به گزارش گروه سیاسی و بینالملل برنا به نقل از سی بی اس نیوز، تصویب این توافق از سوی دانمارک پس از ماهها فشار رئیسجمهور ترامپ برای کنترل گرینلند، یک منطقه نیمهخودمختار متعلق به دانمارک و متحد ناتو، انجام شد.
براساس این گزارش، هر ۱۰۹ نماینده حاضر در پارلمان دانمارک به این توافق رای مثبت دادند و هیچکس رای مخالف یا ممتنع نداد.
گرینلند منطقهای خودمختار و بخشی از قلمرو دانمارک است؛ کشوری که عضو اتحادیه اروپا و ناتو است.
این توافق سهجانبه راه را برای پایگاههای بیشتر ایالات متحده در گرینلند هموار میکند و تنشها بر سر درخواستهای مکرر ترامپ برای پیوستن این جزیره وسیع و غنی از مواد معدنی به ایالات متحده را کاهش میدهد.
پارلمان گرینلند نیز اوایل ماه جاری، این توافقنامه را بدون هیچگونه مخالفتی تصویب کرد. این توافقنامه از نظر فنی یک «معاهده» (Treaty) محسوب نمیشود، بنابراین نیازی به تأیید (چراغ سبز) مجلس سنای ایالات متحده ندارد.
در متن توافقنامه آمده است که این سند زمانی لازمالاجرا خواهد شد که دانمارک و گرینلند، طی یک «یادداشت دیپلماتیک» به ایالات متحده اطلاع دهند که پارلمانهایشان تمامی مراحل لازم را به انجام رساندهاند.
دویچه له گزارش داد:دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا ماهها بهطور مکرر تهدید کرده بود که گرینلند را به خاک ایالات متحده ملحق خواهد کرد؛ موضعی که موجب نگرانی شدید متحدان آمریکا در ناتو شد.
ترامپ همواره ادعاهای خود درباره مالکیت گرینلند را با منافع امنیتی آمریکا در منطقه قطب شمال و ضرورت جلوگیری از نفوذ روسیه و چین توجیه کرده بود. سرانجام آمریکا، دانمارک و گرینلند در پایان سپتامبر سال جاری توافق امنیتی امضا کردند که دستکم بهطور موقت به اختلاف بر سر این جزیره قطبی پایان داد.
پس از امضای توافق، هر سه طرف خود را پیروز مذاکرات معرفی کردند. از دیدگاه دانمارک و گرینلند، امتیازهای دادهشده به آمریکا بهای اندکی داشت، زیرا حاکمیت گرینلند دستنخورده باقی میماند.
ونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا ماهها بهطور مکرر تهدید کرده بود که گرینلند را به خاک ایالات متحده ملحق خواهد کرد؛ موضعی که موجب نگرانی شدید متحدان آمریکا در ناتو شد.
ترامپ همواره ادعاهای خود درباره مالکیت گرینلند را با منافع امنیتی آمریکا در منطقه قطب شمال و ضرورت جلوگیری از نفوذ روسیه و چین توجیه کرده بود. سرانجام آمریکا، دانمارک و گرینلند در پایان سپتامبر سال جاری توافق امنیتی امضا کردند که دستکم بهطور موقت به اختلاف بر سر این جزیره قطبی پایان داد.
پس از امضای توافق، هر سه طرف خود را پیروز مذاکرات معرفی کردند. از دیدگاه دانمارک و گرینلند، امتیازهای دادهشده به آمریکا بهای اندکی داشت، زیرا حاکمیت گرینلند دستنخورده باقی میماند.
مفاد توافق امنیتی
دویچه وله گزارش داد، توافق ۱۰ صفحهای جدید، پیمان دفاعی میان دانمارک و آمریکا را که از سال ۱۹۵۱ برقرار است، تکمیل و به روز میکند. بر اساس توافق سال ۱۹۵۱ آمریکا از پیش اختیارات نظامی گستردهای در گرینلند داشت. با این حال، ارتش آمریکا در حال حاضر تنها یک پایگاه نظامی در این جزیره دارد.
این پایگاه که "پایگاه فضایی پیتوفیک " نام دارد، در شمال غربی گرینلند واقع شده و از نظر دفاع موشکی و نظارت راداری اهمیت زیادی دارد و ۲۰۰ نیروی نظامی در آن مستقر هستند.
توافق جدید به آمریکا اجازه میدهد پایگاه پیتوفیک را گسترش دهد و نوسازی کند و ایالات متحده مجاز خواهد بود دو پایگاه نظامی دیگر در نارسارسواک" در جنوب و "مسترسویگ" در شرق گرینلند احداث کند.
آزادی عمل بیشتر برای نیروهای آمریکایی
دانمارک و گرینلند بر اساس این توافق، آزادی عمل گستردهای برای جابجایی نیروهای مسلح آمریکا در قلمرو این جزیره در نظر گرفتهاند. در مقابل، هیچ کشور غیرعضو ناتو بدون موافقت هر سه طرف توافق، اجازه احداث تاسیسات نظامی در گرینلند را نخواهد داشت.
این توافق همچنین نفوذ کشورهای خارج از ناتو و اتحادیه اروپا را در حوزه سرمایهگذاری محدود میکند. بر این اساس، نفوذ کشورها یا سرمایهگذارانی که متعلق به کشورهای غیرعضو یا غیرشریک ناتو و خارج از اتحادیه اروپا هستند، محدود خواهد شد.
کنت هاوری، سفیر ایالات متحده در دانمارک، از «حمایت قوی» پارلمان دانمارک برای تصویب این توافقنامه استقبال کرد؛ حمایتی که «زمینه را برای اجرایی شدن آن فراهم میسازد.»
او در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: «این توافق دستاوردی عظیم است؛ توافقی که مشارکت ما را برای رویارویی با چالشهای امنیتی آینده بهروزرسانی میکند و امنیت ایالات متحده، پادشاهی دانمارک (شامل گرینلند) و کل ناتو را تقویت مینماید.» هدف از این توافق، تقویت حضور نظامی ایالات متحده در گرینلند، ضمن حفظ کنترل دانمارک بر این جزیره خودمختار است. این توافق حتی در صورتی که گرینلند در نهایت استقلال را برگزیند، همچنان معتبر باقی خواهد ماند.
ترامپ و رهبران گرینلند و دانمارک، پس از ماهها مذاکرات بیسروصدا و پشت پرده برای رسیدگی به نگرانیهای امنیتی آمریکا و ترسهای دانمارک و گرینلند از تصرف احتمالی توسط ایالات متحده، این توافق را در ماه سپتامبر در نیویورک امضا کردند.
طبق این توافق که بر اساس یک توافق دفاعی مربوط به سال ۱۹۵۱ بنا شده است، ایالات متحده میتواند حضور نظامی خود را در این جزیره گسترش داده و فعالیتهای خود را در پایگاه فضایی دورافتاده پیتوفیک در شمال غربی "مدرنیزه و گسترش" دهد.
ایالات متحده همچنین میتواند «مناطق دفاعی» در «نارسارسواک» (Narsarsuaq) واقع در جنوب و «مسترسویگ» (Mestersvig) واقع در شرق گرینلند ایجاد کند، و میتواند مناطق دفاعی دیگری را در این قلمرو تأسیس کرده و عملیات یا تأسیسات نظامی خود را تقویت نماید.
انتهای پیام/