به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا؛ غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در آیین گرامیداشت امین زبان و ادب پارسی و رونمایی از کتاب «از دفتر شعر امین» سرودههای رهبر شهید انقلاب که عصر دوشنبه در پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری، برگزار شد، گفت: زبان و ادب فارسی در ۵۰ سال اخیر بختیار بوده که دو رهبر در این کشور به خود دیده که هر دو ادیب، شعرشناس و شاعر بودند. رهبران ایران پشتوانهای برای زبان و ادب فارسی شدند در این روزگاری که طوفان جهانیشدن با هویتهای ملی سر ستیز دارد.
وی افزود: رهبر عزیز ما جامعیت داشت، کمتر شخصیتی به جامعیت ایشان دیدم. گاهی که به ایشان فکر میکنم یاد این شعر فروغی بسطامی میافتم که «با صد هزار جلوه برون آمدی که من/ با صد هزار دیده تماشا کنم تو را» یکی از جلوههای ایشان جلوه شاعرانه بود.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، افزود: شعر و سیاست در عرف با هم سازگار نیستند، یعنی در مقام سیاسی باید شعر کنار گذاشته شود، شعر قابل تفسیر است و سیاستمدار باید دقیق صحبت کند. امام راحل و حضرت آقا بنا نداشتند که در سخنرانی شعر بخوانند. امام راحل به شعر عرفانی علاقه داشتند و تا جایی که به یاد دارم در شهادت استاد مطهری گفتند «آن که مردن پیش چشمش «تَهْلُکه» است/ نهی «لا تُلقوا» بگیرد او به دست» که بیشتر نظم است تا شعر.
حداد عادل، ادامه داد: در دوره ریاست جمهوری، در نماز جمعه گاهی یک یا دو بیت شعر خوانده بودند و در دوره رهبری هم شاید به تعداد انگشتان دو دست در سخنرانی و بیانیههایشان استناد شعری کرده باشند.
وی ادامه داد: ذات هنر، جلوهگری است، هر هنرمندی در ذات هنر و نفس اقدام به خلق اثر هنری، قصد جلوهگری دارد، حتی خداوند هم به جلوه جلال خود، جهان خلق کرد. آقای بزرگوار ما با این که شاعر بزرگی بودند، در جمع شاعران مینشتسند و به شعرخوانی آنان گوش میسپردند و لب به شعر خود باز نمیکردند. این نشان از تسلط ایشان بر خودشان دارد، در محفلی خصوصی برای دوستی صمیمی میخوادند، به جز شعر «یاران خراسانی»، زیرا از جوانی، این روال شعرخوانی را داشتند.
حداد عادل اضافه کرد: رهبر شهید با توجه به موضوعات مهم جامعه، بر اساس آن کارها را تنظیم میکردند و با انسی که با قرآن کریم داشتند و توجهی که به انواع هنرهای قرآنی داشتند برای قاریان قرآن احترام قائل بودند. هر سال روز اول ماه مبارک رمضان، به قاریان اختصاص داشت، نوحه خوانان و مداحان و مرثیهسرایان را مهم میدانستند، روز ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) با مداحان دیدار میکردند و هر سال در شب ولادت امام مجتبی (ع)، با شاعران نشست و برخاست میکردند.
وی ادامه داد: رهبر شهید هیچ وقت عیب ملت و مردم را برملا نمیگفتند، خیلی کم اتفاق میافتاد که از ایشان حرف تلخی شنیده شود. ایشان در جلسات جنبههای مثبت را معرفی و الگوسازی میکردند. ایشان از کنار عیبها نمیگذشتند، اما آن را خصوصی و محترمانه میگفتند. به برکت وجود رهبر شهید و ذوق شعری که داشتند، هنر شاعری را در ایران ارتقا دادند.