مهدی مطرنیا، استاد دانشگاه در گفت وگو با خبرنگار سیاسی برنا درباره هدف تهران از دعوت برخی کشورهای آسیایی، اروپایی و همین طور دو عضو گروه 1+5 برای بازدید ازتاسیسات هسته ای ایران پیش از برگزاری دور دوم مذکرات ایران با شش
کشور دخیل در گفتگوهای هستهای، گفت: نیت تهران از دعوت این گروه کشورها شفاف سازی در آستانه نشست ترکیه است. به هر حال ایران مدعی آن است که تحرکات هستهای این کشور در مسیر دستیابی به انرژی هستهای صلح آمیز طبق مفاد مندرج در پادمانهای مختلف هستهای است؛ پادمان هایی که در واقع نظام حفاظتی دستیابی به انرژی هسته ای صلح آمیز را باز تعریف می کنند.
کارشناس مسایل سیاسی درباره علت اقدام ایران در عدم دعوت از برخی
کشورهای مدعی نظیر آمریکا، فرانسه، انگلیس و آلمان برای بازدید از فعالیتهای هستهای کشورمان خاطرنشان کرد: اینکه ایران مستقیما به کشورهای مختلف در این زمینه نامه می نویسد علاوه بر اینکه دارای جنبه مثبت است، از جهتی در بردارنده پیام ایران است مبنی بر اینکه تهران برای مجموعه کشورهای 1+5 به عنوان یک واحد معین و تعریف شده شخصیت حقوقی قائل نیست بلکه آنها رادر یک پیوند مکانیکی نه ارگانیکی محسوب می کند.
مطهرنیا در ادامه اضافه کرد: بنابراین به نظر می رسد در آستانه مذاکرات
ترکیه، ایران بر آن است از طریق بازآفرینی محور شفافسازی تاثیرگذاری خود
را بر مذاکرات مدیریت کند. حال باید دید تا چه اندازه بازدید این گروه
می تواند در مسیر مذاکرات ایران با 1+5 به عنوان یک گروه تعریف شده در
پیوند با یکدیگر تاثیر گذارد.
همزمان با انتشار خبر مربوط ارسال دعوتنامه ایران برای برخی کشورها،
رسانه های غربی به فضاسازی در این زمینه پرداختند و این اقدام را برگفته
از سیاست ایران برای کاهش فشارها تلقی کردند. مهدی مطهرنیا جوسازیهای
صورت گرفته در این باره را این گونه ارزیابی کرد: بی تردید ایران در پی
تدبیر جهت تاثیرگذاری بر فضای گفتمانی مذاکرات است. این حق ملت ایران و
دولت مدیریت کننده روند مذاکرات است که بتواند به نفع منافع ملی تعریف
شده بر روی مذاکرات تاثیر گذارد. همچنین کشورهای غربی هم در راستای منافع
تعریف شده خود محق هستند که فضاسازیهایی رسانه ای را به سمت و سوی کاهش تاثیرگذاری ایران در جهت رسیدن به اهداف خود قرار دهند. در اینجا آنچه
مهم است افکار عمومی در سطح بین المللی برای قضاوت درباره رفتار سیاسی
ایران و کشورهای غربی است که باید به آن توجه داشت.
وی ادامه داد: ایران خواهان دستیابی به انرژی هستهای صلح آمیز است و
نشان داده در این مسیر گامهای استوار خود را بر می دارد. غرب هم نشان
داده تا سر حد ممکن تلاش می کند به مدیریت اجماع بین المللی علیه ایران
در جهت مخالفت با دستیابی ایران به انرژی هسته ای صلح آمیز وارد شود. در
اینجا نقطه گره ای بحث در صف آرایی دو اراده مخالف در رودرروی هم با
تعاریف گوناگون از دستیابی به انرژی هسته ای صلح آمیز است.
استاد دانشگاه گفت: ایران مسیر دستیابی خود به انرژی هستهای صلح
آمیز را منطبق بر قواعد و قوانین بین المللی می داند و خواهان آن است که
خلاف آن را غرب ثابت کند. این در حالی است که غرب به رد صلاحیت ایران ازمنظر دستیابی به انرژی هسته ای صلح آمیز تاکید دارد و معتقد است ایران به
واسطه چالش برانگیزی در برابر سلطه بین المللی قدرت های بزرگ، عنصری سرکش و فاقد صلاحیت دستیابی به انرژی هسته ای است. این دو گفتمان
متفاوت در باب یک موضوع واحد است که از مفهوم پردازی و درون مایه معنایی متعارض با یکدیگر برخوردار است.