سرمایه بدون ایده، پول حرام کردن است. ایده، حمایت از ایده (به طور مالی) و حمایت اعتباری؛سه عنصری هستند که باید وجود داشته باشند و مورد توجه باشند.برخی پول و سرمایه هم دارند، ولی کارشان به سرانجام نمی رسد. علت این اتفاق این است که این افراد خوب حمایت نمی شوند.
شاید نتوان این عناصر را اولویت بندی کرد. به نظرم ایده مهمترین مساله است تا ایده نباشد با سرمایه نمی توان کاری کرد. اما دو عامل پشتیبانی کننده شامل سرمایه و حمایت است.
حمایت همیشه مالی نیست، پیگیری ها، تسهیلات، روند قانونی کردن بعضی از مراحل انجام کارها هم حمایت تلقی می شود.
جوانی که قصد شروع فعالیت اقتصادی دارد، باید به چه مواردی توجه کند؟ کار اداری یا کار آفرینی؟
این مساله به نگرش آدم ها مرتبط است. اگر فرد بالنده و پویا باشد، کارآفرینی را انتخاب می کند. انسان می تواند در هر زمینه ای خلق ارزش کند.
جوانها در زمینه صنعتی و های تکنولوژیک، نیاز است تا فازهای کار آموزی را بیاموزند. اشکال موجود در حوره صنعت، نبود ارتباط دانشجویان با صنعت است.
دانشجویان دوره کارآموزی را جدی نمی گیرند در حالی که کار آموزی اولین مرحله ورود یک دانشجو به صنعت در کشور است.
همچنین در مکان هایی هم نیاز به اصلاح الگوی آموزشی احساس می شود و نیاز است تا بازخورد کار آموزی ها به آموزش عالی ارجاع شود و ارتباط با صنعت در دانشگاه پر رنگ شود.
دانشجویی که رشته ای فنی را می خواند، چندان دید صنعتی ندارد؛ مگر اینکه وارد صنعت شده و تجربه کند.
در واحدهای علمی و کارگاهی در دانشگاه، دید صنعتی ایجاد می شود و دانشجو فقط آموزش می بیند؛ اما در صنعت کاربرد های موجود علوم دانشگاهی که بسیار گسترده اند، در مقابل جوان قرار می گیرند.
اگر مکان هایی جهت مراجعه جوانان خصوصا در رشته های فنی، جهت جدی گرفتن کار علمی و درک مشکلات صنعت کشور، وجود داشته باشد، خوب است.
گاهی دانشجویان تزهایی ارائه می دهند که تکراری است. تکرار مکررات است و مشکلی را حل نمی کند. صنعت در اینجا باید نقش حمایتی داشته باشد.
جوان به عنوان یک پژوهشگر باید ایده بدهد و صنعت حمایت مالی کرده و دولت حمایت قانونی داشته باشد؛در صورت تکمیل این سه ضلع، در آن شاخه و حوزه بالندگی داریم.
مشکلی که در شاخه مکانیک وجود دارد این است که مکانیک رشته ای بسیار عمومی تلقی می شود. می توان این رشته را به رشته های تخصصی و چند وجهی تقسیم کرد و دانشجویان به طور تخصصی در این رشته ها و فیلدها کار کنند. دانشجویان از سال سوم و چهارم می توانند توسط راهنمایی استادها، در حوزه تخصصی فعالیت کرده و وارد صنعت شوند. صنعت می تواند از راه انتقال تجربه به جوانان دانش آموخته، فضا را باز کند.
***