گروه سیاسی و بین الملل برنا/ نشریه آتلانتیک در گزارشی به بررسی شباهت‌های قابل توجه میان انتخابات میان‌دوره‌ای سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۲۶ آمریکا پرداخت و نوشت: در هر دو مقطع، دموکرات‌ها در شرایطی به پیروزی انتخاباتی دست یافتند که یک رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه، جنگی نامحبوب را دنبال می‌کرد و بخش عمده‌ای از افکار عمومی خواستار پایان آن بود.
بر اساس این گزارش، پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات سال ۲۰۰۶ و مخالفت آنان با جنگ عراق، به خروج فوری نیروهای آمریکایی منجر نشد. جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، به جای عقب‌نشینی، سیاست افزایش نیروهای نظامی را در پیش گرفت. تلاش‌های کنگره برای محدود کردن بودجه جنگ نیز با وتوی رئیس‌جمهور مواجه شد و در نهایت، جنگ عراق برای سال‌ها ادامه یافت.
آتلانتیک تأکید می‌کند که پیروزی در انتخابات با شعار مخالفت با جنگ، بسیار آسان‌تر از پایان دادن عملی به یک درگیری نظامی است؛ مسئله‌ای که می‌تواند درباره جنگ ایران نیز تکرار شود.
این نشریه با اشاره به پیچیدگی‌های جنگ با ایران می‌نویسد، اگرچه اکثریت آمریکایی‌ها خواستار پایان این درگیری هستند، اما چگونگی خروج واشنگتن از بحران همچنان نامشخص است. برخلاف عراق پس از سقوط حکومت صدام حسین، ایران همچنان از ساختار حکومتی یکپارچه برخوردار است، توانایی ایجاد اختلال در تنگه هرمز را حفظ کرده و موضوع برنامه هسته‌ای آن نیز به‌عنوان یکی از چالش‌های اصلی مطرح است.
در ادامه گزارش آمده است که دونالد ترامپ اخیراً اعلام کرده نیازی به توافق با ایران وجود ندارد و جی‌دی ونس را نیز از روند مذاکرات کنار گذاشته است. به نوشته آتلانتیک، به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور آمریکا به ادامه وضعیت موجود، از جمله محاصره دریایی و تحریم‌های اقتصادی، تمایل بیشتری دارد.
این گزارش در پایان با یادآوری تجربه جنگ عراق هشدار می‌دهد که حتی با وجود مخالفت افکار عمومی با ادامه جنگ، پایان دادن به درگیری‌ای که رئیس‌جمهور از آن حمایت می‌کند، روندی دشوار و پیچیده خواهد بود؛ روندی که می‌تواند مناقشه بر سر سیاست آمریکا در قبال ایران را برای سال‌های آینده ادامه‌دار کند
انتهای پیام/