سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی و بین الملل

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

عطایی: مشکل پرسپولیس کمبود پول نیست، فقدان ساختار مدیریتی است

۱۴۰۵/۰۹/۰۱ - ۰۸:۰۰:۰۱
کد خبر: ۲۴۱۷۵۰۳
معاون پیشین باشگاه پرسپولیس با انتقاد از عملکرد مدیریت فعلی این باشگاه تأکید کرد که مشکل پرسپولیس کمبود منابع مالی نیست، بلکه فقدان برنامه‌ریزی و مدیریت حرفه‌ای است.

علی عطایی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری برنا، در خصوص عملکرد مدیریت پرسپولیس اطهار کرد: عملکرد مدیریت فعلی پرسپولیس را ضعیف می‌دانم. آنچه در این مدت شاهد بوده‌ایم، نه یک مدیریت حرفه‌ای و منسجم بلکه مجموعه‌ای از تصمیمات رابطه‌ای، هیجانی، ناپخته و جزیره‌ای بوده است. پرسپولیس امروز از فقدان ساختار مدیریتی رنج می‌برد و به نظر می‌رسد با باشگاهی مواجه هستیم که چندین مرکز قدرت و تصمیم‌گیری دارد اما مسئولیت نهایی تصمیمات در آن مشخص نیست.


وی افزود: یکی از مشکلات اساسی، همین ساختار چندپاره و سهم‌خواهی مجموعه‌های مختلف در باشگاه است. اعضای هیئت‌مدیره هرکدام به نوعی نماینده یکی از بانک‌های عضو کنسرسیوم هستند و با خودشان ارتباطات، ملاحظات و انتصابات خاصی دارند. موضوع فقط به اعضای هیئت‌مدیره محدود نمی‌شود حتی در سطح معاونت‌های باشگاه نیز شاهد حضور افرادی هستیم که از سوی بانک‌ها معرفی و منصوب شده‌اند یعنی بانک‌ها علاوه بر سهم خود در هیئت‌مدیره، در چینش بدنه اجرایی و معاونت‌های باشگاه هم نقش دارند.

معاون پیشین باشگاه پرسپولیس در ادامه گفت: این چه مدل اداره یک باشگاه حرفه‌ای است؟ مگر پرسپولیس قرار است محل تقسیم پست و مسئولیت میان بانک‌ها و مجموعه‌های مرتبط با آنها باشد؟ باشگاه باید براساس تخصص، شایستگی و نیازهای سازمانی اداره شود، نه براساس سهم و ارتباطات مجموعه‌های مختلف، در ساختار فعلی با مجموعه‌ای از افراد مواجه هستیم که هرکدام در بخشی از باشگاه نفوذ و اثرگذاری دارند.

عطایی ادامه داد: در حوزه شرکت مدرسه هوشمند غلامرضا فتوحی که به‌عنوان فرد نزدیک به احمدی مطرح است، حضور دارد. احد مسئولیت تیم والیبال را برعهده دارد، حدادی در حوزه فوتبال فعالیت می‌کند، اینانلو علاوه بر حوزه رسانه در مسائل مختلف باشگاه دخالت و اثرگذاری دارد و همتی‌مقدم نیز در حوزه مدرسه هوشمند فعالیت می‌کند. مسئله این نیست که این افراد نباید مسئولیت داشته باشند؛ مسئله این است که حدود اختیارات و مسئولیت‌ها کجاست؟ چه کسی به چه کسی پاسخگو است؟ چه کسی تصمیم نهایی را می‌گیرد؟ وقتی هر فردی در حوزه‌های مختلف اثرگذاری دارد و مرز مسئولیت‌ها روشن نیست نتیجه آن چیزی جز موازی‌کاری، اختلاف و تنش نخواهد بود.


وی افزود: حتی در خود هیئت‌مدیره هم انسجام و هماهنگی لازم دیده نمی‌شود. درباره وضعیت صابری رئیس جدید هیئت‌مدیره، این پرسش وجود دارد که آیا قرار است واقعاً در ساختار تصمیم‌گیری نقش داشته باشد یا مانند آنچه درباره اردوبادی شاهد بودیم، به‌تدریج از دایره تصمیم‌گیری کنار گذاشته شود؟ نمی‌شود عنوان رئیس هیئت‌مدیره را به یک نفر داد اما عملاً مراکز دیگری تصمیم بگیرند. اگر قرار است هیئت‌مدیره بالاترین رکن تصمیم‌گیری باشگاه باشد باید اختیار واقعی هم داشته باشد.

