به گزارش خبرگزاری برنا از لرستان ،یازدهم خرداد 92 را خوب به یاد دارم. روزی که چند تن از میهمانان بسیار عزیز خانوادگی ساکن استانهای شرقی کشور برای مسافرت، چند روزی به مرکز لرستان آمدند و روز بازگشت، در مسیری 230 کیلومتری آنها را بدرقه کردم، چرا که مجبور بودم برای رساندن به فرودگاه تا استان کرمانشاه آنها را همراهی کنم!
بگذریم که در طول مسیر چقدر متلک بابت نداشتن فرودگاه در تمام استان لرستان شنیدم. البته باید بگویم که آن زمان هم 2 سال از عمر حضور نمایندگان محترم مردم استان در مجلس نهم شورای اسلامی میگذشت.
وحدت؛ همیشه کلمهی مهمی بوده و هست که بسیار دلنشین و کارآمد برای هر موضوعی است. بهتریت وحدت وحدتی است که بتواند یک جامعه را حول محور زیباییها و محبتها گرد آورد. دین مبین اسلام به عنوان کاملترین دین هماره مبادی وحدت میان انسانها بوده و به پاس این دین مبین، ما مسلمانان هر ساله هفته وحدت را گرامی میداریم، شاید که در این ایام، تمامی کدورتها و نخواستنها جای خود را به همدلی بدهد.
متاسفانه همواره بودهاند افرادی که در هر حالت، مخالف خوبیها و همگراییها بوده و هستند و برای دامن زدن به اختلافات از هر روزنهای وارد میشوند.
طی چند روز گذشته بحثی مطرح شد که از آن بوی تفرقهافکنی و جداییطلبی میان استاندار پرتلاش با نمایندگان محترم استان در مجلس نهم شورای اسلامی به میان کشیده شد. در این رابطه به نظر میرسد جهت تنویر افکار عمومی روشن استان و بیشتر برای روشن شدن عاملین تفرقه و وحدتپراکنی باید مطالبی درج گردد.
بدون شک طی تمام دوران پس از انقلاب اسلامی، استان لرستان هیچ دورهای را به یاد ندارد که یک استاندار به اندازه مهندس بازوند طی کمتر از یک سال و نیم حجم زیادی سرمایه به استان وارد کند که رقم 3 هزار میلیارد تومان سرمایه جذب شده بخش خصوصی مؤید این موضوع است.
در این که هر پدیده اجتماعی اقتصادی و سیاسی معلول عوامل مختلفی است، هیچ شکی وجود ندارد و در این سرمایهگذاری مطلوب، نقش نمایندگان و سایر مدیران دستگاههای اجرایی را نمیتوان نادیده گرفت، اما موضوعی که مهم است این است که این اتفاق در زمان مدیریت مهندس بازوند و با درایت وی صورت گرفته است.
در مورد بحث افزایش پروازها و توسعه فرودگاه خرمآباد به عنوان اصلیترین زیربنای سرمایهگذاری باید اذعان داشت که به محض ورود دولت یازدهم و مدیریت آن به استان، توسعه فرودگاه به طور جدی و عملیاتی در دستور کار قرار گرفت و 5 پرواز نامنظم به 30 پرواز منظم در طول هفته رسید، اما در دو سال قبل که استاندار بازوند در لرستان نبود و نمایندگان محترم در مجلس نهم حضور داشتند این اتفاق مبارک روی نداد و پیگیری نشده بود.
بحث کشت و صنعت لرستان به عنوان پروژهای که بیش از 12 سال از تعطیلی آن میگذشت را بدون شک میتوان از هنرمندیهای مدیریتی استاندار بازوند دانست و اذعان سرمایهگذار عربستانی به این مسأله بهترین شاهد برای این مدعاست.
