به گزارش خبرنگار سینمایی برنا، هنوز باورمان نمی شود که او از میان ما رفته است کارگردانی که با آخرین ساخته اش یادگاری زیبایی از خود به جا گذاشت. میم مثل مادر، ملاقلی پور را بیش از پیش در نزد مردم عزیز و در خاطره ها ماندگار کرد.
ملاقلی پور شخصیت بسیار جذابی داشت و همیشه نامش با کلی سر و صدا شنیده می شد. او در اواخر عمرش نامه ای نوشت با عنوان خداحافظ سینما. خداحافظی که چندی طول نکشید، او در تیتر این نامه چنین آورده بود:
"چه حاصل از اینکه کی بودم و چه کردم؟ منتی هم نیست و صد البته که طلبکار هم نیستم حرف من بماند با تاریخ "
رسول کار در عرصه هنری را با عکاسی بهطور آماتور در حوزه هنری در روزهای آغازین انقلاب آغاز کرد و با شروع دفاع مقدس، به صورت حرفهای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت فیلم مستند از عملیات مختلف دفاع مقدس پرداخت و فیلم کوتاه "شاه کوچک" را با دوربین 16میلی متری ساخت که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم از جشنواره وحدت شد.
او نخستین فیلم بلند خود را در سال 1363 با نام "نینوا" با دوربین 16 میلیمتری ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفهای راه یافت.
با ساخت "پرواز در شب"(1365) جایزه بهترین فیلم را از جشنواره پنجم فیلم فجر بهدست آورد. با "افق" قدرت کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت مجنون و خسوف همگام با شرایط روز حرکت کرد.
اما با فیلم "پناهنده" نزد منتقدان به محبوبیت رسید و در سال 74 یکی از بهترین فیلمهایش را ساخت، "سفر به چزابه" و به دنبال آن "نجات یافتگان" ، "کمکم کن" از آثار ضعیف این فیلمساز به شمار می رود.
رسول "هیوا" را پس از این ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر نصیب خود کرد.
اما در سال 1378 ملاقلیپور فیلم سه اپیزودی "نسل سوخته" را ساخت و خیلی چیزها را ثابت کرد. نسل سوخته از آثار تحسین شده ملاقلیپور است.
"قارچ سمی" که در سال 1380 ساخته شد، تمام ضعفهای کمکم کن و تمام قوتهای نسل سوخته را یکجا با خود داشت. یک فیلم خوش ساخت با شخصیتها و نگاهی آشفته و روانپریش."میم مثل مادر" ملاقلیپور که با استقبال عمومی روبه رو شده بود یکی از آخرین فیلمهای او بود.
ملاقلی پور از کارگردانان متعهد سینمای پس از انقلاب بود که آخرین ساخته وی میم مثل مادر است. رسول در سفر خود به کربلای معلا برای بازدید لوکیشنها از فرصت استفاده کرد و مستندی نیز به نام "شش گوشه عرش" را جلوی دوربین برد که آخرین اثر او محسوب میشود. او در سفر خود به کربلای معلا متوجه شد که هنرمندان برجسته اصفهانی در آنجا مشغول طراحی ضریح مقدس حضرت امام حسین (ع) هستند. دو شب حضور در کنار این هنرمندان به فیلم مستندی بدل شد. قرار بود بخش دیگر از تصویربرداری این فیلم مستند نیز در اصفهان انجام شود. ملاقلیپور این فیلم را به صورت افتخاری کارگردانی کرد.بعد از فوت او یک مستند برایش ساخته شد.
رسول ملاقلی پور ۱۵ اسفند ۱۳۸۵در گذشت و ۱۷ اسفند در قطعه ۲۲۴ - ردیف ۵۳ -شماره ۳۵ در کنار مادر آرام گرفت.
روحش شاد و یادش گرامی