به گزارش گروه اجتماعی برنا، علی تقی‌زاده، دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران با اشاره به اهمیت آگاهی‌بخشی درباره سرطان ریه اظهار کرد: این بیماری همچنان یکی از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در جهان است، اما بخش قابل‌توجهی از خطر ابتلا به آن با اقدامات پیشگیرانه و سیاست‌گذاری‌های مؤثر در حوزه سلامت قابل کاهش است.
آلودگی هوا؛ یکی از عوامل خطر سرطان ریه
دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران با اشاره به نقش آلودگی هوا در افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه افزود: آلودگی هوا صرفاً یک معضل زیست‌محیطی نیست، بلکه مسئله‌ای جدی در حوزه سلامت عمومی به شمار می‌رود.
وی ادامه داد: مواجهه طولانی‌مدت با آلاینده‌های هوا، به‌ویژه ذرات معلق ریز و مواد سرطان‌زا، می‌تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد؛ بنابراین، مقابله با آلودگی هوا باید به‌عنوان یکی از محور‌های اصلی برنامه‌های پیشگیری از سرطان در کشور مورد توجه قرار گیرد.
تقی‌زاده با تأکید بر اینکه مصرف دخانیات همچنان مهم‌ترین عامل خطر قابل پیشگیری سرطان ریه است، تصریح کرد: ابتلا به این بیماری محدود به افراد سیگاری نیست و افراد غیرسیگاری نیز ممکن است در اثر عواملی مانند آلودگی هوا، مواجهه شغلی با مواد سرطان‌زا و سایر عوامل خطر به سرطان ریه مبتلا شوند.
غربالگری سرطان ریه برای همه افراد توصیه نمی‌شود
وی افزایش آگاهی عمومی، کنترل مصرف دخانیات، کاهش مواجهه با آلاینده‌های محیطی و شغلی و اجرای سیاست‌های مؤثر برای بهبود کیفیت هوا را از مهم‌ترین محور‌های مقابله با سرطان ریه برشمرد.
دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران همچنین بر اهمیت شناسایی افراد واجد شرایط برای غربالگری تأکید کرد و گفت: تشخیص زودهنگام می‌تواند نقش مهمی در بهبود پیامد‌های درمانی داشته باشد.
وی افزود: افراد دارای عوامل خطر باید با نظر پزشک از نظر ضرورت انجام غربالگری با سی‌تی‌اسکن کم‌دوز ارزیابی شوند؛ چراکه غربالگری سرطان ریه برای همه افراد جامعه توصیه نمی‌شود.
پیشگیری از سرطان ریه نیازمند مشارکت همگانی است
تقی‌زاده با تأکید بر ضرورت توجه به علائم هشداردهنده و پرهیز از بی‌توجهی به عوامل خطر خاطرنشان کرد: پیام انجمن در ماه آگاهی‌بخشی سرطان ریه روشن است؛ پیشگیری را جدی بگیریم، کیفیت هوا را مطالبه کنیم و نسبت به علائم هشداردهنده بی‌تفاوت نباشیم.
وی در پایان تأکید کرد: سلامت ریه‌ها تنها یک مسئولیت فردی نیست، بلکه به برخورداری از محیط سالم، سیاست‌های عمومی مؤثر و مشارکت همه بخش‌های جامعه نیاز دارد.
انتهای پیام/