حسین درودیان، اقتصاددان و عضو هیئت علمی پژوهشکده امور اقتصادی وزارت اقتصاد در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی برنا گفت: در شرایط فعلی که درآمد واقعی خانوارها به دلیل تورم و رشد اقتصادی منفی کاهش پیدا کرده است افزایش سهم هزینه خوراک به معنای فشار اقتصادی بیشتر بر خانوارهایی است.
درودیان با اشاره به اهمیت نحوه اجرای سیاست حذف کالابرگ گفت: میزان این فشار به تعداد خانوارهایی بستگی دارد که دولت قصد دارد از طرح حذف کند. همچنین ضروری است حذف‌ها به‌درستی انجام شود و خانوارهایی از فهرست دریافت‌کنندگان خارج شوند که توانایی اقتصادی بیشتری برای تحمل این تغییر دارند.
وی اظهار کرد: کالاهایی مانند برنج، گوشت، تخم‌مرغ و لبنیات در سبد مصرفی عموم خانوارها قرار دارند و مردم نمی‌توانند به‌راحتی از مصرف آنها صرف‌نظر کنند. بنابراین حذف کالابرگ هزینه خرید این کالاها را کاهش نمی‌دهد بلکه تأمین آن را بر عهده خود خانوار قرار می‌دهد.
عضو هیئت علمی پژوهشکده امور اقتصادی وزارت اقتصاد افزود: اختصاص کالابرگ بخشی از درآمد خانوار را برای تأمین سایر نیازها آزاد می‌کند. به همین دلیل این حمایت با برخی سیاست‌های دیگر مانند ارزان‌سازی بنزین یا ارائه کمک‌هایی که ممکن است مصرف‌کنندگان محدودی داشته باشند متفاوت است.
درودیان در ادامه به آثار اجرای کالابرگ بر تولید داخلی اشاره کرد و گفت: کالابرگ به دلیل اینکه حمایت دولت را در انتهای زنجیره و به مصرف‌کننده منتقل می‌کند در مقایسه با ارز ترجیحی سیاست مناسب‌تری برای حمایت از تولیدکننده داخلی است.
وی افزود: ارز ترجیحی با ارزان کردن واردات می‌تواند آثار مخربی بر تولید داشته باشد اما اجرای کالابرگ به تولیدکننده داخلی کمک می‌کند محصول خود را در شرایط رقابتی‌تری عرضه کند و فشار ناشی از واردات ارزان محصولات خارجی کاهش یابد.
این اقتصاددان با اشاره به ضرورت تأمین سرمایه در گردش تولیدکنندگان اظهار کرد: با حذف ارز ترجیحی، تولیدکنندگان دیگر ارز ارزان دریافت نمی‌کنند و برای ادامه فعالیت و گردش تولید به منابع مالی بیشتری نیاز دارند. با این حال شرایط سیاست پولی و اعتباری کشور به‌گونه‌ای است که تولیدکنندگان در حال حاضر با فشار زیادی مواجه هستند.
انتهای پیام/