برنا_ ایلام، مجلس نماد اراده جمعی وبسان آینه ای تمام نماست که باز تاب دهنده ی افکار وعقاید ونمایان گر فرهنگ آن مردم وبه تعبیرامام(ره) عصاره ی فضایل ملت است. مجلس محل تضارب افکار،عقاید،آراء واندیشه هاست،جایگاه دفاع ازحقوق وآزادی تک تک شهروندان،جایگاه حفظ منافع ملی ودفاع از ارزش های یک ملت و... وآزادی فکر واندیشه وآزادی بیان یکی از حقوق حقه ومسلم وقانونی نه تنها نمایندگان که شهروندان جمهوری اسلامی واز افتخارات این نظام نمادحق طلبی وآزادگی علی (ع) وحسین ابن علی(ع) که الگوی تمام عیاربشریت برای دفاع از حق جویی ،آزادی وآزادگی بوده اند مورد ستایش وسرمشق آزادگان.
درتاریخ هرکشور وملتی انسان های بزرگ،آزاداندیش،حق طلب و از خودگذشته ای بوده اند که به عنوان سمبل ونماد درذهن وخاطرتاریخ آن ملت ماندگارند وتاریخ ساز.یکی از این آزادمردان حق طلب که مجلس را در زمان خویش ونمایندگی را ارزش بخشیده مدرس است ،که الگوییست شایسته برای نمایندگان.
پس وقتی مجلس دارای چنین شان وجایگاهیست وآزادگی وحق طلبی موردستایش، وآزادی بیان از وظایف ذاتی وقانونی نمایندگان،ومطابق قانون اساسی وکلای ملت آزادنددر همه ی حوز ه های داخلی وخارجی اظهار نظر نمایند؛ چگونه عده ای حاضرندبا فراغت خاطر وافتخار،بدون ترس از محاکمه در منظر قضاوت افکار عمومی ومحاکم قضایی حرمت قانون رابشکنندوباهراظهارنظری که با مواضع آنان سازگارنباشد،هیاهو وجنجال به پاکنند وبا برچسب:منافق،فتنه گر،منحرف و...حرمت مجلس وآبروی مومن هم کسوت خویش را مخدوش نمایند.مگر درآیین ما حرمت مومن از جان او مهم تر نیست؟
آیا این عده از نمایندگان که انتظار دارند همه یک جور فکر کنند وحرف بزنند وبا انحصارطلبی فکری وسیاسی،آزادی های سیاسی ومدنی رادرمنظر افکار عمومی ورسانه های بیگانه مخدوش می سازند،مدافع ودلسوز ملت ونظامند؟پس چرا در ادوار گذشته مجلس،درمقام نظارت،درمقابل قانون شکنی ها وتخطی از قوانین ودهن کجی آشکار دولتمردان به مجلس، مهر سکوت برلب زدند؟چرادرمقابل مفاسد اقتصادی که امروزه ،هرروز گوشه ای میلیاردی از آن برملا می شود،چشم وگوش وزبان خود رابسته بودند؟ وبه جای اعتراض ونظارت وانتقاد وشهامت از ته استکان لیوانی که دولتمردان از آن آب نوشیده بودند،به نشانه ی تبرک آب می نوشیدند،تا جایی که وکیل الدوله خوانده شدند.
یا این نماینده،مدافع خوبی برای ملت ونظام است که آزادانه با اظهارنظرشفاف و روشن آزادی بیان،فکر واندیشه را،درنظام جمهوری اسلامی برای جهانیان به تصویر می کشد؟ قطع کلام ناطق،عدم رعایت حرمت وسکوت جلسه،توهین وتهدید،تهمت ودرگیری لفظی وفیزیکی،جزء کدام یک از اصول اخلاقی وقانونی نظام است که داعیه داران دلسوز نظام بدان مبادرت می کنند؟ تعامل وتحمل مخالف،درمیان نخبگان وقانونگذاران،آن هم در صحن مجلس اگر این گونه مشق وتمرین شود؛چه انتظاری از شهروندان عادی برای رعایت قانون؟ وقتی قانون گذار،قانون شکن شود وهزینه ای نپردازد،چه از منظر رسانه ها وافکار عمومی،چه ازمنظر قانون وقضاء،وچه ازطرف هم کسوتان وهمفکرانش؛این بیت سعدی :"گرملک ازباغ بخوردسیبی سربازان ازبیخ برآرنددرخت." جان پیدا میکند،سنگ روی سنگ بند نمی شود، و بی قانونی حرمت یافته وقانون شکنی فرهنگ خواهدشد.
درگیری وحواشی برخی از نمایندگان به هنگام سخنرانی علی مطهری درصحن مجلس،فارغ از قضاوت در مورد آن سخنان،بسیار تاسف باراست وزیبنده ی وکلای ملت ونظام جمهوری اسلامی نیست.
همه ی دلسوزان نظام باید تلاش کنند ارزش های مجلس محفوظ بماندواین حرکت رامحکوم نمایند؛ زیرا این گونه حرکات و تکرار آن درمجلس، همچون شمشیر دولبه ایست که اگر باب شود،اصلاح طلب واصول گرا، ندارد و هر زمان توسط افراطیون این جناح یاآن جناح، ممکن است تکرار، وچهرهی مجلس ونظام را مخدوش سازد.