدغه‌ها
نظرسنجی‌های منتشرشده در اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد اقتصاد و هزینه زندگی از مهم‌ترین موضوعات مورد توجه رأی‌دهندگان آمریکایی هستند و جنگ با ایران نیز در ارزیابی آنان از عملکرد دولت جایگاه قابل‌توجهی دارد. بر اساس نظرسنجی مشترک آسوشیتدپرس و مرکز پژوهش امور عمومی نورک که ۱۵ اکتبر منتشر شد، ۸۵ درصد پاسخ‌دهندگان اقتصاد و ۸۴ درصد هزینه زندگی را از مهم‌ترین مسائل مؤثر بر رأی خود دانسته‌اند. همچنین ۶۹ درصد مراقبت‌های درمانی و ۶۴ درصد جنگ با ایران را در زمره موضوعات مهم انتخاباتی قرار داده‌اند.
در همین نظرسنجی، ۷۴ درصد از عملکرد ترامپ در حوزه اقتصاد و ۷۹ درصد از عملکرد او در زمینه هزینه زندگی ابراز نارضایتی کرده‌اند. ۳۶ درصد نیز عملکرد کلی او را تأیید کرده‌اند، در حالی که ۶۴ درصد با آن مخالف بوده‌اند. این ارقام از وجود نارضایتی قابل‌توجه نسبت به وضعیت اقتصادی و عملکرد دولت حکایت دارند، اما لزوماً به معنای انتقال یکپارچه آرای ناراضیان به دموکرات‌ها نیستند. رأی‌دهندگان ممکن است با عملکرد دولت در یک حوزه مخالف باشند، اما بر اساس اولویت‌های دیگری مانند مهاجرت، امنیت یا مالیات تصمیم بگیرند.
نظرسنجی مرکز پژوهش پیو که در اکتبر منتشر شد نیز نشان داد ۸۴ درصد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، اقتصاد را برای تصمیم انتخاباتی خود بسیار مهم می‌دانند. در این بررسی، ۷۳ درصد آینده دموکراسی، ۶۸ درصد مراقبت‌های درمانی و ۵۹ درصد مهاجرت را از موضوعات بسیار مهم عنوان کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد رقابت انتخاباتی صرفاً بر محور جنگ یا تورم شکل نمی‌گیرد. موضوعاتی مانند خدمات عمومی، مهاجرت و آینده نظام سیاسی نیز می‌توانند بر تصمیم رأی‌دهندگان تأثیر بگذارند و تعیین کنند نارضایتی از دولت تا چه اندازه به تغییر آرایش حزبی در کنگره منجر خواهد شد.
تورم و افزایش قیمت‌ها؛ فشار بر دولت ترامپ
وضعیت اقتصادی یکی از محورهای اصلی رقابت دو حزب است. برای بسیاری از خانوارهای آمریکایی، ارزیابی اقتصاد نه صرفاً بر اساس شاخص‌های کلان، بلکه با توجه به قیمت مواد غذایی، بنزین، اجاره مسکن، هزینه درمان و توانایی پرداخت قبوض انجام می‌شود. بر اساس گزارش اداره آمار کار آمریکا که ۱۴ اکتبر منتشر شد، شاخص قیمت مصرف‌کننده در سپتامبر ۲۰۲۶ نسبت به ماه قبل ۰٫۶ درصد افزایش یافت و رشد آن در مقایسه با مدت مشابه سال قبل به ۳٫۷ درصد رسید. قیمت بنزین در همان ماه ۹٫۱ درصد افزایش داشت و بیش از نیمی از رشد ماهانه شاخص کل را توضیح داد. شاخص مسکن نیز در سپتامبر ۰٫۴ درصد بالا رفت.
این ارقام نشان می‌دهد فشار هزینه‌ها در بخش‌های مختلف اقتصاد ادامه داشته است. افزایش قیمت انرژی اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا علاوه بر هزینه مستقیم سوخت برای مصرف‌کنندگان، می‌تواند هزینه حمل‌ونقل کالا و فعالیت شرکت‌ها را نیز افزایش دهد. برای جمهوری‌خواهان، این وضعیت از آن جهت اهمیت دارد که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ وعده داده بود هزینه‌های زندگی را کاهش دهد و شرایط اقتصادی خانوارها را بهبود بخشد. ادامه نگرانی‌ها درباره قیمت‌ها می‌تواند فاصله میان این وعده‌ها و تجربه روزمره برخی رأی‌دهندگان را برجسته کند.
در مقابل، جمهوری‌خواهان بر موضوعاتی مانند مالیات، مهاجرت و امنیت تأکید دارند و بخشی از مشکلات اقتصادی را به سیاست‌های گذشته یا عوامل خارج از کنترل دولت نسبت می‌دهند. از این رو، اختلاف دو حزب تنها بر سر دلایل افزایش قیمت‌ها نیست، بلکه به این پرسش نیز مربوط می‌شود که کدام رویکرد برای مدیریت اقتصاد و کاهش فشار بر خانوارها مناسب‌تر است.
