گروه سیاسی و بین الملل برنا/ آن اپلبام، روزنامه‌نگار آمریکایی، در گزارشی مفصل در نشریه آتلانتیک از وضعیت ونزوئلا پس از عملیات نظامی آمریکا در اوایل سال ۲۰۲۶ که به برکناری نیکولاس مادورو منجر شد، می‌نویسد.
دولت ترامپ به جای حمایت از دموکراسی، با دلسی رودریگز، معاون سابق مادورو و عضو برجسته رژیم قبلی، همکاری می‌کند و ماریا کورینا ماچادو را کنار گذاشته است.
اپلبام توصیف می‌کند که صنعت نفت ونزوئلا، به‌ویژه در دریاچه ماراکایبو، به دلیل سال‌ها غفلت رژیم چاویست به ویرانی زیست‌محیطی بزرگی تبدیل شده است؛ سکوهای حفاری متروکه، نشت نفت، آب مسموم و ماهیگیران فقیری که گاهی صید خود را با بنزین می‌شویند تا نفت خام را پاک کنند. میلیون‌ها ونزوئلایی در فقر و تورم شدید، که در مقطعی به حدود ۷۸۳ درصد سالانه رسیده، زندگی می‌کنند و دولت غایب یا بی‌تفاوت است.
طبق این گزارش، آمریکا فروش میلیون‌ها بشکه نفت و همچنین طلا و مواد معدنی ونزوئلا را کنترل می‌کند. حق امتیازها و مالیات‌ها به حساب ویژه‌ای واریز می‌شود که ابتدا در قطر قرار داشت و سپس به سیتی‌بانک منتقل شد.
تحلیلگران صنعت تخمین می‌زنند بیش از ۱۳ میلیارد دلار نفت از ژانویه فروخته شده است، اما این رقم تأیید رسمی نشده و شفافیت کافی وجود ندارد. بخشی از پول برای پرداخت حقوق کارکنان دولت ونزوئلا و تأمین منابع بانک‌ها بازگردانده شده، اما حسابرسی کامل منتشر نشده است.
ترامپ در ۲۸ اوت از «بزرگ‌ترین معامله نفتی تاریخ جهان» خبر داد، اما این معامله با شرکت نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز (NABEP) و مدیرعامل جنجالی آن، آلخاندرو بتانکور، انجام شده است؛ فردی که در چندین کشور درباره اتهامات پول‌شویی مرتبط با او تحقیق شده است.
این موضوع باعث خشم بسیاری از ونزوئلایی‌ها شده و سرمایه‌گذاری‌های بزرگ شرکت‌های نفتی را به تأخیر انداخته است، زیرا بی‌ثباتی سیاسی و عدم مشروعیت دولت را مانعی جدی می‌دانند. یکی از اقتصاددانان دانشگاه هاروارد این وضعیت را ائتلافی مبتنی بر دزدی‌سالاری توصیف کرده است.
این گزارش تأکید دارد که انتخابات آزاد برگزار نشده و ماچادو هنوز نتوانسته است به کشور بازگردد. زندانیان سیاسی همچنان در بازداشت هستند و شمار آن‌ها تا اوایل اکتبر به بیش از ۳۲۰ نفر می‌رسید. سرکوب نیز ادامه دارد و مذاکرات برای انتقال قدرت به‌کندی پیش می‌رود. ترامپ گفته است که ونزوئلا «هنوز آماده انتخابات نیست».
اپلبام نتیجه می‌گیرد که بدون مشروعیت دموکراتیک و نقش فعال مخالفان، به‌ویژه ماچادو، بهبود پایدار اقتصادی و اجتماعی بعید است و مردم ونزوئلا احساس می‌کنند آمریکا بیش از دموکراسی و آینده سیاسی آن‌ها، به منابع طبیعی کشورشان علاقه‌مند است.
انتهای پیام/