به گزارش سرویس ورزشی برنا، اشتباه پسر را نمی توان به پای پدر نوشت، همان طور که پسر را نمی توان به چوب اشتباهات پدر راند اما از پدرهایی که هر رفتار و گفتارشان در معرض دید و قضاوت عموم است، انتظار می رود، توجه بیشتری به رفتار و گفتار پسر خود داشته باشند. این روزها پسر یکی از سرمربیان لیگ برتری که به شدت روی شبکه های اجتماعی فعال است و حتی صفحه شخصی پدرش را هم مدتی مدیریت می کرد، در شبکه های اجتماعی، شویی از تجمل گرایی و زندگی اشرافی راه انداخته و کلکسیون ساعت های گران قیمت و سگ های آنچنانی و ... خود را به نمایش می گذارد.
نمی خواهیم شعار وامصیبتا سر بدهیم و بگوییم سر پول هایی که در فوتبال خرج می شود چه می آید و این دستمزدهای میلیاردی کجاها که خرج نمی شود چون این حق برای هر کس محفوظ است که درآمد خود (البته در واقع درآمد پدر خود) را در هر زمینه ای که دلش خواست خرج و یا حتی حیف و میل کند(!) اما این حق را برای خودمان قائل هستیم که بپرسیم؛ جناب مربی، آیا تقدیم کردن پیروز های تیم به ائمه اطهار (ع) که عادت شماست، با این تجمل گرایی و نمایش زندگی اشرافی پسرتان جور در می آید؟!
شمایی که هر از گاهی برای نجات از فشار انتقادات از مشکلات مردم می گویید، آیا تا به حال به پسرتان گفته اید با این عکس ها حسرت به دل جوان های مردم که توان مالی ضعیفی دارند، نیانداز؟! اگر نگفته اید، که حتما بگویید اما اگر گفته اید و توجه نکرده، دیگر توقع نداشته باشید بچه های مردم که شاگرد شما هستند حرف تان را گوش کنند. آقای مربی، لطفا جلوی پسرتان را بگیرید و نظارت بیشتری روی رفتار این جوان داشته باشید تا بعدها متهم به نهان روشی یا تظاهر نشوید و منتقدین شما که کم هم نیستند نپرسند شما که نمی توانید فرزند خودتان را کنترل کنید چطور می خواهید از پس کنترل یک تیم برآیید؟!