به گزارش گروه آسیب های اجتماعی برنا، دکتر سید رامین رادفر با بیان این مطلب افزود: اجتماعی شدن مبارزه با مواد مخدر، راهكاری امیدوارکننده در این حوزه به شمار میرود و در صورت عملیاتی شدن قطعا میتواند در کاهش گرایش به مواد مخدر بسیار موثر باشد.
وی با اشاره به اینکه مبارزه با مواد مخدر دو دیدگاه حکومتی و اجتماعی را شامل میشود، ادامه داد: در نگاه حکومتی مبارزه با مواد مخدر بر عهده حکومت و در نگاه اجتماعی، اجتماع این مسوولیت خطیر را بر دوش دارد.
این درمانگر اعتیاد گفت: مطرح شدن مبارزه با مواد مخدر به صورت اجتماعی جای شکر دارد و یکی از ابزارهای محقق شدن این رویکرد، تسهیل فرآیند کاری سازمانهای مردمنهاد است که وزارت کشور باید زمینه ثبت راحتتر این سازمانها را فراهم سازد.
رادفر با تاکید بر توانمند و تخصصی شدن سازمانهای مردمنهاد در پیشگیری از اعتیاد افزود: مواد مخدر به دو دسته سنتی و صنعتی (محرکها) تقسیم میشود. هیچ جای دنیا یک فرد مصرفکننده هروئین را پیدا نمیکنید که ادعا کند؛ از ابتدا از ضرر و عوارض این مواد آگاهی نداشته است ولی بسیاری از مصرف کنندههای شیشه از عوارض مصرف این مواد اطلاع ندارند و برای بهتر شدن عملکرد درسی، زیبایی، لاغری و ... به این مواد روی آوردهاند.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد خواستار ارتقاء آگاهی جوانان و نوجوانان و كسب مهارتهای زندگی شد و افزود: گاهی دانشجویان به دلیل استرس و فشار درسی راه میانبر را انتخاب کرده و جهت تمرکز بیشتر از محرکها استفاده میکنند. این موید این موضوع است که به جوانان آموزش ندادهایم چگونه در مقابل مشکلات بایستند و اقدامات و تصمیمات صحیح را اتخاذ کنند.
رادفر با اشاره به اینکه در حیطه مواد مخدر محرک مقابله با عرضه بسیار اهمیت دارد، اظهار کرد: بخش زیادی از پیشسازهای مواد مخدر از کارخانجات داروسازی داخل و خارج از کشور قابل استحصال است؛ لذا افزایش نظارت و کنترل جدی در این زمینه ضرورت دارد.
وی تصریح کرد: سیستم مقابله با عرضه باید فعالیت پررنگتری داشته باشد و با ارائه بروشورهای آموزشی نیز اطلاع مردم را در مورد اینکه چگونه از فعالیت آشپزخانه یا لابراتوآر اطراف محل سکونت خود جهت مبارزه با خبر شوند، بالا ببریم.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد یکی از نشانههای لابراتورهای روانگردانها را مقادیر زیاد قرص سرماخوردگی عنوان کرد و توضیح داد: زبالههای 10 تا 20 کیلویی قرص سرماخوردگی از نشانههای بارز آشپزخانه تولید روانگردان است چراکه پیشساز متامفتامینها در این قرصها وجود دارد.
رادفر ضمن ابراز تاسف نسبت به این مساله که بسیاری از داروها بدون نسخه قابل تهیه از داروخانه هستند، گفت: در هیچ کشور پیشرفته دنیا ده بسته قرص بدون نسخه ارائه نمیشود و لازم است کنترل و نظارت بیشتری بر کار داروخانهها صورت گیرد.
وی با اشاره به اینکه برخی کشورهای دنیا در صورت موارد مشکوک در داروخانهها از مراجعهکننده، درخواست کارت شناسایی میکنند، افزود: در صورتی که پیشساز روانگردانها نباشد با کاهش تولید و عرضه این مواد مواجه خواهیم شد.
این درمانگر اعتیاد، منشاء پیشساز روانگردانها را خارج از کشور، نشتی از کارخانجات تولید دارو و ترکیبات دارویی تهیه شده از داروخانهها دانست و در توضیح عوارض مصرف روانگردانها گفت: فردی که این مواد را مصرف میکند مغزش دیگر هیچ عملکردی ندارد و دست به حرکات جنونآمیز میزند و قتل اعضای خانواده، تصادفات رانندگی از جمله عوارض مصرف این مواد است.
رادفر با اشاره به اینکه عوارض مصرف محرکها، فردی و اجتماعی است، اضافه کرد: به دلیل از بین رفتن مهار جنسی در این افراد، امکان ابتلا به اچ آی وی در آنها بسیار افزایش مییابد. در کل مرگ بهترین عارضه مصرف روانگردانها در این افراد است چراکه فقط در این حالت خود فرد آسیب میبیند.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد در رابطه با اشتغال معتادان بهبودیافته و جامعهپذیری این افراد بیان کرد: کارفرما بر خود این حق را می داند؛ کسی را استخدام کند که با اطمینان باشد و این مساله روشن و مبرهن است هیچ کارفرمایی تمایل ندارد کار خود را با چالش و دردسر همراه سازد و از طرفی بهبودیافته نیاز به اشتغال و پذیرش از جانب اجتماع دارد.
وی با اشاره به اینکه در درمان معتادان نباید فقط به پروسه دارویی اکتفا کرد، افزود: برای درمان معتادان باید از شبکههای درمانی بهره برد. به این معنا که علاوه بر درمان ترک اعتیاد، نگرش این افراد را تغیر داد و آنها را مسئولیتپذیر کرد تا بتوان بر مشکلات پس از درمان فائق آمد و مانع بازگشت مجدد این افراد به چرخه اعتیاد شد.
رادفر اضافه کرد: در صورتی که سازمانهای غیردولتی تخصصی و توانمند شوند برای جامعه پذیری معتادان بهبودیافته بهتر میتوان اقدامات لازم را انجام داد.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد یکی از راههای پیشگیری از اعتیاد را فعالیتهای جایگزین عنوان و بیان کرد: وقتی به فردی میگوییم مواد مصرف نکن باید همزمان فعالیت جایگزینی را برای آن مهیا کرد که متاسفانه امروزه فعالیتهای جایگزین به اندازه کافی وجود ندارد.
این درمانگر اعتیاد با تاکید بر لزوم شادبودن جوانان افزود: شاد بودن نکته بسیار حائز اهمیتی جهت پیشگیری از اعتیاد به شمار میرود ولی باید توجه داشت، شادی لازم نیست گران باشد یا شادی را صرفا در مسافرت داخل و خارج از کشور بدانیم بلكه در کنار هم بودن و رفتن به پارک با خانواده هم از روشهایی محسوب میشوند که موجب تحکیم همبستگی میان افراد خانواده میشود و شادی را فراهم میكند.
رادفر در پایان خاطرنشان کرد: آموزش مهارتهای زندگی، شاد بودن و ... همه به صورت مستقیم و غیرمستقیم در ارتقاء بهداشت روانی موثر است و سبب جلوگیری از مصرف مواد و روی آوردن به انواع مواد مخدر میشود.