جنگ با ایران؛ از سیاست خارجی تا هزینه خانوارها
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به یکی از موضوعات مهم مناقشه سیاسی در آمریکا تبدیل شده است. پیامدهای این درگیری برای بازار انرژی و هزینه‌های زندگی، موضوع جنگ را از حوزه سیاست خارجی به بحث‌های روزمره اقتصادی و رقابت‌های انتخاباتی کشانده است.
به گزارش آسوشیتدپرس، هفت ماه پس از آغاز جنگ، افزایش قیمت سوخت و هزینه‌های حمل‌ونقل بر خانوارها و کسب‌وکارهای آمریکایی فشار وارد کرده است. بر اساس این گزارش، قیمت بنزین از پیش از جنگ حدود ۴۵ درصد و قیمت گازوئیل حدود ۶۸ درصد افزایش یافته است. این خبرگزاری هزینه اقتصادی جنگ برای یک خانوار متوسط آمریکایی را حدود دو هزار دلار برآورد کرده که نزدیک به هزار و ۱۰۰ دلار آن به افزایش هزینه انرژی مربوط می‌شود.
این ارقام برآورد رسانه‌ای از پیامدهای اقتصادی جنگ هستند و هزینه واقعی برای هر خانوار، بسته به محل زندگی، میزان مصرف سوخت و الگوی مخارج، متفاوت است. همچنین برای نسبت‌دادن تمام افزایش قیمت‌ها به جنگ باید عوامل دیگری مانند شرایط عرضه و تقاضا، وضعیت بازارهای جهانی و سیاست‌های اقتصادی را نیز در نظر گرفت.
افزایش قیمت انرژی می‌تواند از مسیرهای مختلف به اقتصاد منتقل شود. شرکت‌های حمل‌ونقل با هزینه بیشتری برای جابه‌جایی کالا روبه‌رو می‌شوند و برخی تولیدکنندگان نیز ممکن است با افزایش هزینه مواد اولیه و توزیع مواجه شوند. در صورت تداوم این شرایط، بخشی از فشار هزینه‌ای می‌تواند به مصرف‌کنندگان منتقل شود؛ هرچند میزان و سرعت این انتقال به وضعیت بازار و تصمیم شرکت‌ها بستگی دارد.
از منظر سیاسی، دموکرات‌ها می‌کوشند هزینه‌های اقتصادی جنگ را به عملکرد دولت پیوند دهند و از آن برای انتقاد از سیاست خارجی ترامپ استفاده کنند. در مقابل، حامیان دولت بر اهداف امنیتی و ضرورت مقابله با تهدیدهایی که از نگاه آنان متوجه آمریکا است، تأکید دارند. نظرسنجی آسوشیتدپرس و نورک در اکتبر نشان داد ۶۴ درصد پاسخ‌دهندگان جنگ با ایران را از مسائل مهم در تصمیم انتخاباتی خود می‌دانند. این یافته بیانگر آن است که جنگ در کنار اقتصاد و هزینه زندگی، بخشی از فضای سیاسی پیش از انتخابات را شکل داده است.
با این حال، مخالفت با جنگ الزاماً به معنای حمایت از یک حزب نیست. برخی رأی‌دهندگان ممکن است از هزینه‌های نظامی انتقاد کنند، اما در موضوعاتی مانند مهاجرت، مالیات یا امنیت داخلی همچنان با جمهوری‌خواهان همسو باشند. بنابراین، اثر جنگ بر نتیجه انتخابات به مجموعه‌ای از نگرانی‌ها و اولویت‌های رأی‌دهندگان بستگی دارد.
اختیارات جنگی رئیس‌جمهور و نقش نظارتی کنگره
یکی دیگر از موضوعات مهم، حدود اختیارات رئیس‌جمهور در تصمیم‌گیری درباره عملیات نظامی و نقش کنگره در نظارت بر این تصمیم‌هاست. قانون اساسی آمریکا اختیارات مرتبط با جنگ و نیروهای مسلح را میان نهادهای مختلف تقسیم کرده است. رئیس‌جمهور فرمانده کل نیروهای مسلح است، در حالی که کنگره در زمینه تأمین مالی عملیات نظامی، قانون‌گذاری و اعمال نظارت بر دولت نقش دارد. نحوه تفسیر این اختیارات و حدود استفاده رئیس‌جمهور از قدرت اجرایی، از موضوعات دیرینه اختلاف در سیاست آمریکا است.