مدیرعامل پیشین چادرملو خیبر خرم آباد گفت: بخش مهمی از قدرت تأمین منابع مالی و پیگیری مجوزها در اختیار احمدی و بانک شهر است. بانک شهر منابع مالی قابل‌توجهی وارد باشگاه کرده و همین موضوع به این مجموعه قدرت اثرگذاری زیادی داده است اما مشکل اینجاست که به نظر می‌رسد مدیریت باشگاه پشت پول بانک شهر پنهان شده است، تأمین پول به‌معنای مدیریت درست نیست. اینکه یک بانک منابع مالی را تأمین کند، مجوزها را پیگیری کند و در عین حال شبکه‌ای از انتصابات و ارتباطات در باشگاه شکل بگیرد، جایگزین یک ساختار حرفه‌ای و پاسخگو نمی‌شود.


عطایی ادامه داد: امروز در پرسپولیس برای حل هر مشکلی ظاهرا یک راهکار وجود دارد؛ هزینه کردن! اگر مشکلی در نقل‌وانتقالات به وجود بیاید پول بیشتری هزینه می‌شود، اگر نتیجه نگیریم مربی تغییر می‌کند؛ اختلافی شکل بگیرد با یک تصمیم یا هزینه جدید سعی می‌کنند آن را جمع کنند اما سؤال این است که چرا با وجود این همه هزینه، مشکلات همچنان تکرار می‌شوند؟ وقتی چند مربی جابه‌جا می‌شوند، قراردادهای سنگین بسته می‌شود، تصمیمات متعدد تغییر می‌کند ولی همچنان باشگاه با همان مشکلات مدیریتی روبه‌رو است، باید ریشه مشکل را در سیاست‌گذاری و مدیریت جست‌وجو کرد. پول مهم است اما بدون نظارت و برنامه‌ریزی می‌تواند به عاملی برای تشدید مشکلات تبدیل شود. باشگاه به نظام مالی شفاف، کنترل هزینه‌ها، برنامه بلندمدت و مدیرانی نیاز دارد که بابت تصمیمات خود پاسخگو باشند.

وی افزود: نکته قابل‌تأمل این است که بخش مهمی از موفقیت‌های بزرگ پرسپولیس در سال‌های اخیر در دوره‌هایی به دست آمد که باشگاه با محدودیت‌های مالی جدی مواجه بود. آن موفقیت‌ها حاصل ثبات، انتخاب‌های درست، انسجام مدیریتی، برنامه‌ریزی و تصمیمات اصولی بود. امروز منابع مالی بیشتری وجود دارد، اما نمی‌توان به همان نسبت از شکل‌گیری یک ساختار مدیریتی حرفه‌ای صحبت کرد. این نشان می‌دهد که مشکل پرسپولیس کمبود پول نیست مشکل فقدان تفکر و ساختار مدیریتی متناسب با بزرگی این باشگاه است.

معاون اداری پیشین پرسپولیس مطرح کرد: وقتی یک باشگاه با این حجم از هوادار و سرمایه اجتماعی، بدون برنامه و ساختار مشخص اداره می‌شود، هزینه آن فقط متوجه مدیران نیست. هوادار، مردم و حتی منابع اقتصادی کشور هزینه تصمیمات اشتباه را می‌پردازند. منابعی که باید صرف توسعه زیرساخت، آکادمی، تیم‌های پایه، درآمدزایی پایدار و آینده باشگاه شود در چرخه‌ای از هزینه‌های مقطعی و جبران اشتباهات مدیریتی از بین می‌رود. پرسپولیس باید از مدیریت جزیره‌ای عبور کند. نمی‌شود چندین بانک، چندین مرکز قدرت، معاونت‌های متعدد با انتصابات مختلف و افراد صاحب نفوذ داشته باشیم اما انتظار یک مدیریت واحد و پاسخگو را هم داشته باشیم.

عطایی ادامه داد: پرسپولیس به یک ساختار مشخص نیاز دارد؛ ساختاری که در آن مدیرعامل اختیار واقعی داشته باشد، هیئت‌مدیره نقش نظارتی و سیاست‌گذاری خود را ایفا کند، معاونت‌ها براساس تخصص انتخاب شوند و هیچ فرد یا مجموعه‌ای فراتر از مسئولیت تعریف‌شده خود عمل نکند. اعتقاد دارم مدیریت فعلی به‌جای ساختن یک باشگاه حرفه‌ای، بیشتر به دنبال اداره مشکلات روزمره با پول است. پول می‌تواند مشکلات را برای مدتی پنهان کند اما نمی‌تواند ضعف مدیریت را از بین ببرد. اگر این مسیر اصلاح نشود، هزینه این شیوه اداره باشگاه را در نهایت هوادار و سرمایه عمومی کشور خواهند پرداخت.

