عادل مجللی قایقران بخش کانوی ایران یکی از مدال آوران غیرمنتظره بازیهای آسیایی اینچئون بود. مجللی که موفق به کسب مدال برنز 200 متر انفرادی بازی های آسیایی اینچئون شده بود، در خبرگزاری برنا حضور پیدا کرد و گفتگویی را با خبرنگار ما انجام داد که در ادامه می خوانید:
*عادل مجللی متولد چه سالی است و چه شد که به سمت قایقرانی آمد؟
من متولد 1/1/1372 هستم. برادر و خواهرم هر دو قایقران بودند و به همین دلیل من با این رشته بزرگ شدم و در نهایت در سن 14 سالگی تصمیم خودم را گرفتم و قایقرانی را به صورت جدی آغاز کردم.
*در ابتدای کارت میخواستی تا سطح قهرمانی ادامه بدهی یا فقط برای تفریح سراغ این رشته آمده بودی؟
راستش را بخواهید در ابتدا فقط برای تفریح پارو می زدم ولی بعد از آن در یک مسابقه شرکت کردم و در آن شکست خوردم. ضربه روحی بدی به من وارد شد اما من را مصمم کرد تا این رشته را تا انتها ادامه بدهم. سال بعد موفق شدم طلای المپیاد را بگیرم.
*اولین بار چه زمانی به تیم ملی دعوت شدی؟
سال 87 بود که برای اولین بار به تیم ملی جوانان دعوت شدم. چند وقت بعد در بازیهای جوانان جهان شرکت کردم و مجوز حضور در فینالA را پیدا کردم. بعد از آن در مسابقات قهرمانی آسیا موفق به کسب یک طلا، یک نقره و یک برنز شدم و همچنین پنجمی جوانان جهان هم در کارنامه کاری من به چشم می خورد.
*مسابقات کانو در چند بخش برگزار میشود؟
کانو بخش های زیادی دارد اما فقط قسمت های 200 و 1000 متر تک و دو نفره در بازی های المپیک حضور دارند.
*چه تفاوتی بین 200 متر و 1000 متر وجود دارد؟ یعنی هر کسی که 200 پارو میزند، میتواند در بازیهای 1000 متر هم شرکت کند یا بالعکس؟
200 متر و 1000 متر همه چیزشان با هم متفاوت است. حتی غذا خوردن ورزشکاران این دو بخش هم با هم تفاوت دارد.
*آمادهسازی شما برای بازیهای اینچئون، چگونه بود؟
از ابتدای فعالیتم در قایقرانی برای حضور در اینچئون زیر نظر ابراهیم حسن اف آغاز شد. البته افشین رمضان نژاد که مربی خود استان بود، من را تمرین می داد. البته برای بازی های اینچئون نیز آقای الیاس اقلیمی نیز کار کردیم. اردوهای ما به طور منظم برگزار شد اما به نسبت نمایندگان کشورهایی مثل چین و ژاپن که با ابرقدرت هایی مثل روسیه اردوی مشترک برگزار کرده بودند، اردوهای من قابل مقایسه نبود. ما اکثر اوقات در تهران بودیم. گاهی اوقات شرایط اردو خیلی سخت می شد، به نحوی که چه از لحاظ غذایی، چه تمرین و چه مربی در وضعیت خوبی قرار نداشتیم.
*مسابقات اینچئون چطور بود؟ از نتیجه بدست آمده راضی بودی؟
مسابقات سطح بالایی داشت. نمایندگان چین و ژاپن که مدال گرفتند، در بازی های جهانی هم همیشه صاحب مدال می شوند و من با فاصله بسیار کم نسبت به آن ها سوم شدم. نمی توانم بگویم صد در صد از خودم راضی هستم، ولی با توجه به آماده سازی ای که برای من ترتیب داده شده بود؛ نتیجه خوبی حاصل شد.
*استقبال مردم و مسئولین گلستان، از تو چطور بود؟
استقبال مردم فوق العاده بود. بعد از اینکه مدال گرفته بودم؛ هم محله ای هایمان در منزل پدری جمع شده و جشن گرفته بودند. من توانستم اولین مدال انفرادی گلستان را بگیرم. مسئولین هم زحمت کشیدند و از فرماندار تا شورای شهر، همه تشریف آوردند. جا دارد از این عزیزان هم تشکر کنم.
*در حال حاضر برای کسب سهمیه المپیک چقدر شانس داری؟
از همین جا به شما قول می دهم اگریک مربی خارجی خوب برای من گرفته شود و اردوهای خوبی را هم پشت سر بگذارم، سهمیه المپیک را از مسابقات جهانی دریافت خواهم کرد و همچنین در بازی های المپیک، مدال خواهم گرفت.
*خیلی با اعتماد بنفس صحبت میکنی...
بله. اگر از من حمایت شود، بدون شک در ریو مدال می گیرم.
*بعد از اینچئون با چه مربی کار می کنی؟
کماکان شرایط مثل گذشته است و با مربی سابق خود کار می کنیم اما با سه، چهار مربی خوب دنیا صحبت کرده ام و اگر از لحاظ مالی قدری حمایت شوم، مشکلی برای کار با آنها نخواهم داشت. حتی حاضر هستم خودم مقداری از پول مربی را خودم بپردازم؛ ولی با بهترین ها کار کنم.
*حرف پایانی؟
پشت هر موفقیتی بدون شک خانواده نقش غیر قابل انکاری دارد. من هم از خانواده ام تشکر می کنم. اگر حمایتهای آنها نبود؛ هیچ کدام از این موفقیت ها حاصل نمی شد. از وزیر ورزش و رئیس کمیته ملی المپیک هم تشکر می کنم که در اینچئون حاضر شدند و مانند یک دوست در کنار ما بودند. امیدوارم در راه المپیک ریو هم من را یاری کنند.