به گزارش سرویس ورزشی برنا، لیگ چهاردهم هم به نیمه رسید. به سرعت برق و باد گذشت. 10 مرداد ماه بود که بازی های لیگ چهاردهم با بازی فولاد و تراکتور آغاز شد و با شهرآورد پایتخت به اتمام رسید. هر دو با نتیجه 2-1. در نهایت بعد از 15 هفته پر نوسان، این تیم تراکتورسازی تبریز بود که با اعتماد به نیروی جوان و بومی اش، رسول خطیبی به قهرمانی نیم فصل اول رسید. نفت تهران هم مانند سال های گذشته و این بار با علیرضا منصوریان رتبه دوم را با یک امتیاز کمتر به خود اختصاص داد. اعتماد به مربیان جوان در رده بندی لیگ بسیار طعنه آمیز است.
سپاهان و فولاد و استقلال هم در رده های بعدی قراردارند و پرسپولیس با 6 امتیاز اختلاف نسبت به تیم اول، بعد از صبا در جایگاه هفتم قرار دارد. در انتهای جدول هم ملوان و نفت مسجد سلیمان قرار دارند که هر دو مربیان خود را تغییر داده اند ولی همچنان در انتهای جدول رده بندی به سر می برند.
در بخش های بعدی جزئیات بیشتری را از نیم فصل اول لیگ چهاردهم خواهیم دید:
ستاره
مانند هر سال بازیکنان پر زرق و برق و گران قیمتی در لیگ ما حضور دارند که حتی برخی از آن ها بعد از جام جهانی برزیل حسابی برای خود نامی دست و پا کرده بودند و هنوز در دوران ریکاوری بعد از جام جهانی هستند اما در واقع لیگ امسال مانند یکی دو سال قبل ستاره فوق العاده ای نداشت اما می توانیم از لوسیانو ادینیو به عنوان ستاره اصلی لیگ اشاره کنیم. بازیکن 32 ساله ای که سال هاست در فوتبال ایران حضور دارد و امسال با عزیمت به تبریز و تیم اول این شهر به محبوب قلب های آذری ها تبدیل شده است و با 10 گل، آقای گل فعلی لیگ است.
بعد از ادینیو می توان به سروش رفیعی اشاره کرد. بازیکنی که به تازگی اعلام شد، کارت پایان خدمتش مشکل دارد و به زودی باید وارد دوران خدمت شود و متاسفانه تیم ملی ایران، از داشتن چنین بازیکنی در جام ملت های آسیا محروم شد. سروش در لیگ امسال 7 گل برای تیمش زد و بیش از 50% گل های فولاد در نیم فصل را به ثمر رساند.
جاسم کرار عراقی دیگر بازیکن برجسته لیگ ما بود که متاسفانه یا خوشبختانه او هم یک خارجی است. بازیکن سابق تراکتورسازی امسال در 4 بازی نتوانست استقلال را همراهی کند و آبی ها هر 4 بازی را واگذار کردند و همین مساله نشان دهنده تاثیر زیاد این بازیکن در ترکیب استقلال است.
مهدی شریفی، سجاد شهباززاده، ایوب کلانتری، اکبر صادقی، ایمان مبعلی، امید ابراهیمی، حامد شیری، روح الله سیف اللهی، محمد نوری و ..... دیگر بازیکنانی بودند که بازی های قابل قبولی در تیم های خود ارائه دادند.
سال گذشته با نظر اکثر کارشناسان، مهدی شریفی پدیده لیگ بود اما در نهایت محمد عباس زاده این نشان را از سازمان لیگ دریافت کرد. امسال تا به اینجا چند بازیکن جوان عملکرد خوبی داشته اند ولی واقعا پدیده فوق العاده ای در لیگ چهاردهم فوتبال ایران ظهور پیدا نکرد.
محسن دلیر پدیده 26 ساله! لیگ ایران در نیم فصل اول بود. بازیکن آذری تراکتور به همراه رسول خطیبی به تیم اول شهر تبریز پیوست و تا به اینجا توانسته 7 گل برای صدرنشین لیگ به ثمر برساند. دلیر خیلی دیر به فوتبال ایران معرفی شده اما می تواند با استعدادی که از خود نشان داده، خیلی سریع پله های ترقی را طی کند و به تیم ملی برسد.
مهدی طارمی، بازیکنی که توسط علی دایی از تیم زیر 23 ساله های پرسپولیس به تیم اول راه یافت و بازی های خوبی هم برای سرخپوشان تهرانی انجام داد و گل سر سبد بازی های این مهاجم بوشهری، دربی پایتخت بود که با ورودش به زمین ورق بازی را برگرداند و در نهایت یکی از عوامل اصلی پیروزی تیمش در شهرآورد بود. طارمی در نظر سنجی برنامه 90 به عنوان بهترین بازیکن دربی از نگاه مردم انتخاب شد. باید ببینیم این بازیکن 22 ساله می تواند یکی از مسافران استرالیا باشد یا خیر.
