در ذهن هر چه دیوار اندیشه دری دید
باید كه زندگی را یك جور دیگری دید
با چشم عشق آمد، تا آستان هستی
در سنگ سرد و ساکت، آنگاه محشری دید
خوش بین به دست مهری كز هر طرف برآید
هر نامه را ز هر سو بال كبوتری دید
در آسمان نه تنها پرواز كبكها را
بال كلاغ را نیز شعر شناوری دید
باید به خویش برگشت، شاید چو كودكیها
از زندگی دوباره تصویر بهتری دید
*بر گرفته از وبلاگ شخصی مصطفی محدثی خراسانی
***