مهدی مطهرنیا کارشناس سیاست خارجه در گفت و گو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری برنا، در خصوص انتخاب غلامعلی خوشرو به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل گفت: ارتباط با مسایل اجرایی در حوزه های سیاسی بیش از آنکه از حقیقت معنایی برخوردار باشد مبین انگیزه های سیاسی در حوزه رقابت های داخلی است.
وی اظافه کرد: از منظر ادبیات حقوقی در حوزه سیاست این یک امر طبیعی است که بر اساس حقوق بین الملل و قوانین ناشی از آن نمایندگان دیپلماتیک هر دولت در کشور دیگر و سازمان های بین المللی باید در چارچوب پروتکل های پذیرفته شده عمل کنند و بر اساس این پروتکل ها از سوی کشور مبدا انتخاب و کشور مقصد نیز بر همان اساس آن ها را پذیرا باشد.
وی در ادامه تصریح کرد: فلذا بر این اساس باید گفت که انتخاب غلامعلی خوشرو به عنوان نماینده ایران در سازمان ملل متحد پس از رد نماینده قبلی، در این چارچوب مورد تحلیل قرار گیرد.
مطهرنیا اظهار داشت: این درست است که از منظر سیاسی، کش و قوس های فراوانی میان ایران و آمریکا بر سر انتخاب نماینده دائم ایران در سازمان ملل انجام پذیرفته است. ایران پیش از این حمید ابوطالبی را برای تصدی این سمت معرفی کرده بود. که آمریکایی ها به دلیل اتهام حضور او در میان دانشجویان تسخیر کننده سفارت آمریکا در پذیرش او برای تصدی این سمت از طریق عدم صدور ویزا ممانعت به عمل آوردند و این اقدام نوعی کارشکنی در ارتباط با این موضوع بود.
وی یادآور شد: در همان زمانی که ابوطالبی انتخاب شد «ماری هاف» سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد ((انتخاب ابوطالبی موجب نگرانی دولت آمریکا نیست)) اما در همان زمان نیز 29 سناتور جمهوری خواه آمریکایی طی نامه ای برای رئیس جمهور این کشور از وی خواستند که برای ابوطالبی روادید و جواز صادر نشود. فردای همان روز بود که کاخ سفید اعلام کرد که انتخاب ابوطالبی هیچ تاثیری بر روند مذاکرات ایران و آمریکا نخواهد داشت اما اوباما به دلیلی که نمی خواست جمهوری خواهان را در زمینه انتخاب ابوطالبی در آستانه انتخابات کنگره و سپس در مسیر تحرکات کاخ سفید برای حل و فصل دیپلماتیک پرونده هسته ای مورد تحریک قرار دهد از پذیرش ابوطالبی سرباز زد.
او تاکید کرد: لذا باید بپذیریم آنچه که دولت آمریکا انجام داده است، مواجهه با ماجرای معرفی ابوطالبی در کنار مدیریت پرونده هسته ای و سعی در عدم تحریک جمهوریخواهان و میدان داری آنان در افکار عمومی غرب بوده است.
این کارشناس سیاست خارجه ادامه داد: در نتیجه باید گفت منطق دولت آمریکا پذیرفته شده است نه به معنای اینکه منطق دولت آمریکا در ارتباط با اتهامی که به ابوطالبی از سوی 29 سناتور جمهوری خواه زده شد قابل پذیرش باشد بلکه به دلیل اینکه دولت اوباما نخواست مسئله ابوطالبی و پذیرش نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد به یک مسئله موثر در پرونده هسته ای تبدیل شود و یک بهانه به دست جمهوری خواهان بیافتد.
وی با اشاره به انتخاب نماینده تازه ایران در سازمان ملل با توجه به همه حواشی ایجاد شده، تصریح داشت: به نظر می رسد که جمهوری اسلامی ایران نیز از یک منطق درست استفاده برده و شخص دیگری که در قالب های موثر می تواند از طرف تهران در کرسی نیویورک عمل کند یعنی غلامعلی خوشرو را به عنوان نماینده ایران در سازمان ملل متحد معرفی و اکنون بعد از مدت ها که جایگاه این کرسی خالی بوده است شاهد یک فضای مناسب برای روی کار آمدن غلامعلی خوشرو در این بافت موقعیتی هستیم.
مطهرنیا با اشاره به دلواپسی های متفاوت رسانه های تند رو قبل از نصب نماینده ایران در سازمان ملل و بعد از آن، گفت: باید بر این نکته تاکید داشته باشیم که بعضی از گروه ها و جناح های سیاسی به دنبال بهره برداری از این معانی در عرصه رقابت های داخلی هستند و هر جناح سیاسی به دنبال ایجاد فضای مطلوب جهت استفاده از فرصت های موجود در ارتباط با پدیده ها و پدیدارهای سیاسی برای تحت تاثیر قرار دادن رفتارها و کنش های سیاسی حزب حاکم است تا بتواند در رقابت های سیاسی داخل کشور برای به دست آوردن کرسی های قدرت از آن بهره ببرد.
او ادامه داد: از جمله مسئله ابوطالبی و در کنار آن مسایلی حتی بسیار پایین تر و کم اهمیت تر از آن مثل آرایش شکلی مثل قدم زدن ظریف با کری که این گونه برجسته نمایی می شود.
مهدی مطهر نیا در پایان خاطر نشان کرد: لذا باید بگوییم از منظر رقابت های سیاسی ادبیات سیاسی بهره برداری از این فرصت ها توسط جناح رقیب از منظر منطق قدرت و رقابت های سیاسی پذیرفته شده است اما از منظر اخلاق سیاسی و دینی که اولا تر از اخلاق سیاسی است به معیارهای مثبت رفتاری نزدیک نیست.