اگر یادمان باشد در زمان نمایندگان محترم استان طی سالهای 90 تا 91 سد معشوره توسط رئیس دولت سابق عملیات اجراییاش کلنگزنی شد و نمایندگان و رئیس جمهور وقت هم عکسهای یادگاری زیادی در کنار آن انداختند. گر چه بعدها مشخص شد که این پروژه مانند 622 مصوبهای که دولتهای نهم و دهم برای توسعه استان به تصویب رسانده، کمترین پایه و مصوبه دولتی نداشته است و هیچ ردیف بودجهای برای آن در نظر گرفته نشده بود. حال چه کسی میتواند دوندگیهای بیامان بازوند برای قانونی کردن پروژه معشوره و 215 کردن این طرح را فراموش کند، به گونهای که اهالی یک منطقه و استان را شاد کرد.
البته فراموش نشود بلایی که بر سر پروژه سد معشوره آورده بودند، دقیقاً برای طرح راهآهن "دورود- خرمآباد– اندیمشک" هم تکرار شده بود که باز هم از چشمان تیزبین نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی دور مانده بود.
اینجا بود که مجدداً پای استاندار بازوند به موضوع باز شد و پروژه راهآهن را قانونی و به صورت مرحله به مرحله با مطالعات دقیق روی ریل انداخت.
البته یادمان باشد که هیچ جایی شنیده نشده است که استاندار خدمات صورت گرفته را به نام خود سند زده باشد و یا همیشه از آن به عنوان گزارش عملکرد شخصی یاد کند، بلکه همواره مهندس بازوند در صحبتهایش خود را عضوی از بدنهی مدیریتی استان میداند که برای خدمترسانی به مردم قدم بر میدارد.
اگر هدف به چالش کشیدن و سوال از مدیران و نمایندگان باشد باید بگوییم افکار عمومی سوالات بسیاری از نمایندگانشان در مجلس شورای اسلامی دارند که بارها در محافل مختلف جویا شدهاند و پاسخ میخواهند. سوالاتی از قبیل این که:
- چرا نمایندگان محترم تا روزی که مبارزات انتخاباتی است، میتوانند تمام حرفها و دردهای مردم کوچه خیابان و حتی روستاها را با لبخند بشنوند، اما به محض رای آوردن و ورود به مجلس دیگر هیچ خبری و گذری به آن مردم ندارند و امان از تلفنهایی که بر روی مردم خاموش یا بیجواب میگذارند.
-چرا در سال 90 یعنی زمانی که نمایندگان محترم پای به مجلس گذاشتند نرخ بیکاری در استان 17.5 درصد بود و امروز به مرور تا 22 درصد رسیده است (گر چه خیلیها معتقدند بسیار بیشتر از 22 درصد است)
-چرا نمایندگان محترم مردم به جای این که رویای مردم را برآورده کنند و برای پنجرههای باز شدهشان بهار و رؤیا را به ارمغان بیاورند، امروزه خزان اعتیاد و سیل مهاجرت روزانه و بیکاری سرسام آور نصیب شده است.
همان طور که گفته شد دردها بسیار و درد دلهای مردم از نمایندگانشان بسیار بیشتر است که در این سطور نخواهد گنجید.
موضوع مهمی که اختتام این نوشتار است را به همه مدیران استان مان میگوییم، به قول یکی از دوستان فرهیخته که میگوید: دولت یازدهم را همچو طفلی میدانم که دایه او را بزرگ کرده، اما شناسنامهاش به نام پدر و مادر دیگری است.
حال درست است که دولت اعتدال با رای سنگین اصلاحطلبان روی کار آمد، اما ماهیت رئیس دولت آن، اصولگرای معتدل و منطقی است که برای همه افکار جامعه حرمت و کرامت قائل است.
حال که شناسنامه همه شما به یک مسلک مهمور است لااقل هم چون او برای ملت ارزش قائل باشیم و در رفع مشکلات جامعه تلاش کنیم تا ملت رنگ آرامش به خود ببیند.
مهمترین اصل، رضایت مردم از حاکمیت و ارتقا مشروعیت و محبوبیت نظام است.
پس دست در دست دولت و نمایندگان دولت دهید و این مهم را شما رقم زنید.
امید است هفته وحدت سرآغازی برای وحدت پایدار میان مدیران و مردم و نزدیکی دلهای آنها به هم گردد.