وی در خصوص حواشی مربوط به آگهی کردن بازیکن جوان پرسپولیس عنوان کرد: به نظرم آگهی کردن یک بازیکن جوان مثل محمودی، اساسا تصمیم اشتباهی بود و نشان‌دهنده نوعی سوءمدیریت در باشگاه است. در فوتبال حرفه‌ای وقتی با یک بازیکن جوان مواجه هستید، باید برای حفظ، کنترل، مدیریت و پرورش او برنامه داشته باشید. بازیکن جوان طبیعتاً ممکن است تحت تأثیر مسائل مختلف قرار بگیرد، اشتباه کند یا رفتارهایی داشته باشد که نیازمند مدیریت باشد. وظیفه باشگاه این است که چنین بازیکنی را در یک چارچوب حرفه‌ای قرار دهد نه اینکه اولین راهکارش آگهی کردن و قرار دادن نام او در معرض فروش باشد.

معاون پیشین باشگاه پرسپولیس ادامه داد: اینجا یک سؤال جدی هم از خود مدیریت وجود دارد؛ شما به‌عنوان مدیر باشگاه برای مدیریت و کنترل بازیکن جوان چه اقداماتی انجام داده‌اید؟ آیا برنامه مشخصی برای هدایت و مراقبت از بازیکنان جوان داشته‌اید؟ اگر بازیکنی دچار مشکل شده، آیا ابتدا وظایف مدیریتی و نظارتی خودتان را بررسی کرده‌اید؟ اما فارغ از اصل تصمیم، حتی اگر مدیریت قصد داشت موضوع را رسانه‌ای کند، شکل انجام کار کاملاً اشتباه بود. اگر واقعاً سیاست باشگاه این بود که در صورت دریافت پیشنهاد مناسب وضعیت بازیکن را بررسی کند، یک مسئول باشگاه می‌توانست در مصاحبه‌ای اعلام کند با توجه به سیاست‌های باشگاه و شرایط بازیکن، در صورت دریافت پیشنهاد مناسب، موضوع را بررسی خواهیم کرد.

عطایی گفت: این یک موضع حرفه‌ای و قابل دفاع بود اما اینکه باشگاه به شکل عمومی آگهی فروش یک بازیکن خودش را منتشر کند، آن هم بدون پذیرش مسئولیت تصمیمات قبلی، نه با شأن و جایگاه پرسپولیس تناسب دارد و نه روش درستی برای مدیریت یک بازیکن جوان است. نکته مهم‌تر، واکنش بعدی مدیریت است؛ تقریباً در سراسر فوتبال ایران، این تصمیم به‌عنوان یک اقدام اشتباه مورد انتقاد قرار گرفت. انتظار می‌رفت مدیریت باشگاه به‌جای توجیه کردن، اشتباه خود را بپذیرد و درباره چرایی چنین تصمیمی توضیح بدهد.

وی افزود: مدیریت حرفه‌ای فقط به این معنا نیست که قرارداد ببندید، بازیکن بخرید یا منابع مالی تأمین کنید. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدیر حرفه‌ای، پذیرش اشتباه، اصلاح تصمیم و جلوگیری از تکرار آن است. وقتی مدیری نمی‌تواند یک تصمیم اشتباه را بپذیرد، طبیعتاً در سایر حوزه‌ها هم به‌جای اصلاح مشکلات، به دنبال توجیه عملکرد خودش خواهد بود. به نظرم اگر همین رویکرد را در سایر بخش‌های پرسپولیس بررسی کنیم، تصویر دقیق‌تری از مشکلات مدیریتی باشگاه به دست می‌آید؛ از تصمیمات نقل‌وانتقالاتی و تغییرات مکرر کادر فنی گرفته تا اختلافات داخلی، نحوه اداره باشگاه، هزینه‌کرد منابع مالی و حتی مدیریت رسانه‌ای.

مدیر پیشین فوتبال ایران گفت: در همه این حوزه‌ها باید یک سؤال مطرح شود که آیا مدیریت حاضر است مسئولیت تصمیمات خودش را بپذیرد یا قرار است برای هر اشتباه، یک توجیه جدید ارائه کند؟ مشکل پرسپولیس فقط تصمیمات اشتباه نیست؛ مشکل این است که فرهنگ پذیرش اشتباه و اصلاح آن در مدیریت باشگاه دیده نمی‌شود. وقتی اشتباه پذیرفته نشود، اصلاحی هم اتفاق نمی‌افتد و همین چرخه می‌تواند هر روز هزینه بیشتری به باشگاه تحمیل کند. 