در جریان جنگ با ایران، تلاش‌های قانون‌گذاران برای محدودکردن اقدامات نظامی دولت به یکی از محورهای مناقشه سیاسی تبدیل شده است. آسوشیتدپرس گزارش داده است که رأی‌گیری‌های کنگره درباره محدودکردن اختیارات نظامی ترامپ به ابزاری برای تبلیغات انتخاباتی دو حزب تبدیل شده‌اند. اگر دموکرات‌ها کنترل یکی از دو مجلس را به دست آورند، ممکن است جلسات نظارتی بیشتری درباره هزینه‌های جنگ، تصمیم‌های نظامی و نحوه اجرای سیاست خارجی دولت برگزار کنند. در مقابل، حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان می‌تواند شرایط سیاسی متفاوتی برای این نوع نظارت ایجاد کند. با این حال، تغییر اکثریت کنگره به معنای تغییر خودکار سیاست نظامی نیست. اختیارات اجرایی رئیس‌جمهور، قوانین موجود و اختلاف‌نظرهای احتمالی درون هر دو حزب همچنان بر روند تصمیم‌گیری تأثیر خواهند گذاشت.
چرا پیش‌بینی نتیجه انتخابات دشوار است؟
با وجود نارضایتی اقتصادی و انتقادها از جنگ، نتیجه انتخابات را نمی‌توان صرفاً از روی نظرسنجی‌های ملی تعیین کرد. انتخابات مجلس نمایندگان در حوزه‌های انتخابیه جداگانه برگزار می‌شود و رقابت سنا نیز به شرایط هر ایالت بستگی دارد. خبرگزاری رویترز در تحلیلی در ۱۲ اکتبر به چند عامل اشاره کرد که می‌تواند مانع تبدیل نارضایتی از دولت به پیروزی گسترده دموکرات‌ها شود؛ از جمله محدودبودن تعداد حوزه‌های رقابتی، تفاوت میزان مشارکت گروه‌های مختلف رأی‌دهنده، برتری مالی جمهوری‌خواهان در برخی رقابت‌ها و احتمال تفاوت میان نتایج نظرسنجی‌ها و آرای نهایی.
در برخی حوزه‌ها، سابقه رأی‌دهی و ترکیب جمعیتی به سود یکی از دو حزب است و تغییر نتیجه به دشواری صورت می‌گیرد. در حوزه‌های رقابتی، اما آرای رأی‌دهندگان مستقل، میزان مشارکت و عملکرد نامزدها می‌تواند تعیین‌کننده باشد. به همین دلیل، برتری یک حزب در نظرسنجی ملی درباره ترجیح حزبی برای مجلس نمایندگان لزوماً به معنای کسب اکثریت در سنا یا پیروزی در همه رقابت‌های حساس نیست. ارزیابی دقیق‌تر مستلزم بررسی جداگانه رقابت‌های نزدیک، وضعیت نامزدها و ویژگی‌های سیاسی هر ایالت است.
رأی‌گیری زودهنگام و رقابت در ایالت‌های حساس
رأی‌گیری زودهنگام به شهروندان اجازه می‌دهد پیش از روز اصلی انتخابات رأی خود را ثبت کنند. زمان آغاز و شیوه اجرای این فرایند در ایالت‌های مختلف یکسان نیست و برخی ایالت‌ها امکان رأی‌گیری حضوری زودهنگام یا رأی‌گیری پستی را فراهم می‌کنند. اوهایو از جمله ایالت‌هایی است که آغاز رأی‌گیری زودهنگام آن در اکتبر مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. این ایالت در رقابت‌های کنگره اهمیت دارد و مسائل اقتصادی می‌تواند در تصمیم رأی‌دهندگان آن نقش داشته باشد.
با این حال، افزایش مشارکت زودهنگام به‌تنهایی نشان نمی‌دهد کدام حزب برنده خواهد شد. برای ارزیابی آن باید ترکیب رأی‌دهندگان، مقایسه با دوره‌های گذشته و میزان مشارکت نهایی را نیز در نظر گرفت. در سنا نیز رقابت در ایالت‌هایی مانند آلاسکا مورد توجه قرار گرفته است. رویترز در گزارشی در ۱۴ اکتبر نوشت افزایش هزینه انرژی و نارضایتی از جنگ، در ایالتی که به‌طور سنتی به جمهوری‌خواهان گرایش دارد، به موضوعی سیاسی تبدیل شده است. این نمونه نشان می‌دهد که حتی در ایالت‌هایی با سابقه سیاسی مشخص، مسائل اقتصادی و سیاست خارجی می‌توانند بر فضای رقابت اثر بگذارند؛ هرچند نتیجه هر رقابت به عوامل محلی و ویژگی‌های نامزدها نیز وابسته است.
سه سناریو برای آینده کنگره
نتیجه انتخابات می‌تواند روابط میان کاخ سفید و کنگره را در یکی از سه وضعیت کلی قرار دهد.
