گروه ورزشی برنا/ پس از کش و قوسهای فراوان بالاخره از یحیی گلمحمدی به عنوان سرمربی جدید تیم امید رونمایی شد و حالا نوبت اوست که ایران را در مسیر رسیدن به المپیک هدایت کند.
یحیی مراتب مربیگری را پله پله آغاز کرده است. او ابتدا در صبای قم به صورت مربی-بازیکن شروع کرد و در ادامه پس از حضور روی نیمکت تربیت یزد، نساجی و صبدوباره صبا، برای مدت کوتاهی روی نیمکت پرسپولیس نشست که با شکست در فینال جام حذفی همراه شد.
اوج یحیی؛ از پدیده تا پرسپولیس
اوجگیری گلمحمدی از دوران حضور در شهرخودرو و حضور این تیم در بالای جدول آغاز و با قهرمانیهای متعدد با پرسپولیس و رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا همراه شد. او پس از کسب چندین جام به دهوک عراق رفت اما نتایج چندان خوبی نگرفت و به ایران برگشت تا سرمربی تیم امید شود.
گلمحمدی اولین مربی ایرانی است که در دوران اوج کاری به نیمکت تیم امید میرسد چون پیشتر مربیانی چون پیروانی یا مایلیکهن، زمانی که انگیزهای کم داشتند و چندان هم به روز نبودند، روی نیمکت امید نشستند. او در دوران بازی خود سابقه زیادی در تیم ملی داشت و زیر نظر مربیان خوبی فعالیت کرد. در نتیجه او با فضای بازیهای ملی بیگانه نیست و اتفاقا در بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ به عنوان یک بازیکن سهمیه بزرگسال در تیم امید حضور داشت که میتوان آن را مثبت ارزیابی کرد.
آیا یحیی بهروز است؟
سرمربی جدید تیم امید ۵۶ سال سن دارد و هنوز سرمربی بهروزی به شمار میرود. در نتیجه احتمالا فوتبالی که قرار است از او ببینم حتما مبتنی بر کارهای ترکیبی در کنارهها، استفاده از بازیکنان تکنیکی و خلاق و دوری از بازیهای مستقیم خواهد بود؛ دقیقا مطابق با چیزی که از او در پرسپولیس، ذوبآهن و فولاد دیده شده است.
خود گلمحمدی در آخرین گفت و گویش گفت: آمدهام تا فوتبال ایرانی را زنده کنم؛ فوتبالی که ترکیبی از غیرت، احساس و بازی هجومی است. میخواهم این نگاه را در تیم ملی امید پیاده کنم و برای تحقق آن تمام تلاشم را به کار خواهم گرفت.
آیا گلمحمدی گزینه خوبی است؟
گلمحمدی در پرسپولیس قدرت خوبی در مدیریت رختکن از خود نشان داد و عمدتا بیحاشیه بود؛ نکتهای که حتما به سود تیم امید خواهد بود زیرا این تیم در سالیان اخیر دچار مشکلاتی چون ناهمگونی بازیکنان در رختکن بوده است اما حالا چنین مسالهای در تیم امید وجود نخواهد داشت.
با توجه به جمیع جوانب میتوان گفت بهترین گزینه داخلی برای تیم امید، یحیی گلمحمدی بود که در نهایت هم به نیمکت امید رسید. او میتواند حالا کار خود را به سرعت آغاز کند و با فوتبال مدنظرش که همیشه رویکردی هجومی داشته، بالاخره به تیم امید سر و سامان دهد.
انتهای پیام/