به گزارش خبرنگار تئاتر برنا، نشست خبری نمایش "عجایب المخلوقات" که صبح امروز دوشنبه 16 اسفند در خانه هنرمندان برگزار شد.
رضا ثروتی کارگردان نمایش "عجایب المخلوقات" در این نشست گفت: ماجرای شروع این کار بر میگردد به سال گذشته که کتاب "عجایب المخلوقات" را مطالعه میکردم حدود دو ماه روی آن تحقیق کردم و بعد از نگارش سه ماهه نمایشنامه و شروع تمرینات به این نتیجه رسیدم که مفاهیم انسانی که در نمایشنامه مطرح میشود به سمت شعار زدگی رفته است و روی سطح حرکت میکند. بنابرین ذهنیت بنده به کل تغییر کرد و همه چیز عوض شد جز نام عجایب المخلوقات.
وی افزود: در یکی از جلسات تمرین به بازیگران گفتم که نمایشنامه را کنار بگذارند چون تنها چیزی که در ذهن من مانده و مهم است یک ایماژ از تصویر عدهای با چتر است که بالای سر جنازه ای ایستادهاند. روند شکل گرفتن این کار مانند شعر بود و ناخودآگاه من فعال تر از خود آگاهم بود.
ثروتی خاطر نشان کرد: در این نمایش هم از بازیگران حرفهای و هم غیر حرفهای استفاده کردم و با همه به توافقی در بازی رسیدم که کسی به سراغ شخصیت نرود. بازیگران در روند شکل گیری این کار نقش بسیار مهمی داشتند چون اتودهای آنها ذهنیت من را شکل داد.
وی ادامه داد: من در نمایش پیشین به سراغ یک متن کلاسیک از شکسپیر رفتم چون به دیالوگ اعتقاد دارم در این کار کاملاً به سمت دیگری رفتم اما همچنان به دنبال حرف زدن بازیگر بودم اما این بار از طریق میم و بدن. در نهایت تماشاگر باز هم در اینجا درگیر مفاهیم است.در هر صورت برای من مهم تجربه تماشاگر است که همیشه دوست دارم او را وارد یک فضای کاملا متفاوت کنم.
ثروتی همچنین بیان کرد: دغدغه همیشگی ذهن من این است که چطور میتوان از هنرهای دیگر در تئاتر استفاده کرد، اما همچنان بکر بودن آن را حفظ کرد. این ایده از "مکبث" عملی شد حتی با یکی از طراحان شناخته شده ایران میخواستیم که تلفیقی از هنرهای تجسمی و تئاتر انجام دهیم و حتی هنرمندان حوزه تجسمی با دیدن تئاتر ما به خلق اثر دست بزنند.
وی درباره دلیل اجرا در ایرانشهر گفت: دلیل اصلی انتخاب تماشاخانه ایرانشهر ویژگی سالن بود چون سالنی میخواستیم که 14 متر عمق و 8 متر عرض داشته باشد. جز ایرانشهر تالار وحدت و تالار اصلی تئاترشهر این ویژگی را دارند اما ارتباط تماشاگر و بازیگر در این دو سالن بزرگ سخت است.
کارگردان نمایش برگزیده بیست و نهمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر گفت: دلیل دیگر انتخاب ایرانشهر فضایی است که مدیریت خانه هنرمندان برای این تماشاخانه ایجاد کرده است. راحتی تماشاگر، فضای مناسب، سالن منظم و پاکیزه و ... از مزیت های این تماشاخانه است.
وی ادامه داد: از دید همه من باید سراغ چهره های سینمایی میرفتم تا تماشاگر را به سالن بکشانم اما به نظر من به دلیل موقعیت این تماشاخانه بیشتر هنرمندان باید به سمت آن بیایند، اما گاهاً حضور برخی نمایشهایی که ویژه هنرمندان نیست به شخصیت تماشاخانه ضربه میزند. وقتی مرکز هنرهای نمایشی میخواهد دید مخاطب را ارتقا دهد باید از نمایشهای هنری و فرهنگی حمایت کند و حتی گفته شده که مرکز از گروههای برگزیده جشنواره فجر حمایت میکند ولی ما تا به امروز جوابی نگرفتهایم.
ثروتی همچنین گفت: مجموعه ایرانشهر کفی را تعیین میکند که بعد از گذشت دو هفته اگر فروش نمایش به آن حد نرسید اجرا متوقف شود اما به نظر بنده در حال حاضر مقطع خوبی برای تئاتر دیدن نیست چون بعد از جشنواره فجر و پیش از عید است. سنجش این گونه در حال حاضر درست نیست. در مورد سالن اجرا نیز که همه میدانند تغییر آن به ما تحمیل شد.
وی در پایان صحبتهای خود از گروه 28 نفر خود به دلیل تک تک لحظات که با نمایش بودهاند، تشکر کرد.
در بخش دیگر نشست مجید بهرامی از بازیگران "عجایب المخلوقات" گفت: از آخرین تئاتری که در ایران تئاتر کار کردم حدود 5 سال و از آخرین تئاتری که در خارج از کشور داشتم حدود 4 سال میگذرد. دلیل بازی نکردنم این بود که فکر میکردم تنها با یک کارگردان میتوانم کار کنم.
وی افزود: با دیدن ایدهها تمرینات، "عجایب المخلوقات" برای من جذاب شد و آن مدلی که من در تئاتر دوست دارم همین شیوه کار "عجایب المخلوقات" است. تئاتریهای زیادی که می دیدم مرا جذب نمیکرد اما اگر به عنوان تماشاگر به سراغ این نمایش میآمدم مطمئناً آرزوی من این بود که بازیگر آن باشم.
همچنین پانتهآ پناهی دیگر بازیگر نمایش گفت: "عجایب المخلوقات" شکلی از تئاتر است که بعد از ده سال برای من تکرار شد و آن را دوست دارم. رضا ثروتی کارگردان نمایش با ممارست زیادی در تمرینات حضور پیدا میکرد و هر روز با ایده به سر تمرین میآمد. اگر همه کارگردانان تئاتر تا این حد به کار خود توجه کنند تئاتر ما نجات پیدا میکند.
وی افزود: امیدوارم مرکز هنرهای نمایشی حمایت مالی را از این کار کند. من به موضوع مالی فکر نمیکنم و فروش نمایش مهم نیست. هر چند مطمئناً حضور تماشاگر انرژی زیادی به گروه میدهد و هر شب کار از شب قبل بهتر میشود.
رامین سیار دشتی یکی دیگر از بازیگران این نمایش گفت: در این کار باید همه به عنوان یک توده بازیگر دیده شوند و کسی پررنگتر نباشد. نمایشی که در آن نقش کوچک و نقش بزرگ وجود ندارد و حتی بازیگر با بخش فنی و پشت صحنه تفاوتی ندارد چون همه هماهنگیها با گروهی بودن شکل میگیرد.
وی افزود: بخش فنی بسیار مهم است در حالی که تئاتر ما خیلی به آن توجه نمیکند و تنها به وضعیت هنری توجه میکند ولی همبستگی این دو بعد است که منتهی به یک تئاتر خوب میشود.
همچنین هادی ثابت یکی از اعضای گروه موسیقی در پایان گفت: من آهنگساز این گروه نیستم و موسیقی کار نیز به صورت گروهی انجام شده است. موسیقی این نمایش دو بخش داشت یکی به صورت افکت بود و بخشی دیگری موسیقی. رضا ثروتی به ما گفته بود که موسیقی در این نمایش در کنار بدن بازیگر کار دیالوگ را انجام میدهد و ما نیز بر همین اساس پیش رفتیم.