فائزه کرمانی، بانوی جوان تیم ملی دوومیدانی است که از بازی های پاراآسیایی اینچئون موفق به کسب یک نشان نقره در پرتاب وزنه و یک نشان برنز در پرتاب نیزه شد.
کرمانی، متولد سال 1375 و ساکن اصفهان است. از سال 88 با مراجعه به هیئت ورزش های جانبازان و معلولین اصفهان، فعالیت های ورزشی خود را در رشته دو میدانی آغاز کرد.
وی پس از یکسال در مسابقات انتخابی تیم ملی برای اعزام به مسابقات جهانی امارات شرکت کرد و به تیم ملی راه یافت. کرمانی پس از آن توانست یک نشان نقره از این رقابت ها، یک نشان برنز از مسابقات جوانان جهان جمهوری چک و یک نشان طلا از مسابقات پاراآسیایی جوانان مالزی بدست آورد و رقابت های پاراآسیایی اینچئون نیز برای او با کسب یک نشان نقره و برنز همراه بود.
بانوی جوان تیم ملی در خصوص روند آماده سازی بازی های پاراآسیایی می گوید: من از ابتدا با آقای نادری تمریناتم را شروع کردم و خانم امینی مربی دوم من بود. پس از آن زیر نظر آقای مومنی کار کردم که این روند تاکنون ادامه دارد. برای مسابقات اینچئون هم بیش از یکسال زیر نظر آقای مومنی تمرین کردم و با اینکه شاغل به تحصیل بودم، طوری برنامه ریزی کردم که بتوانم امور تحصیلی ام را هم به خوبی پیش ببرم.
دارنده نشان نقره از بازی های پاراآسیایی افزود: مسابقات پاراآسیایی اینچئون برای من میدان دشواری بود که بخشی از آن به شرایط میزبانی و آب و هوا هم برمی گشت. در ماده تخصصی من که پرتاب نیزه است، چینی ها از بهترین های جهان هستند و کلاس من هم با یک کلاس دیگر ادغام شده بود که در نهایت باعث شد من به نشان برنز دست پیدا کنم. اما در پرتاب وزنه، با اینکه ماده تخصصی من هم نبود، یک نشان نقره کسب کردم.
کرمانی خاطر نشان کرد: مدال برنزی که در مسابقات پاراآسیایی گرفتم، برای من ارزش مدال طلا را دارد، چرا که برای رفتن روی سکو خیلی زحمت کشیدم و زمانی که مدال را بر گردن آویختم، احساس می کردم توانستم پاسخگوی زحمات خانواده ام باشم و مزد زحماتم را گرفتم. زمانی هم که به تهران برگشتیم و مورد استقبال وزیر ورزش قرار گرفتیم، خیلی خوشحال بودم و این استقبال و همین طور لحظه ی کسب مدال برایم از ماندگارترین خاطرات مسابقات پاراآسیایی اینچئون شد.
وی گفت: عامل اصلی موفقیت هایی که تاکنون داشته ام، خانواده ام بوده اند و از هیچ گونه تلاشی برای رسیدن من به اهدافم فروگذار نکرده اند. این مساله چه در بعد مادی و چه در بعد معنوی صدق می کند و اگر حمایت های خانواده ام نبود، نمی توانستم در ورزش حرفه ای حضور موفقی داشته باشم. در زمینه تحصیل هم تا کنون تلاش کرده ام که رضایت خانواده و اولیا مدرسه را جلب کنم. در حال حاضر در مقطع پیش دانشگاهی تحصیل می کنم و امیدوارم بتوانم تحصیلات دانشگاهی ام را نیز ادامه دهم.
دارنده نشان برنز بازی های پاراآسیایی در ادامه خاطر نشان کرد: در حال حاضر 8 جلسه تمرین در هفته دارم و در کنار آن بدن سازی هم انجام می دهم و تلاش می کنم با ثبت رکورد های مورد نظر انجمن در مسابقات انتخابی اردیبهشت ماه، بتوانم در مسابقات قطر هم حضور داشته باشم.
بانوی جوان تیم ملی افزود: از زمانی که وارد ورزش شدم، احساس می کنم جزئی از مردم شده ام و از آنها جدا نیستم. قبلا تصورم اینگونه نبود. اما با اعتماد به نفسی که از ورزش گرفته ام، حالا به راحتی در جامعه هستم، کار می کنم، تحصیل می کنم و تفاوتی بین خودم و دیگر مردم قائل نیستم و این دستاورد بزرگی برای من است.
وی خاطر نشان کرد: سقف آرزوی هر ورزشکاری حضور در میدان بزرگی مانند پارالمپیک است. در حال حاضر هدفی که برای خودم مشخص کرده ام حضور در مسابقات پارالمپیک ریو 2016 است و امیدوارم آروزیم محقق شود.
کرمانی در پایان گفت: در سالهایی که وارد ورزش حرفه ای شدم همواره از حمایت های آقای بهمن رضایی بهره مند بوده ام که مانند یک پدر دلسوز برای ملی پوشان هستند. همین طور از آقای هادی زاده، انجمن دوومیدانی، فدراسیون و کمیته ملی پارالمپیک، خانواده ام و تمامی مربیانم تشکر می کنم.