به گزارش گروه اجتماعی برنا، جعفر فلاحی، عضو هیئت علمی گروه پزشکی مولکولی دانشکده علوم و فناوری‌های نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به چندعاملی بودن پوسیدگی دندان اظهار کرد: این بیماری در نتیجه تعامل عوامل ژنتیکی، محیطی و رفتاری ایجاد می‌شود؛ بنابراین، نمی‌توان تنها با در نظر گرفتن یک عامل، خطر ابتلا به آن را در افراد ارزیابی کرد.
وی افزود: برخی افراد ممکن است با وجود مسواک زدن منظم، همچنان با پوسیدگی دندان مواجه شوند. در چنین شرایطی، بررسی عواملی مانند شیوه صحیح مسواک زدن، میزان مصرف مواد قندی، وضعیت بزاق و شرایط کلی سلامت دهان و دندان اهمیت دارد.
ژنتیک چگونه بر سلامت دندان‌ها اثر می‌گذارد؟
فلاحی با اشاره به نقش ویژگی‌های ژنتیکی در سلامت دهان و دندان گفت: تفاوت‌های ژنتیکی می‌توانند بر ساختار و استحکام دندان‌ها، ویژگی‌های بزاق و ترکیب میکروبیوم دهان تأثیر بگذارند و در نتیجه، میزان آمادگی افراد برای ابتلا به پوسیدگی را تغییر دهند.
وی با بیان اینکه استعداد ژنتیکی به معنای ابتلای قطعی به پوسیدگی نیست، تأکید کرد: حتی افرادی که از نظر ژنتیکی آسیب‌پذیری بیشتری دارند، می‌توانند با رعایت اصول بهداشتی و اصلاح عادت‌های غذایی، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز افزود: شناخت عوامل مؤثر بر تفاوت‌های فردی می‌تواند به انتخاب راهکار‌های مناسب‌تر برای مراقبت از سلامت دهان و دندان کمک کند.
بزاق؛ سد طبیعی در برابر پوسیدگی دندان
فلاحی با اشاره به نقش بزاق در محافظت از دندان‌ها اظهار کرد: بزاق با خنثی کردن اسید‌های تولیدشده در دهان، شست‌وشوی باقی‌مانده مواد غذایی و کمک به حفظ مواد معدنی دندان‌ها، در محافظت از مینای دندان نقش مهمی دارد.
وی ادامه داد: تفاوت در میزان ترشح و ویژگی‌های بزاق می‌تواند بر قدرت محافظتی آن اثر بگذارد و خطر پوسیدگی را در افراد افزایش یا کاهش دهد. از این رو، بررسی وضعیت بزاق نیز می‌تواند در ارزیابی شرایط سلامت دهان و دندان اهمیت داشته باشد.
مصرف مکرر قند و بهداشت دهان؛ دو عامل مهم در پوسیدگی
این عضو هیئت علمی با تأکید بر اهمیت عادت‌های غذایی و رعایت بهداشت دهان گفت: مصرف مکرر مواد غذایی و نوشیدنی‌های حاوی قند، فعالیت باکتری‌های دهان و تولید اسید را افزایش می‌دهد. این اسید‌ها به‌تدریج مواد معدنی مینای دندان را از بین می‌برند و زمینه ایجاد پوسیدگی را فراهم می‌کنند.
فلاحی، مسواک زدن دست‌کم دو بار در روز با خمیردندان حاوی فلوراید را از مهم‌ترین راهکار‌های پیشگیری از پوسیدگی دانست و افزود: کاهش دفعات مصرف مواد قندی، پاک‌سازی فواصل بین دندان‌ها و مراجعه منظم به دندان‌پزشک نیز در کاهش خطر پوسیدگی و شناسایی زودهنگام مشکلات مؤثر است.
وی تأکید کرد: افرادی که با وجود مسواک زدن منظم دچار پوسیدگی می‌شوند، باید عوامل مختلف مؤثر بر سلامت دهان خود را بررسی کنند؛ چراکه رعایت بهداشت روزانه ضروری است، اما ممکن است به‌تنهایی برای همه افراد کافی نباشد.
پزشکی شخصی؛ گامی به سوی پیشگیری هدفمندتر
فلاحی با اشاره به اهمیت پزشکی شخصی در حوزه سلامت دهان و دندان اظهار کرد: در این رویکرد، ویژگی‌های فردی برای ارزیابی خطر بیماری‌ها و انتخاب روش‌های مناسب پیشگیری و مراقبت در نظر گرفته می‌شود.
وی افزود: شناسایی افرادی که در معرض خطر بیشتری برای پوسیدگی دندان قرار دارند، می‌تواند به برنامه‌ریزی دقیق‌تر برای مراقبت از سلامت دهان و دندان کمک کند. البته این موضوع به معنای کم‌اهمیت بودن اصول عمومی بهداشت نیست و رعایت بهداشت روزانه، استفاده از خمیردندان فلورایددار، توجه به رژیم غذایی و پیگیری منظم وضعیت دندان‌ها برای همه افراد ضروری است.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در پایان تأکید کرد: پیشگیری مؤثر از پوسیدگی دندان مستلزم توجه هم‌زمان به عوامل ژنتیکی، محیطی و رفتاری است و انتخاب راهکار‌های مراقبتی متناسب با شرایط هر فرد می‌تواند اثربخشی اقدامات پیشگیرانه را افزایش دهد.
انتهای پیام/