خبرگزاری برنا-گروه اجتماعی: وقتی بحث خانههای عجیب و غریب میشود،خیلیها ساختمانهایی با معماریهای متفاوت ، دکوراسیونی خاص و یا نمایی منحصربه فرد به ذهنشان خطور میکند اما برخی خانهها در پاییتخت ایران نه به خاطر طراحی متفاوت بلکه به دلیل اجارههایی خاص در گروه خانههای عجیب و غریب قرار گرفتهاند. اگر خانه ندارید،حتما راه طولانی اجاره کردن خانه را طی کردهاید.راهی پرپیچ و خم که در سالهای اخیر دستاندازهای زیادی پیدا کرده است و برای گروه جوانی که تازه میخواهند وارد این راه شوند،سخت و پردردسر به نظر میرسد. در آرزوی یک سقف«آپارتمانی 120 متری با بیست و پنج متر حیاط خلوت طرح باغ و مسقف در داخل واحد در خیابان ملاصدرا با حداقل اجاره ماهیانه 1600 دلار» این آگهی که در یکی از صفحات تبلیغات اینترنتی منتشر شده است،تنها یکی از آگهیهایی است که وجود خانهای با اجاره دلاری در تهران را نشان میدهد. در سالهای اخیر و با تغییرات بازار ارز بسیاری از مالکان ترجیح میدهند خانه ها را به دلار و یورو اجاره دهند و در مقابل گروهی هستند که در کمال تعجب حاضر به اجاره این خانه هستند. سعید، مشاور املاک درباره اجاره های دلاری میگوید:«تا جایی که من درجریان هستم.اجارههای دلاری که در سالهای اخیر باب شده است، مختص سفارتخانه هاست.معمولا سفارتخانههای خارجی با برخی از بنگاههای املاک قرارداد دارند و مسوولیت سکونت در واحدهای مناسب برای کارمندان شان را به دست ما میسپارند.ما هم خانه های لوکس و خاص را به آنها معرفی می کنیم.بسیاری از مالکان هم وقتی خواست سفارتخانه ها را میبینند، ترجیح میدهند خانه را به دلار اجاره دهند.به هر حال کارمندان سفارت خوش حساب هستند و مالکان هم ترجیح میدهند با مستاجر خوش حساب معامله کنند.» البته اجارههای دلاری تنها مختص به کارمندان سفارت و خانه های لوکس نیست. حامد مسئول اجاره آپارتمانی 70 متری در مرکز تهران است که روزی 80 دلار اجاره میرود.او در ارتباط با اجاره این واحد میگوید:«صاحبخانه ایرانی است و برایش مستاجر ایرانی و خارجی فرقی نمیکند.مالک آپارتمان تمایل دارد خانه را به صورت مبله و به دلار اجاره دهد.ماهم بر اساس عرف حق کمیسیون میگیریم.» او درباره تفاوت شرایط اجاره خانه به مستاجران خارجی و ایرانی میگوید:«از مستاجران ایرانی کارت شناسایی میگیریم و از مستاجران خارجی پاسپورت میخواهیم.» هرچند که به نظر میرسد اجارههای دلاری با موافقت مستاجر و مالک صورت میگیرد اما به اعتقاد برخی از کارشناسان وجود چنین اجارههایی میتواند بر کل بازار مسکن تاثیر گذارد.محمد اعلایی،کارشناس امور مسکن در این باره میگوید:« مالکان با برآورد قیمت خانه خود و سنجش اینکه اگر این مقدار پول را در بانک بگذارند از سوی بانک چه میزان پول به آنها پرداخت می شود، میزان کرایه را مشخص می کنند.طبیعی است که وقتی اجاره های دلاری به امری عادی بدل شود،مالکان هم استقبال میکنند.در این میان تنها مستاجران هستند که صدمه میبینند.» اجاره های روزانه اجارههای عجیب و غریب به اجارههای دلاری محدود نمیشود.یکی از جالبترین آگهی های این روزها اجاره های روزانه و هفتگی با قیمتهای بالاست. امیر یکی از کسانی است که خانهای 60 متری در امیرآباد را به صورت روزانه 240 هزار تومان اجاره میدهد.او میگوید:« برای من بهتر است که آپارتمان را به صورت روزانه کرایه دهم.البته من آپارتمان را کمتر از یک هفته کرایه نمیدهم. هتلها هم به همین شکل عمل میکنند و اگر حساب کنید،هزینه خانه با تمام تجهیزات از اتاق هتل ارزانتر میشود.ضمن اینکه شما در آپارتمان امکان پخت و پز هم دارید.» شاهین خانهای 90 متری در خیابان دبستان دارد که روزانه 300 هزار تومان کرایه میدهد.مشتریهای او معمولا از شهرستانها میآیند و برای یکی دو روز خانه را اجاره میکنند:«من آپارتمان را معمولا به افرادی که از شهرستان میآیند،اجاره میدهم.درآمد بیشتری دارد.فکر هم نمیکنم اشکالی داشته باشد.در شهرهای شمالی هم خانهها را به صورت روزانه و هفتگی اجاره میدهند و تا به حال کسی راجع به آنها صحبت نکرده است.» اگرچه به گفته این مالک اجارههای روزانه و هفتگی موضوع تازهای نیست اما قیمتهای بالای اجاره از نگاه بسیاری از کارشناسان مشکلساز است.احمد سمیعی کارشناس مسکن در این ارتباط میگوید:«متاسفانه بر اجاره روزانه یا هفتگی نظارتی وجود ندارد. در نبود نظارت قانونی بر بازار رهن و اجاره، تنها تعیین کننده قیمت در این بازار مالکان هستند.متاسفانه در سالهای اخیر بسیاری از مالکان قیمتی خارج از عرف منطقه پیشنهاد میدهند.در این میان بسیاری از بنگاهداران هم برای اینکه کمیسیون بیشتری بگیرند،باعث بینظمی و هرج و مرج بیشتر در بازار مسکن میشوند.» مسکن؛نیاز اولیه یا آروزیی دست نیافتنی!دغدغه داشتن سرپناه و خانهای کوچک اگرچه جزو اولین نیازهای هر جامعه است اما وضعیت بینظم بازار مسکن بیش از هر گروهی در تهران نسل جوان جامعه را آزار میدهد.در شرایطی که هر روز بر قیمت اجارهها افزوده میشود و هر کسی در این بازار ساز خودش را میزند، گروه جوان جامعه که تازه میخواهد سرپناهی برای خود فراهم کند،با مشکلات زیادی روبرو است. در این شرایط اگر از ابزار تعزیراتی و نظارتی بهجا و بهموقع استفاده نشود،روزی میرسد که برای گروه زیادی از جوانان پیدا کردن سرپناه به آرزوی دست نیافتنی بدل میشود. .