به گزارش گروه اجتماعی برنا، زهرا عابدینی سرپرست معاونت پیشگیری و درمان ستاد مبارزه با موادمخدر با تأکید بر ضرورت افزایش آگاهی خانواده‌ها در زمینه پیشگیری از اعتیاد، آموزش و تربیت از سال‌های نخست زندگی، شناسایی زودهنگام عوامل خطر و پرهیز از انگ‌زنی به افراد درگیر مصرف را از الزامات مقابله با این آسیب اجتماعی دانست.
عابدینی با اشاره به نقش خانواده‌ها در پیشگیری از اعتیاد اظهار کرد: «فرزندان از والدین خود الگوبرداری می‌کنند و اگر بتوانیم خانواده‌ها را آگاه و توانمند کنیم، این آموزش‌ها به‌طور طبیعی بر فرزندان نیز اثرگذار خواهد بود.»
وی افزود: «وقتی از من پرسیده می‌شود اعتیاد چقدر خطرناک است، باید بگویم آنچه خطر اصلی است، ناآگاهی است. اگر آگاهی فردی و اجتماعی افزایش پیدا کند و خانواده‌ها و نوجوانان نشانه‌ها و شاخص‌های مواجهه با این آسیب را بشناسند، می‌توان جامعه را در برابر خطر اعتیاد ایمن‌تر کرد.»
عابدینی با اشاره به اهمیت دوران کودکی در شکل‌گیری شخصیت و رفتار افراد گفت: «رفتارها، باور‌ها و دیدگاه‌های انسان از دوران کودکی و هم‌زمان با آغاز فرایند رشد و تربیت شکل می‌گیرند. به‌ویژه در پنج تا ۶ سال نخست زندگی، آموزه‌هایی که در نظام تعلیم و تربیت به کودکان منتقل می‌شود، تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری شخصیت و رفتار آنان دارد.»
سرپرست معاونت پیشگیری و درمان ستاد مبارزه با موادمخدر ادامه داد: «توجه به مهدکودک‌ها و کودکستان‌ها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سرمایه‌گذاری بر نسل کودک و نوجوان، در حقیقت سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است.»
وی با اشاره به گسترش سریع مواد صنعتی جدید در جهان و افزایش دسترسی به این مواد تصریح کرد: «باید آموزش و تربیت کودکان و فراهم کردن محیطی امن برای آنان را جدی بگیریم. تأکید ما بر سوق دادن برنامه‌های پیشگیری به سمت گروه‌های سنی پایین‌تر نیز به این دلیل است که فعالیت‌های پیشگیرانه باید پیش از ورود فرد یا نوجوان به چرخه مصرف و از آستانه خطر آغاز شود.»
عابدینی با تأکید بر ضرورت اصلاح نگاه خانواده‌ها و جامعه به نوجوانان و جوانان درگیر مصرف موادمخدر اظهار کرد: «اگر خدای‌نکرده نوجوان یا جوانی درگیر اعتیاد شود، خانواده‌ها و مسئولان سیاست‌گذار در دستگاه‌های مختلف باید توجه داشته باشند که در وهله نخست نباید به سمت انگ‌زنی، قضاوت یا برخورد‌های سلبی حرکت کنند.»
وی افزود: «سیاست‌های ما در این حوزه بر موضوع انگ‌زدایی تأکید دارد. فردی که با مسئله مصرف موادمخدر مواجه شده است، پیش از هر چیز به برخورد صحیح، حمایت و مداخله متناسب با شرایط خود نیاز دارد. برخورد‌های مبتنی بر قضاوت و انگ‌زنی می‌تواند مسیر حمایت و درمان را با دشواری مواجه کند؛ بنابراین خانواده‌ها باید در چنین شرایطی به جای طرد یا سرزنش، نقش حمایتی خود را ایفا کنند.»
سرپرست معاونت پیشگیری و درمان ستاد مبارزه با موادمخدر با اشاره به تفاوت شرایط افراد درگیر مصرف بیان کرد: «اعتیاد پدیده‌ای پیچیده است و نمی‌توان با همه افراد، فارغ از شرایط و وضعیت مصرف آنان، برخورد یکسانی داشت. مداخلات مربوط به افرادی که یک یا دو بار مصرف داشته‌اند و مصرف تفننی دارند، با افرادی که به‌صورت مستمر درگیر مصرف و اعتیاد شده‌اند، کاملاً متفاوت است و هر گروه به برنامه متناسب با شرایط خود نیاز دارد.»
عابدینی با تأکید بر ضرورت تحول در نظام درمان اعتیاد گفت: «درمان افراد درگیر مصرف موادمخدر باید متناسب با نوع و میزان مصرف، سن، جنسیت و شرایط روحی و جسمی آنان طراحی شود و از رویکرد صرفاً نگهدارنده عبور کند.»
وی ادامه داد: «مراکز مختلفی در کشور برای درمان افراد درگیر مصرف و سوءمصرف موادمخدر فعالیت می‌کنند، اما رویکرد ما این است که مواجهه با این افراد باید متناسب با نوع مصرف، سن، جنسیت و حتی شرایط روحی و جسمی آنان باشد.»
سرپرست معاونت پیشگیری و درمان ستاد مبارزه با موادمخدر خاطرنشان کرد: «تأکید من بر این است که باید از درمان صرفاً نگهدارنده عبور کنیم و نگاه‌مان این نباشد که با تجویز دارو و قرار دادن فرد تحت کنترل و مراقبت، تصور کنیم فرایند درمان به پایان رسیده و فرد درمان شده است.»
وی افزود: «درمان اعتیاد یک فرایند چندمرحله‌ای است و نباید آن را صرفاً به اقدامات دارویی یا کنترل وضعیت مصرف محدود کرد. این فرایند از آموزش‌های درمانی و اقدامات تخصصی آغاز می‌شود و باید تا مراحل بازتوانی، حمایت‌های اجتماعی و روان‌درمانی ادامه پیدا کند.»
عابدینی با تأکید بر ضرورت توجه به تمام مراحل درمان اظهار کرد: «چرخه درمان باید به‌گونه‌ای طراحی شود که فرد، چه نوجوان باشد و چه در سنین بالاتر، بتواند مراحل مختلف درمان را طی کند و در نهایت به مرحله بازاجتماعی شدن و بازگشت به جامعه برسد.»
وی مشارکت خانواده‌ها را نیز در طراحی و اجرای برنامه‌های درمانی ضروری دانست و تأکید کرد که درمان باید به‌گونه‌ای پیش برود که فرد پس از طی مراحل تخصصی، امکان بازگشت به زندگی اجتماعی را داشته باشد.
انتهای پیام/