عطایی در ادامه گفت: موضوع دیگر، حواشی مدیریتی و تصمیمات متناقضی است که در ابتدای فصل پیرامون کادر فنی پرسپولیس شکل گرفت. شما در شرایطی که تیم باید تمام تمرکزش را روی مسابقات و کسب سهمیه آسیایی می‌گذاشت، وارد مذاکره با اسکوچیچ شدید. هم‌زمان موضوع بازگشت اوسمار مطرح شد و حتی از او خواستید به پرسپولیس برگردد. بعد از آنکه تیم در تورنمنت نتیجه نگرفت و حذف شد، مسیر تغییر کرد و به سراغ تارتار رفتید. سؤال اینجاست که این چه نوع سیاست‌گذاری و مدیریت فنی است؟ شما در حساس‌ترین مقطع فصل، به‌جای ایجاد آرامش و تمرکز برای تیم، با مطرح کردن گزینه‌های مختلف مربیگری و مذاکره با افراد مختلف، فضای تیم را تحت تأثیر قرار دادید. نمی‌شود از یک طرف درباره اهمیت تورنمنت و فرصت حضور در آسیا صحبت کنید و از طرف دیگر با تصمیمات مدیریتی، تمرکز تیم را به حاشیه ببرید.

وی در ادامه تصریح کرد: وقتی هنوز تکلیف سرمربی مشخص نیست، با گزینه‌های مختلف مذاکره می‌شود، به یک مربی برای بازگشت چراغ سبز داده می‌شود و سپس بعد از ناکامی مسیر دیگری انتخاب می‌شود، این دقیقاً نشانه فقدان ثبات و برنامه مشخص در مدیریت است. شما حتی در همان تورنمنتی که امروز آن را دستاورد مدیریتی خودتان می‌دانید، با تصمیمات و رفتارهای مدیریتی به تیم ضربه زدید. پس چطور می‌توان صرف برگزاری آن تورنمنت را یک موفقیت مدیریتی معرفی کرد؟

مدیرعامل پیشین چادرملو و خیبر خرم‌آباد در خصوص شکایت باشگاه پرسپولیس از آسانی در CAS گفت: پرسپولیس حق دارد از تمام ظرفیت‌های قانونی و حقوقی خودش برای پیگیری این موضوع استفاده کند. اگر باشگاه مستندات و دلایلی دارد و حتی مذاکراتی با خود بازیکن انجام داده که می‌تواند در روند رسیدگی مؤثر باشد، طبیعی است که از حق خودش دفاع کند. اینکه کمیته انضباطی و کمیته استیناف شکایت پرسپولیس را نپذیرفته‌اند، لزوما به معنای پایان مسیر حقوقی نیست. باشگاه می‌تواند در CAS هم موضوع را دنبال کند و شانس خودش را امتحان کند. من با اصل این پیگیری مخالف نیستم و معتقدم باشگاه باید از منافع و حقوق خودش دفاع کند اما به نظرم این پرونده را باید در یک چارچوب بزرگ‌تر هم بررسی کرد. 

عطایی در ادامه گفت: یکی از مشکلات جدی فوتبال ایران، به‌روز نبودن قوانین و مقررات متناسب با شرایط فوتبال حرفه‌ای امروز است. ما در بسیاری از پرونده‌ها با اختلاف‌نظر، تفسیرهای متفاوت و ابهام در مقررات مواجه هستیم. گاهی باشگاه‌ها براساس یک برداشت از قوانین اقدام می‌کنند، ارکان قضایی داخلی برداشت دیگری دارند و در نهایت پرونده به مراجع بین‌المللی کشیده می‌شود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این وضعیت نشان می‌دهد که فوتبال ایران نیازمند بازنگری جدی در مقررات، شفاف‌سازی رویه‌های حقوقی و هماهنگ کردن قوانین داخلی با استانداردها و مقررات بین‌المللی فوتبال است. نمی‌شود انتظار داشته باشیم فوتبال ما حرفه‌ای اداره شود اما قوانین و سازوکارهای حقوقی آن متناسب با این حرفه‌ای‌گری توسعه پیدا نکند. باشگاه‌ها باید از ابتدا بدانند چه حقوق و تعهداتی دارند و در صورت بروز اختلاف، چه مرجع و چه مقرراتی مبنای رسیدگی خواهد بود. پرونده آسانی می‌تواند نمونه‌ای از ضرورت این بازنگری باشد. البته تا زمانی که رأی نهایی CAS صادر نشده، نباید درباره نتیجه قطعی پرونده قضاوت کرد.

گفت و گو از سارا افشار

انتهای پیام/

نظر شما