بر اساس داده‌های استخراج‌شده نقشه جهانی این فناوری به دو بخش «سامانه‌های صرفاً مسکونی» و «آمار ترکیبی» تقسیم شده که حجم سرمایه‌گذاری‌ها و استقبال مردمی را به تصویر می‌کشد. این بررسی نشانگر آن است که غول‌های آسیایی در صدر این آمار قرار دارند به طوری که در بخش سامانه‌های مسکونی، چین با بیش از ۷.۳ میلیون سامانه خانوار و هند با نزدیک به ۵.۶ میلیون سامانه مسکونی، با اختلاف فاحشی پیشتاز بلامنازع جهان هستند. پس از آنها، بنگلادش با تکیه بر ۴.۱۳ میلیون سامانه خارج از شبکه (Off-grid) و ژاپن با ۳.۸ میلیون سامانه زیر ۱۰ کیلووات، مدل‌های موفق خود را تثبیت کرده‌اند.
وضعیت منطقه و ایران
در این دسته‌بندی، کشور‌هایی نظیر ازبکستان۸۸ هزار و اوکراین ۸۶ هزار سامانه‌های خانگی فعال تری نسبت به ظرفیت فعلی ثبت کرده‌اند و ایران نیز با ثبت ۵۱ هزار خانه مجهز به مولد تجدیدپذیر پشت‌بامی در رتبه هفتم این فهرست جای گرفته است؛ آماری که حکایت از بستر آماده، اما نیازمند به «شتاب‌دهنده» دارد.
الگو‌های نوین جهانی در بخش ترکیبی: در آمار ترکیبی (شامل تجاری، خرد و بالکنی)، استرالیا با ۴.۵ میلیون و برزیل با نزدیک به ۴ میلیون سامانه خوش درخشیده‌اند. در این میان، آلمان با عبور از ۱.۵ میلیون «سامانه بالکنی» نشان داد که حتی آپارتمان‌نشینان هم می‌توانند سهمی در انقلاب سبز داشته باشند. در همسایگی ایران، پاکستان با ۴۸۲ هزار سامانه مبتنی بر نت‌مترینگ و ارمنستان با ۵۰ هزار واحد، فعال ظاهر شده‌اند.
ضرورت تغییر نگاه سیاست مداران
با وجود پتانسیل بی‌نظیر تابش خورشید در اقلیم ایران، کارشناسان حوزه انرژی تأکید می‌کنند که عبور از مرز ۵۱ هزار واحد و ورود به باشگاه میلیونی‌های جهان، نیازمند انقلاب در تسهیلات مالی، تسهیل اتصال به شبکه سراسری، اصلاح تعرفه‌های خرید تضمینی و جذاب‌سازی اقتصادی طرح‌های نت‌مترینگ (خالص‌سنجی) است. انرژی خورشیدی خانگی نه یک انتخاب، بلکه راهبردی حیاتی برای گذر از چالش ناترازی برق و تضمین امنیت انرژی کشور به شمار می‌رود.
انتهای پیام/