به گزارش گروه انتظامی و حوادث خبرگزاری برنا و به نقل از ستاد مبارزه با مواد مخدر؛ دكتر رحمانی فضلی وزیر كشور و دبیركل ستاد مبارزه با موادمخدر رویكرد مبارزه با موادمخدر را اجتماعی كرده و از همه اقشار جامعه در این راستا با روییخوش استقبال میكند، هر ایدهای قابل بررسی و بااهمیت است. این بلای خانمانسوز باید ریشهكن شود چون دیگر كسی از آثار مخربش در امنیت نیست. كارشناسان و پزشكان میگویند؛ آنقدر ناخالصی موادمخدر تولید داخل زیاد است كه گاهی یكبار مصرف هم منجر به مرگ میشود. این بدان معناست كه تفننی مصرف كردن آن هم پرخطر است.
عضو هیأت مدیره انجمن علمی داروسازان كشور در بررسی مسمومیت بر اثر موادمخدر به روابط عمومی ستاد مبارزه با موادمخدر میگوید: تولید موادمخدر به هر طریق در همه جای دنیا ممنوع است. هرآنچه كه تولید میشود در ناكجا آباد به صورت مخفیانه و غیرمجاز است و مشخصا قاچاقچیان موادی را تولید میكنند كه اثر زوال مغزی آن بسیار زیاد است مانند شیشه . دكتر سید جمال سعید واقفی با بیان این كه تمام این مواد مردود هستند، در ادامه میافزاید: تولیدكنندگان، كارشناس نیستند. پس قبل از تولید مواد را آنالیز و بعد از تركیب هم آن را آزمایش نمیكنند تا مطمئن شوند كاتالیزورها و مواد افزاینده درست بوده یا خیر. این افراد به صورت تجربی (گاهی به كمك یك دانشجوی داروسازی) این مواد را تولید میكنند.
اكثر مراجعهكنندگان به بیمارستان لقمانالدوله افرادی هستند كه در اثر موادمخدر دچار مسمومیت شدهاند. این مسمومیت دو نوع است؛ یا موادمخدر را بیش از حد مجاز مصرف كردهاند. یا موادمخدر آنچنان ناخالصی داشته كه بلافاصله تركیب خونی آنها را بهم زده است. طبیعتا این مواد سریع به خون آنها وارد میشود و در درجه اول بر سیستم تنفسی و بلافاصله بر كلیهها تاثیر میگذارد. در این شرایط كلیهها از دفع این مواد عاجز میشوند و سم در بدن میچرخد و این روند افراد را بیشتر دچار مسمومیت میكند تا جایی كه منجر به فوت او میشود. هیچ كاری برای این افراد نمیتوان كرد، فقط باید ریشه های این تولید را پیدا كرد و سپس با این معضل برخورد كرد. تولیدكنندگان موادمخدر به ویژه مواد صنعتی افرادی سودجو هستند كه فقط دنبال پول هستند نه فكر جان جوانان و آینده مملكت.
وی با اشاره به رویكرد اجتماعی كردن مبارزه با موادمخدر تاكید میكند: این رویكرد ایدهآل است. باید آموزش حداقل از دبیرستانها شروع و جزو دروس درسی شود. در دبستانها و راهنماییها ممكن است، پنج در هزار دنبال موادمخدر بروند ولی وقتی فرزندانمان (هم دختر و هم پسر) میخواهند به دبیرستان بروند، احساس بزرگی میكنند. آنها فكر میكنند آنقدر بزرگ شدهاند كه دیگر كنترل نمیشوند و مادر و پدر هم در راه مدرسه آنها را مشایعت نمیكنند. بیشترین آسیبها هم در مسیر مدرسه اتفاق میافتد. به نظر میرسد باید در دبیرستانها کارگاههای آموزشی برای آشنایی با ماهیت و عوارض سوء موادمخدر برپا شود.
دكتر سید جمال سعید واقفی با اشاره به اینكه فرهنگسازی مهمترین اصل در معضلات اجتماعی میافزاید: باید سیستمهای خانواده را تحت پوششهای فرهنگی قرار دهیم. صدا و سیما به جای بعضی برنامههای بیمحتوا باید آموزش را در نظر بگیرد. مردم تشنه آموزش هستند و خیلیها چیزی نمیدانند. خیلیها فكر نمیكنند دو تكه كریستال بلوری كه در كیف دخترشان میبینند، ممكن است موادمخدر باشد. شاید دختر به والدینش بگوید كه این نبات است، چون شیشه مانند نبات شفاف است. در نتیجه شك نكنید كه هر چه آموزش بیشتری ارائه كنیم، خدمت بیشتری كردیم.