مصاحبه های تند، واژه های غیراخلاقی، موضع گیری های غیر منطقی و هیجاناتی که از «برباد رفتن منافع فردی» و «بر صدر نشستن منافع جمعی» نشأت می گیرد باعث شده است ورزش به حوزه ای پر سروصدا تبدیل شود و مقاومتی در قبال اصلاحات وزارت ورزش و جوانان صورت گیرد.
به گزارش خبرگزاری برنا، تا همین چند سال پیش بود که اهالی ورزش از قرار نگرفتن «اهل ورزش» در «رأس ورزش» گلایه می کردند. همین گلایه ها هم بود که باعث شد دولت تدبیر و امید به وعده خود عمل کند و یک «متخصص ورزشی» را در وزارت ورزش بنشاند. دکتر محمود گودرزی تا قبل از وزارت، نه تنها صاحب یک سبقه ورزشی بود بلکه ورزش را در سطح آکادمیک تدریس می کرد و به تربیت متخصصانی مشغول بود که هر کدام با تصاحب علم و دانش، باید باری از روی دوش ورزش کشور بر می داشتند.
اهالی ورزش از حضور یک متخصص در رأس وزارت ورزش و جوانان استقبال کردند و امیدوار شدند با تدبیر وزیر دولت یازدهم، چاه ها و چاله های بی شمار این حوزه پرتنش و پر مخاطب پر شود. هر اصلاحی قطعا باعث تنش هایی می شود و آن هایی که منافع شخصی خود را در خطر می بینند روی به واکنش های تند، توهین و تخریب می آورند.
هیچ کس منتظر نبود تا چسبیده های ورزش با یک سابقه مخدوش، برای برنامه های اصلاحی وزیر، فرش قرمز پهن کنند. آن ها در طول سالیان چنان از سفره بی حساب و کتاب ورزش متنعم شده بودند که حالا در قبال «با حساب و کتاب شدن» موضعی تند، غیراخلاقی و غیر منطقی بگیرند.
حکایت چسبیده های ورزش، مثل حکایت آن هایی است که در چند سال گذشته به نام دور زدن تحریم ها، مردم را دور زدند و پول های هنگفت درون حساب های بانکی آن ها واریز شد. این افراد که حالا دستشان از رانت کوتاه شده بود با تخریب، توهین و ناسزا، اقدامات اصلاح گرایانه وزارت ورزش دولت تدبیر و امید را زیر سوال بردند.
آنها ناراحت بودند، ناراحت از اینکه اگر در دوران مدیریت افراد سیاسی، با توصیه های غلط می توانستند منافع شخصی خود را تأمین کنند، حالا با حضور یک متخصص دیگر قادر نیستند از جیب مردم و ورزش برای خود کیسه ای بدوزند. این ناراحتی در همه این چند ماه گذشته در اظهار نظرهای جنجالی، تخریب های غیراخلاقی و حاشیه سازی متعدد قابل مشاهده است.
اتفاقا همین رفتارها نشان می دهد وزارت ورزش و جوانان مسیر خود را درست طی می کند، مهم نیست فلان آقای مدیری که دستش از بیت المال کوتاه شده چگونه به وزیر و معاونانش توهین می کند، مهم نیست فلان آقایی که چشم به استفاده از رانتی داشت چگونه مقابل مقاومت وزیر در قبال ویژه خواری لب به تخریب می گشاید بلکه مهم این است سازمان بازرسی کل کشور که عملکرد وزارت ورزش و جوانان را زیر نظر دارد و مراقب است «قانون» نادیده گرفته نشود از وزیر ورزش و جوانان به خاطر پای فشاری به قانون تقدیر می کند.
مهم این است که نماینده های مجلس، آن هم مجلسی که منتقد دولت است، چندین بار با امضای نامه وزیر ورزش و جوانان را تحسین می کنند. مهم این است که مردم ایستادگی وزیر مقابل زیاده خواهی و شفافیت وزارت ورزش و جوانان در مباحث مالی را اتفاقی ویژه و بزرگ در ورزش می دانند.
اصلاحات هزینه دارد و وزارت ورزش آمده است هزینه آن را پرداخت کند ولی از اصلاح وضع موجود عقب ننشیند، میوه این اصلاح هم دور نخواهد بود که بار می نشیند تا ورزش کامروا شود و «سیه رویی» به زغال بماند.
/محمد مبین/