تیم ایران مدتهاست در نوع بازیاش تغییر رویه داده و سیستم تدافعی را مورد استفاده قرار میدهد. ما در جامجهانی هم با همین شیوه بازی کردیم و عملا حرفی در فاز تهاجمی برای گفتن نداشتیم. فوتبال ایران به طور سازمانی در سیستم دفاعی مشکل دارد و کیروش برنامه اصلی خود را برای پوشش این ضعف انتخاب کرده است. آنجا در جامجهانی بودیم و جلوی غولهای دنیا قرار گرفتیم اما در جامملتها دیگر از این خبرها نیست. ما در آسیا به طور اسمی غول هستیم و شما کدام تیم قدرتمند یک قاره را دیدهاید که فقط دفاع کند. وقتی کیروش هیچ بازیساز قابل اتکایی را به استرالیا نبرده، پس مشخص است میخواهد همان برنامههای قبلی را تکرار کند. اگر بخواهیم عقلانی به تیمملی نگاه کنیم، این تیم شانسی برای قهرمانی ندارد اما در جام ملتها چیزی قابل پیشبینی نیست. شاید هیچکس گمان نمیکرد روزی عراق قهرمان آسیا شود و شاید درباره ایران هم این مسأله تکرار شود. نوع فوتبال تیم ایران براساس بازی فیزیکی است که این نوع فوتبال بازیکنان جنگنده میطلبد. نقطع ضعفش هم خستگی بازیکنان است. با شناختی که از بازیکنان ایرانی دارم اگر دور گروهی را هم با همین شیوه موفق پشت سر بگذاریم، در دور حذفی به مشکل میخوریم. چون این بازیکنان از دل لیگ با خستگی به مسابقات میروند و اگر قرار باشد ٩٠ دقیقه فوتبال فیزیکی انجام دهند، کم میآورند. تمرین خاصی هم انجام ندادهاند که با این مورد مقابله کنند. بنابراین اعتقاد دارم که کی روش در جام ملت های آسیا باید سیستم و سبک بازی تیم ملی را عوض کند تا موفق باشیم.
منصور پورحیدری-کارشناس فوتبال