به گزارش گروه هنری خبرگزاری برنا از تهران، نمایشگاه انفرادی نقاشی « آنچه سنگ به یاد می آورد » مجموعه آثار مرتضی عابدی به شکل آنلاین به نمایش در آمد .
گفتنی است، این نمایشگاه انفرادی با مجموعه ۱۸ تابلوی نقاشی با موضوع سنگ روز جمعه ۱۷ مهر ماه سال جاری بصورت آنلاین در کشور ژاپن به نمایش گذاشته شد گروه هنری آیتیست با همکاری موسسه روادالتجارة و الانتاج العالمي ، مرکز گردشگری خلاق ایران برگزار کنندگان این نمایشگاه انفرادی بودند و آیناز زارعی نقاش و مدیر گروه هنری آیتیست ، کیوریتوری این رویداد را بر عهده داشت .
به بهانه برگزاری این نمایشگاه با مرتضی عابدی هنرمند شاهرودی به گفتگو نشستیم :
نمایشگاه «آنچه سنگ به یاد می‌آورد» با مجموعه‌ای شامل ۱۸ تابلوی نقاشی برگزار شد. ایده اولیه این مجموعه از کجا شکل گرفت و چه تجربه یا دغدغه‌ای شما را به سمت موضوع سنگ هدایت کرد؟
یکی از علل خلق این مجموعه تاثیر انسان در گذر زمان به روی طبیعت بود از زمانی که انسان در گذر زمان طولانی تاثیراتی به روی این کره خاکی داشته مخصوصا مواجه با سنگ و کوه که اولین پناهگاه بشر به حساب می آمده انسان با اینکه در این کوه ها و غارها دیگر زندگی نمی‌کند ولی آثارشان ما را به آنها وصل میکند به نیاکانمان و برای من جذاب بود که ذهن با تمام بی وزنی و لطافتش چگونه به کوه و سنگ نفوذ کرده و آنها رو تغییر داده این چیدمان سالها ذهن من را مشغول خودش کرده بود تا اینکه باعث خلق این مجموعه شد.
در عنوان نمایشگاه، برای سنگ نوعی حافظه و توانایی به یاد آوردن در نظر گرفته‌اید. از نظر شما سنگ چه چیزی را به یاد می‌آورد و این حافظه چگونه در نقاشی قابل مشاهده می‌شود؟
در اصل حافظه سنگ همون رد چکش و تیشه هایی بوده که معنای حفاظت و امنیت را با خودش به یادگار می آورده و من با اشاره به این آثار بدون بودن هیچ انسانی در آثارم این حافظه ثبت شده در این سنگها را نشون دادم.
سنگ به‌عنوان عنصری طبیعی، بافت و ساختار بصری ویژه‌ای دارد. در بازنمایی آن بیشتر به واقع‌گرایی و جزئیات عینی توجه دارید یا به برداشت ذهنی و انتزاعی خود از این عنصر؟
البته هر دو مهم بوده ولی بیشتر رویکرد من با این عنصر که یکی از عناصر چهارگانه جهان هستی به حساب میاد رویکرد ذهنی و فلسفی این عنصر بوده است.
برای ما بفرمایید، این نمایشگاه دوازدهمین نمایشگاه انفرادی شماست. در مقایسه با نمایشگاه‌های پیشین، «آنچه سنگ به یاد می‌آورد» چه تفاوتی در رویکرد، تکنیک یا جهان‌بینی هنری شما دارد؟
در اصل این نمایشگاه سیر زیست من در هنر و در این زمان نشان میدهد و احتمال زیاد بر اثر زمانی که در این جهان یعنی دنیای هنر پخته تر و عمیق‌تر شدم و اینکه در این آثار تکنیک جدیدی را تجربه کردم که در آثار قبلی من نبوده و کاملا جدید بوده است.
به نظر شما، آیا نمایشگاه آنلاین می‌تواند تجربه‌ای هم ارز با بازدید حضوری فراهم کند یا بخشی از مواجهه مخاطب با اثر هنری، تنها در فضای فیزیکی گالری اتفاق می‌افتد؟
تجربه نمایشگاه آنلاین یا غیر حضوری شاید به اندازه نمایشگاه حضوری نباشد ولی با پیشرفت تکنولوژی و فراگیری موبایل و ارتباط زیاد با این وسیله خالی از لطف نیست و نسل جدید با این نوع نمایشگاه ارتباط خوبی خواهند داشت و تاثیر خودش را خواهد گذاشت و مخاطبین راحتتر و در زمانهایی که برایشان مقدور است میتوانند برای بازدید بیان و احساس ، راحتی بیشتری کنند پس نمایشگاه آنلاین لطف و تازگی خودش را دارد .
در پایان ضمن تشکر از شما که وقتتون در اختیار ما کذاشتید برای خوانندگان ما بفرمایید، آیا «آنچه سنگ به یاد می‌آورد» پروژه‌ای مستقل است یا بخشی از یک مسیر پژوهشی و هنری گسترده‌تر که قصد دارید در آثار آینده نیز ادامه دهید یا در حال حاضر، موضوع یا دغدغه‌ای دیگر در نقاشی برای شما اهمیت بیشتری دارد و احتمالاً در مجموعه بعدی‌تان به آن خواهید پرداخت؟
بله این یک پروژه ادامه دار است که هنوز تمام نشده و ذهن من را به خودش مشغول کرده این مجموعه یکی از مجموعه‌های مهم از نظر ذهن و دغدغه های من بوده و هست و قرار است که ادامه داشته باشد.
انتهای پیام/