پس از جام جهانی در تیم ملی نیاز به جوانگرایی بود و این اتفاق افتاد. حالا تیم خوبی با تركیبی از بازیكنان باتجربه و بازیكنان جوانی كه زمان زیادی از حضورشان در تیم ملی نمیگذرد، داریم. یكسری بازیكن خوب در تیم ملی حضور دارند، اما اینكه تیم ملی چه جایگاهی در جام ملتها پیدا خواهد كرد را نمیتوان پیشبینی كرد. در جام ملتهای تیمهای قدرتمندی حضور دارند و رقابت خیلی سخت خواهد بود. در واقع بعد از بازیهای نخست میتوان قضاوت درستی از تیمها داشت. با این حال، ما تیم ملی ایران هستیم. نماینده آسیا در جام جهانی 2014 برزیل بودهایم. در جام ملتها هم همیشه حساب ویژهای روی ایران باز میكنند و نمیشود به سادگی از تیم ملی ایران گذشت. البته این را باید در نظر داشت كه قدرتهای دیگر آسیا بهتر از ایران برنامهریزی میكنند. در حال حاضر تیمهای كرهجنوبی، ژاپن و استرالیا قدرتهای آسیا هستند. این تیمها برنامهریزی طولانیمدت میكنند، برنامههای خود را به جلو پیش میبرند و در رویدادی چون جام ملتها به دنبال نتیجه آن هستند. تیم ملی اما چنین شرایطی ندارد. در اینكه كارلوس كیروش در فوتبال جهان چه جایگاهی دارد، بحثی نیست. واقعیت این است كه یكسری مسائل دست مربی نیست و فوتبال ایران از نظر پتانسیل فنی مشكل دارد. در این فوتبال كیروش هم مانند سرمكانیكی است كه ابزار در اختیارش نگذارند و از او كار بخواهند. طبیعی است كه وقتی امكانات نباشد كیروش نمیتواند كارِ خارقالعادهای انجام دهد. كارلوس كیروش مربی خوبی برای تیم ملی بوده است. او حرفهای است و میداند كه چگونه از بازیكنان بازی بگیرد. او میداند كه با بازیكنان چه رفتاری داشته باشد و بازیكنان چگونه به او احترام بگذارند. كیروش میداند كه چگونه بازیكنانش را مجاب كند تا هر آنچه میخواهد را در زمین پیاده كنند و با جان و دل برای تیم ملی بازی كنند. كیروش اما به تنهایی نمیتواند ضعف فوتبال ما را برطرف كند. سرمربی تیم ملی سعی كرده با دعوت از بازیكنانی چون اشكان دژاگه و رضا قوچاننژاد برخی از ضعفهای تیم ملی را برطرف كند، اما كافی نیست. در این شرایط استرالیا و ژاپن مدعیان اصلی قهرمانی هستند. ایران هم این شانس را دارد، در حالی كه تیمهای عربی بعید است كه در این دوره بتوانند مانعی برای تیم ملی باشند. تیمهای عربی برخلاف ما امكانات زیادی را در فوتبال فراهم میكنند، اما این برای تیمهای عربی كافی نیست.
مجید نامجومطلق-مربی و کارشناس فوتبال