گروه ورزشی برنا/ استقلال در شرایطی به هفته سوم لیگ نخبگان آسیا رسید که درست چهار روز قبل مقابل چادرملو اردکان متوقف شده بود و دو روز بعد راهی امارات شد. نتایج هفته‌های اخیر آبی‌ها به قدری پرنوسان بود که احتمال به دردسر افتادن آن‌ها مقابل تیم موفق شباب الاهلی امارات پیش‌بینی می‌شد.
شاگردان سهراب بختیاری‌زاده مقابل تیم اماراتی با دفاع همه‌جانبه حاضر شدند و از همان دقیقه نخست با دفاع متراکم به فکر حفظ دروازه خود بودند. البته که در این مورد هم خوب عمل نکردند و در نیمه اول حبیب فرعباسی، دروازه‌بان استقلال، ناجی تیمش بود. با این حال، پرواضح بود که اگر آبی‌ها با همان سبک و سیاق نیمه اول به بازی ادامه دهند، کارشان گره می‌خورد و در نهایت گل دریافت می‌کنند.
البته شرایط استقلال را هم نمی‌توان نادیده گرفت. تیم بختیاری‌زاده به دلیل بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی امکان تقویت ترکیب خود را نداشته و از نظر تعداد و کیفیت بازیکنان، قابل قیاس با شباب الاهلی پرمهره نیست. طبیعی است که چنین اختلافی در سطح بازیکنان، کار استقلال را دشوار کند اما این موضوع نمی‌تواند تمام ضعف‌های فنی تیم را توجیه کند.
استقلال حتی اگر از نظر مهره توان رقابت با شباب الاهلی را نداشته باشد، می‌توانست با یک دفاع منطقی و برنامه‌ریزی مناسب، حریف را از رسیدن به موقعیت‌های خطرناک دور کند. تیمی که می‌داند از نظر فنی با حریف خود فاصله دارد، باید با شناخت نقاط قوت و ضعف رقیب وارد زمین شود و برای لحظه‌لحظه مسابقه برنامه داشته باشد. صرفاً تجمع بازیکنان در زمین خودی و چشم دوختن به اشتباهات حریف، نمی‌تواند راهکار مناسبی برای نتیجه گرفتن باشد.
در شبی که بازیکنان استقلال در قامت یک تیم مدعی اصلاً به چشم نیامدند و هر کدام با عملکرد ضعیف خود نقشی در ناکامی تیم‌شان داشتند، سهراب بختیاری‌زاده هم نتوانست با تغییر برنامه، تیم حریف را به زحمت بیندازد و دست‌کم مقابل حملات آن‌ها عملکرد قابل قبولی داشته باشد.
استقلال نه در دفاع خوب عمل کرد و نه در حمله. آبی‌ها بیشتر شبیه تیمی بودند که از ابتدا خود را بازنده مسابقه می‌دانستند و تلاش می‌کردند با کمترین اختلاف گل زمین را ترک کنند. این در حالی است که تیمی که قصد دارد مقابل حریفی قدرتمند به نتیجه مساوی برسد، باید با برنامه‌ای منسجم و چیدمان درست لایه‌های دفاعی، اجازه موقعیت‌سازی به حریف ندهد.
دفاع کردن به معنای عقب نشستن تمام بازیکنان و واگذار کردن کامل جریان بازی به حریف نیست. استقلال می‌توانست با بستن فضاهای کلیدی، کاهش فاصله خطوط و استفاده از ضدحملات، شرایط متفاوتی را رقم بزند. حتی اگر این برنامه به پیروزی منجر نمی‌شد، دست‌کم می‌توانست کار شباب الاهلی را دشوار کند. اما آبی‌ها در بسیاری از دقایق مسابقه نه توان مهار حملات حریف را داشتند و نه برنامه مشخصی برای خارج شدن از زیر فشار نشان دادند.
در هفته‌های اخیر نشانه روشنی از یک برنامه تاکتیکی منسجم در بازی این تیم دیده نشده بود. نتایج پرنوسان و عملکرد ضعیف بازیکنان، این سؤال را به وجود آورده که کادر فنی تا چه اندازه توانسته متناسب با داشته‌های تیم، راهکار مناسبی برای مسابقات در نظر بگیرد. قطعاً محدودیت در جذب بازیکن شرایط را دشوار می‌کند، اما تیمی که از نظر مهره با رقیب خود فاصله دارد، بیش از هر چیز به برنامه‌ریزی نیازمند است.
در چنین شرایطی، نقش سرمربی در انتخاب تاکتیک مناسب و استفاده از ظرفیت بازیکنان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بختیاری‌زاده باید بداند که استقلال با شرایط فعلی نمی‌تواند در تمام مسابقات با رویکردی یکسان به میدان برود. هر حریف شرایط خاص خود را دارد و تیمی که به دنبال نتیجه‌گیری است، باید متناسب با توانایی‌های رقیب برنامه داشته باشد.
در هر صورت، سهراب بختیاری‌زاده نخستین شکست خود در این فصل با استقلال را تجربه کرد و آبی‌ها باید خود را برای دیدار هفته آینده مقابل الشمال قطر آماده کنند. مسابقه‌ای که می‌تواند فرصتی برای بازگشت استقلال به مسیر پیروزی باشد، البته به شرط آنکه کادر فنی از اشتباهات گذشته درس بگیرد.
اگر بختیاری‌زاده به دنبال متوقف کردن روند ناکامی‌های اخیر استقلال است، باید با برنامه‌ای بهتر مقابل حریف آینده قرار بگیرد. استقلال برای نتیجه گرفتن لزوماً به بازیکنانی هم‌سطح ستاره‌های شباب الاهلی نیاز ندارد، اما بدون تردید باید از نظر دفاعی منسجم‌تر باشد و در حمله نیز راهکاری مشخص داشته باشد. محدودیت‌های موجود قابل انکار نیست، اما تیمی که می‌خواهد در آسیا رقابت کند، باید حتی با امکانات کمتر هم برای نتیجه گرفتن بجنگد.
انتهای پیام/