دیگر پدیده لیگ احمد عبدالله زاده بود. بازیکن 21 ساله ای که یک جورایی خدا او را بغل کرد و خیلی زود در بازی با استقلال، دل کی روش را ربود و به تیم ملی دعوت شد اما خیلی زود توسط سازمان نظام وظیفه به عنوان بازیکن سرباز اعلام شد و باید به زودی به خدمت مقدس سربازی برود و پا جفت کند.
مهم ترین حاشیه نیم فصل اول فوتبال ایران، تک بود و بی مانند. نه درگیری بازیکنان بود. نه فنی بود و نه هیچ چیز دیگر. حاشیه اصلی فوتبال ایران، مشکل خدمت سربازی بود.جعل کارت معافیت از خدمت. جایی که بسیاری از بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ به دلایل عجیب و غریب مثل فلج اطفال، اعصب و روان، قطع نخاع، کر و لالی ... معافیت گرفته بودند و حالا دروغشان بر ملا شده و کارت پایان خدمتشان باطل شده است و باید برای تیم های نظامی بازی کنند.
آرش افشین، حسین ماهینی، مهدی کریمیان، سروش رفیعی، علی حمودی، احمد حسن زاده، میلاد غریبی، شهاب کرمی، ساسان انصاری، بختیار رحمانی، احمد عبدالله زاده و شجاع خلیل زاده مهم ترین سربازهای جدید فوتبال ایران هستند.
تا دیروز تعداد تیم هایی که سرمربی های خود را تغییر داده بودند، 5 تیم بود ولی با کناره گیری توافقی منصور ابراهیم زاده این تعداد به 6 رسید. کرانچار به یک باره سپاهان را ترک کرد به هوای سرمربیگری در یکی از تیم های پایتخت، جای خود را به حسین فرکی داد.
علی دایی با حاشیه های فراوانش کنار رفت و کار را به حمید درخشان سپرد. مهدی تارتار که خود مختص جانشینی مربیان لیگ برتری در اواسط فصل بود، جای خود را به فراز کمالوند داد تا مربی منشوری بازهم به تبریز بازگردد؛ این بار با تیم دوم شهر.
عبدالمجید باقری نیا هم بعد از چند بار استعفا، سرانجام از این تیم جدا شد و کار را به بهروز مکوندی سپرد. مکوندی توانسته این تیم دوست داشتنی را به جدول بازگرداند اما همچنان نفتی ها در رده پانزدهم جدول جای دارند.
عمو نصرت انزلی چی ها هم بعد از گرفتن نتایج ضعیف با ملوان نیمکت این تیم را ترک کرد و مدیر فنی شد و به جای او، موسیلوویچ سکان هدایت ملوان را بر عهده گرفت تا خاطرات خوش اسکوچیچ را زنده کند که البته هنوز موفق به انجام این مهم نشده است.
باید ببینیم قربانی بعدی این تغییرات زیاد چه کسی خواهد بود؟
بیش ترین برد: تراکتور 8 برد
کم ترین برد: ملوان 1 برد
بیش ترین باخت: ملوان 8 باخت
کم ترین باخت: نفت تهران و سپاهان 2 باخت
بیش ترین گل زده: 28 گل تراکتور
کم ترین گل زده: پیکان 7 گل زده
بیش ترین گل خورده: راه آهن 22
کم ترین گل خورده: فولاد 9 گل
بهترین تفاضل گل: تراکتور 12+
بدترین تفاضل گل: نفت مسجد سلیمان 11-
پرگل ترین بازی: تراکتورسازی 4-2 صبا
پرتکرار ترین نتیجه: 1-0 با 30 بار تکرار
کم گل ترین هفته: هفته های دوم، یازدهم و دوازدهم با میانگین 37/1
پرگل ترین هفته: هفته نهم، دهم و پانزدهم با میانگین 75/2
نیم فصل دوم دست نخورده باقی مانده و قرار است از روز دهم آذرماه آغاز شود، ولی بعد از یک هفته بازی های لیگ به خواب 50 روزه زمستانی خواهد رفت. باید ببینیم در نهایت جام چهاردهم به نام چه تیمی مزین خواهد شد.
به نظر می آید امسال هم تیم قهرمان در هفته آخر مشخص شود. جایی که تیم های تراکتورسازی، فولاد، نفت، سپاهان، استقلال و پرسپولیس جزو مدعیان اصلی به شمار می آیند.
البته باید منتظر جا به جایی های زیادی در فصل نقل و انتقالات باشیم. تیم های زیادی از جمله پرسپولیس نیاز به بازیکن جدید دارند تا در آسیا هم از آن ها استفاده کنند.
/نوید استاد رحیمی/