به گزارش سرویس فرهنگوهنر برنا، امیرحسین فردی مدیر مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، در این نشست، با اشاره به فعالیت حوزه هنری تا سالهای 62 و 63، اظهار کرد: تا زمانی که حوزه هنری بر اهداف خود پافشاری میکرد زیبا و قشنگ در جامع درخشید و دیده شد و تا زمانی که پرچم هویت خود را بلند کرد و "گفت: میخواهم به این نوع ادبیات بپردازم" مورد احترام جامعه واقع شد و از قضا از زمانی از اهداف خود دور و چیزی شبیه دیگران شد، از اهداف خود دور و دچار یک آشفتگی هویت شد.
مدیر مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، با بیان این که فلسفه وجودی حوزه هنری حمایت از ادبیات انقلاب اسلامی است، گفت: ما پس از انقلاب در حوزه شعر، حضور پرافتخاری داشتیم و در واقع شعر، حیات طبیعی خود را طی کرد و از آن جایی که همیشه حمایتگر مردم ایران بود و در انقلاب هم وظیفه خود را به خوبی انجام داد.
وی به پیشنیه کوتاهمدت داستان در ایران اشاره کرد و افزود: ادبیات داستانی در ایران یک جریان نوپاست و در واقع با دعوت به کشور ما نیامد و همین مساله سبب شد که در ایران تنها بماند. این تنهایی تا زمان انقلاب ادامه داشت. انقلاب نیازهای طبیعی خود را داشت و در این میان شعر به میدان آمد و ادبیات داستانی جا ماند.
فردی در این باره توضیح داد: در این دوره نویسنده حرفهای داشتیم اما این نویسندگان علنا اعلام کردند که نمیآییم و اگر بیاییم هم حرف خودمان را میزنیم. ومطمئنا حرف خودشان حرفی غیر از مردم و انقلاب بود.
مدیر مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری در ادامه به ذکر خاطرهای پرداخت و گفت: سال 59 یا 60، پاییز بود. درهمین حوزه هنری با چند تن از دوستان ایستاده بودیم که دوستی آمد و بیانیهای از کانون نویسندگان آورد که بسیاری از شاعران و نویسندگان مطرح در آن عضو بودند. در این بیانیه دو کشور ایران و عراق محکوم شدند که چرا جنگ میکنند و این در حالی بود که بسیاری از شهرها و کشورهای ما به تصرف عراق درآمده بودند و این نویسندگان به جای حمایت از ملت خود، همان حرفی را میزدند که محافل غربی میگفتند. با خواندن این بیانیه بغض کردم.
امیرحسین فردی ادامه داد: ملت ما با چنین مسالهای روبه رو بود. چند جوان بیست و چند ساله مگر میتوانستند اثرانقلابی بنویسند. تازه همین جمع محدود هم با شروع جنگ به جبههها رفتند و وقتی برگشتند از پایداری و جنگ نوشتند و ادبیات انقلاب مغفول ماند.
وی به مسئولان آفرینشهای ادبی حوزههای هنری توصیه کرد در کار خود و به ویژه در ادبیات، انقلاب، دفاع مقدس و خانواده را مورد توجه قرار دهند.
فردی خطاب به این مسئولان تاکید کرد: اصلا نگران نباشید چراکه عرصه برای تنگ نیست و فضا برای شعر و داستان متعهد به انقلاب بسیار گستره و باز است و جای کوچکترین نگرانی نیست.
وی بار دیگر بر هدف اصلی حوزه هنری تاکید کرد و گفت: حوزه هنری یک نهاد انقلاب است و از دل انقلاب جوشیده و ماموریت آن پرداخت به انقلاب اسلامی است. ما هیچ مشکلی با فعالیت ارگانهای دیگر، دیدگاههای مختلف و اعتقادات دیگران نداریم اما در حوزه هنری خود را موظف میدانیم که پای ارزشهای انقلاب بایستیم. این پایبندی کار ما را سخت میکند اما هدف متعالی است و باید آن را مدنظر داشت.
مدیر مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، در ادامه صحبتهای خود، مهمترین وظیفه حوزه هنری را در راستای پایبندی به اهداف انقلاب، پرورش نیرو دانست و اظهار کرد: در آینده این نیرو صدای واقعی فرهنگ و آرمانهای مردم خواهد بود در حالی که اگر این کار را نکنیم، نیروی ما نیز هدر میرود.
امیرحسین فردی در این باره توضیح داد: به منظور تربیت نیروی انقلابی، باید توجه داشت که حوزه جای هرکسی نیست. ما به تمامی اساتید احترام میگذاریم اما اولویت ما انقلاب اسلامی است و این مساله را باید در آموزش منظر قرار داد.
وی همچنین بر هماهنگی میان مراکز استانی حوزه هنری و مرکز تاکید کرد و گفت: خوشبختانه مراکز استانی هم به تولید کتاب همت گماشتهاند و من معتقدم که از لحاظ حمایت هیچ تفاوتی نباید میان تهران و شهرستانیها پیش بیاید.
فردی همچنین بر توجه به ادبیات اقلیمی و بومی تاکید کرد و افزود: خطری که امروز ادبیات را تهدید میکند یکسانسازی است و از آن جایی که ادبیات بومی گنجینههای ما هستند باید از آنها استفاده کرد تا کارهای ما هویت داشته باشند.
این گردهمایی تا فردا چهارشنبه 11 اسفندماه ادامه دارد.