سناریوی نخست؛ حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس. در این صورت، دولت ترامپ از همراهی حزبی بیشتری در روند قانون‌گذاری برخوردار خواهد بود. با این حال، اختلاف‌نظر میان نمایندگان و سناتورهای جمهوری‌خواه می‌تواند تصویب برخی طرح‌ها را دشوار کند.
سناریوی دوم؛ کنترل مجلس نمایندگان به دست دموکرات‌ها. این تغییر می‌تواند قدرت نظارتی دموکرات‌ها را افزایش دهد و تصویب برخی برنامه‌های دولت را با موانع بیشتری روبه‌رو کند. همچنین، کمیته‌های مجلس نمایندگان می‌توانند نقش پررنگ‌تری در بررسی عملکرد دولت ایفا کنند.
سناریوی سوم؛ تغییر کنترل سنا. در این وضعیت، روند بررسی انتصاب‌های ریاست‌جمهوری و تصویب طرح‌هایی که به رأی سنا نیاز دارند، با موازنه سیاسی متفاوتی روبه‌رو خواهد شد. پیامدهای دقیق آن به ترکیب جدید مجلس و نوع تصمیم‌های مورد بررسی بستگی دارد.
این سناریوها پیامدهای متفاوتی برای دولت و کنگره دارند، اما هیچ‌کدام را نمی‌توان صرفاً بر اساس محبوبیت رئیس‌جمهور یا یک نظرسنجی ملی قطعی دانست.
پیامدهای انتخابات برای سال ۲۰۲۸
انتخابات میان‌دوره‌ای علاوه بر تعیین ترکیب کنگره، می‌تواند بر رقابت‌های ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ نیز تأثیر بگذارد. عملکرد احزاب در این انتخابات ممکن است بر جایگاه رهبران، راهبردهای انتخاباتی و رقابت میان چهره‌های احتمالی برای نامزدی ریاست‌جمهوری اثر بگذارد. برای جمهوری‌خواهان، نتیجه انتخابات می‌تواند معیاری برای سنجش میزان حمایت رأی‌دهندگان از دولت ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری او باشد. برای دموکرات‌ها نیز عملکرد در حوزه‌های رقابتی می‌تواند در ارزیابی راهبردهای سیاسی و شناسایی چهره‌های آینده حزب مورد توجه قرار گیرد. بر اساس متمم بیست‌ودوم قانون اساسی آمریکا، ترامپ نمی‌تواند برای سومین دوره ریاست‌جمهوری انتخاب شود. از این رو، رقابت‌های درون‌حزبی برای تعیین نامزدهای انتخابات ۲۰۲۸ احتمالاً در ادامه دوره فعلی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد؛ هرچند نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای به‌تنهایی سرنوشت رقابت ریاست‌جمهوری بعدی را تعیین نمی‌کند.
جمع‌بندی؛ رأی به اقتصاد، جنگ و عملکرد دولت
انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ در شرایطی برگزار می‌شود که اقتصاد، هزینه زندگی و جنگ با ایران به موضوعات مهم رقابت سیاسی تبدیل شده‌اند. جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت کنگره و ادامه پیشبرد برنامه‌های دولت تلاش می‌کنند، در حالی که دموکرات‌ها می‌کوشند نارضایتی از وضعیت اقتصادی و سیاست خارجی را به افزایش کرسی‌های خود تبدیل کنند. افزایش قیمت انرژی و تداوم نگرانی‌ها درباره هزینه‌های زندگی می‌تواند موقعیت انتخاباتی جمهوری‌خواهان را تحت فشار قرار دهد؛ به‌ویژه آنکه ترامپ پیش‌تر کاهش هزینه‌های خانوارها را از وعده‌های اصلی خود قرار داده بود. جنگ با ایران نیز با پیوندزدن سیاست خارجی به قیمت سوخت و هزینه‌های اقتصادی، بُعد تازه‌ای به این رقابت افزوده است.
با این حال، نتیجه انتخابات تنها با سنجش میزان نارضایتی از دولت مشخص نخواهد شد. میزان مشارکت، شرایط حوزه‌های انتخابیه، آرای رأی‌دهندگان مستقل، منابع مالی کارزارها و عملکرد نامزدها نیز در تعیین نتیجه نقش خواهند داشت. نگرانی‌های مربوط به مهاجرت، امنیت و آینده نظام سیاسی نیز می‌تواند در تصمیم بخشی از رأی‌دهندگان بر ملاحظات اقتصادی غلبه کند. در نهایت، انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آزمونی برای سنجش میزان حمایت از ترامپ و توانایی هر دو حزب در تبدیل مسائل روز به رأی انتخاباتی است. نتیجه این رقابت نه‌تنها بر قانون‌گذاری، بودجه و نظارت بر دولت تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند موقعیت سیاسی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها را در مسیر انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز تحت تأثیر قرار دهد.
انتهای پیام/