به گزارش گروه اجتماعی برنا؛ در هفته گذشته انتشار خبر توقیف اموال علیرضا اردوبادی، مالک و مدیر مدرسه هنری «اینورس» به دلیل اقدام علیه امنیت ملی، سبب که شد که این فرد با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامی «اینورس» ژست حمایت از حق تحصیل دانشجویان بگیرد و این توقیف را علیه حق طبیعی آموزش جلوه دهد.
او پیش از این با انتشار مطلبی نوشته بود «اعتراف می‌کنم که نباید آدم‌های مذهبی و حکومتی را در اینورس راه می‌دادم، باید آنها را به‌خاطر عقایدشان رد می‌کردم».
مالک اینورس که سال‌هاست از ایران گریخته و در آمریکا زندگی می‌کند، نه‌تنها در مقطع کودتای ۱۸ و ۱۹ دی ماه، پست‌های متعددی را در تشویق و تهییج کودتاگران و حمایت از ربع پهلوی در صفحه خود منتشر کرد، بلکه در جریان جنگ تحمیلی ۴۰ روزه نیز بار‌ها و بار‌ها چتر حمایت‌های مجازی خود را بر سر متجاوزان آمریکایی-صهیونیستی باز کرد.
اردوبادی که به دلیل اقدام علیه امنیت ملی به توقیف اموال محکوم شده، حالا نگران عدم دسترسی دانشجویان به دوره‌های آموزشی مدرسه‌اش است. مدرسه‌ای که بنا بر ادعای او تا کنون بیش از ۷۰ هزار هنرجو را آموزش داده است، آن هم در چارچوب نظام فکری و فرهنگی ناموجهی که این فرد آن را نمایندگی می‌کند. در همین حال، امروز اعتقادات برخی چهره‌های هنری موجب بروز شکاف در جامعه شده است.
برخی دانشجویان و فعالان عرصه تجسمی پس از انتشار حکم قضایی مالک «اینورس»، از او حمایت کرده و گفته‌اند که «فعالیت‌های این مدرسه تنها در چارچوب حوزه‌های تخصصی هنر تعریف شده و ارتباطی به سیاست نداشته است.»
با وجود این «ایندرجیت پارمار» رئیس دانشکده سیاست بین‌الملل سیتی‌یونیورسیتی لندن در کتاب خود با عنوان «بنیاد‌های قرن آمریکا» عنوان می‌کند که «آمریکایی‌ها پروژ‌ه‌های هژمونیک و سلطه‌جویانه خود را در کشور‌ها از طریق راه‌اندازی مدارس خصوصی و مراکز فرهنگی پیش می‌برند.»
امروزه کشور‌های پیشرفته جهان با طراحی و سازماندهی نظامات معین صدور مجوز برای فعالیت مراکز آموزشی خود، بیش از هر چیز بر این گلوگاه‌های مهم نسل‌سازی توجه و نظارت دارند.