به گزارش سرویس سیاسی برنا به نقل از روابط عمومی مركز پژوهشهای مجلس، دفتر مطالعات اجتماعی این مركز در جمعبندی و نتیجهگیری خود پیرامون موضوع وضعیت گردشگری سلامت در ایران و جهان، آورده است: شواهد بیانگر آن است كه گردشگری سلامت به عنوان یكی از اركان گردشگری در دهههای اخیر مورد توجه بسیاری از كشورها قرار گرفته است و بسیاری از آنها گردشگری سلامت را به عنوان یكی از محورهای ایجاد اشتغال، درآمد ارزی و غیره مورد توجه قرار داده و در این راستا اقدامات چشمگیری را نیز به عمل آوردهاند.
دفتر مطالعات اجتماعی مركز پژوهشهای مجلس با ذكر این نكته كه "در ایران نیز پدیده گردشگری سلامت فارغ از نظارت و حمایتهای دولتی توسط بخش خصوصی در حال گسترش است و مزایا و معایبی را نیز دارد " افزوده است: سؤال اساسی مطرح، این است كه آیا ایران میخواهد به گردشگری پزشكی به عنوان یك صنعت ارزآور نگاه كند یا خیر؟
در ادامه این گزارش تاكید شده است: با توجه به آنچه پیشتر آمد، اسناد بالادستی در این زمینه، نشانه رویكرد مثبت دولت به گسترش این صنعت است، به طور مثال دولت در ماده (87) برنامه چهارم توسعه و همچنین با اشاره به احداث شهركهای سلامت در برنامه پنجم تمایل خود را به ورود در این حوزه نشان داده است. ولی واقعیت آن است كه اقدامات قابل توجهی در جهت اجرایی كردن سیاستهای اتخاذ شده در برنامه چهارم صورت نگرفته است و این در حالی است كه شاهد هستیم كه نهادهای مختلف از قبیل سازمان میراث فرهنگی، اتاق بازرگانی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی، مجمع تشخیص مصلحت نظام، برخی انجمنهای علمی و بخشهای مختلف خصوصی فرآیند گردشگری پزشكی را به صورت پراكنده و سلیقهای و بدون نظارت، اجرا میكنند.
"این پراكندگی رفتار به جای همافزایی و رشد صنعت، موجب بروز یك آشفتگی و هرج و مرج شده است كه نتیجه آن ایجاد بیاعتمادی در دریافتكنندگان خدمات و سودجویی عدهای از این نابسامانی است، در این شرایط به نظر میرسد، رسالت مجلس به ویژه كمیسیون بهداشت و درمان آن است كه با توجه به نقش نظارتی خود بر دولت، در بررسی سیاستها و برنامههای اجرایی دولت آن را مكلف به ساماندهی این حوزه نماید تا از هرگونه آشفتگی و سوء استفاده بیشتر در این بازار جلوگیری به عمل آید.