به گزارش سرویس سیاسی برنا، سردار سیدمسعود جزایری معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد كل نیروهای مسلح با اشاره به جنایت رژیم بعثی صدام در بمباران شیمیایی سردشت در هفتم تیرماه سال 1360، گفت: بمباران شیمیایی شهر سردشت توسط هواپیماهای رژیم بعثی عراق در جنگ تحمیلی از جنایات بزرگی است كه پس از حمله اتمی آمریكاییها به هیروشیما و ناكازاكی ژاپن به وقوع پیوست، این حادثه دهشتناك نقض آشكار حقوق بینالملل و سند رسوایی حامیان غربی صدام و رژیم جنایتكار بعثی صهیونیستی وی در جنگ هشت ساله به شمار میرود.
وی افزود: بزرگترین جنایات بشری همواره هنگامی رقم خورده است كه دشمنان انسانیت و شرافت، خود را در دستیابی به اهداف شیطانی و نفسانی ناكام یافتهاند و رژیم صدام نیز در سال 66 و پس از استیصال و ناتوانی ناشی از شكستهای پی در پی مصاف با قدرت ایمانی و معنوی رزمندگان اسلام و فرزندان ملت ایران در جبهههای نبرد در شرایطی كه خود را مغلوب قطعی ادامه جنگ میدانست مبادرت به خلق این جنایت كم سابقه ورزید.
معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد كل نیروهای مسلح با اشاره به اینكه صدام در خیال خام خود تصور میكرد با حملات شیمیایی خواهد توانست خواستههای خود و قدرتهای جهانی را بر ملت ایران تحمیل كند، اظهار داشت: برابر اسناد و شواهد موجود، ارتش بعثی عراق از سال 59 تا 62 بهرهگیری آزمایشی و محدود از سلاحهای شیمیایی را در جنگ دنبال میكرد اما از مهرماه سال 1362 در ابعاد وسیعتری استفاده از این سلاحها را در دستور عملیاتی خود قرار داد، به گونهای كه در عملیات خیبر به صورت آشكار و رسمی گازهای خردل و تابون را علیه رزمندگان اسلام به كار گرفت.
جزایری در ادامه تصریح كرد: علنی شدن استفاده صدام از سلاحهای مرگبار شیمایی در جبهههای جنگ و بلكه علیه ساكنین غیرنظامی مناطق مرزی با سكوت مجامع و نهادهای مدعی حقوق بشر و كشورهای غربی و اروپایی همراه شد، به گونهای كه این همراهی غیرانسانی چراغ سبزی را در اختیار دژخیم بغداد قرار داد تا پایان جنگ به صورت دائمی و بلاانقطاع در عملیاتها از این سلاحها استفاده كنند.
وی استفاده رژیم بعثی عراق از سلاحهای شیمیایی در بمباران سردشت را نقطه عطفی در بهرهگیری از سلاحهای كشتار جمعی معرفی كرد و گفت: در روزهای هفتم و هشتم تیرماه سال 66 توپخانه و هواپیماهای بمبافكن حامل بمبهای شیمیایی در چند مرحله نقاط پر ازدحام شهر سردشت و نیز روستاهای اطراف را آماج گازهای كشنده شیمیایی خود قرار دادند و فجیعترین صحنهها را علیه افراد غیرنظامی، زنان و كودكان آفریدند.
جزایری افزود: این جنایت آثار و پیامدهای فراوانی را به مردم سردشت تحمیل كرد و جمهوری اسلامی با اطلاعرسانی و انتشار تصاویر این قتل عام بیرحمانه و انعكاس آن به مجامع و سازمانهای پرطمطراق حقوق بشری، محكومیت و برخورد با جنایتكاران بعثی را خواستار شد اما آنها چشمان خود را بر روی این فاجعه بستند و با عبور از كنار آن فرصت و مجال لازم برای تداوم جنایات ضدبشری را به صدام دادند كه فاجعه حلبچه در كردستان عراق نیز از پیامدهای این غفلت و بی اعتنایی بود.
رئیس ستاد تبلیغات دفاعی كشور نامگذاری روزی به نام مبارزه با سلاحهای شیمیایی را فرصتی خوب برای ظرفیت سازی اعتراض و مقابله با سیاستها و رفتارهای جنایتبار علیه بشریت كه نظامهای استكباری كانون اصلی آن به شمار میرود دانست و اظهار داشت: تا هنگامی كه یك باور و اراده جهانی برای محكومیت جنایات ضدبشری و حامیان و عاملین آن به ویژه قدرتهای زورگو و جنایت پرور شكل نگیرد، سخن گفتن از نابودی و یا ممنوعیت بكارگیری سلاحهای كشتار جمعی كه امروز خود بهانهای برای تهاجم به دیگر كشورها شده است، بیهوده بوده و اندیشه پیرامون آن بیشتر به سراب شباهت دارد.
جزایری در پایان با پاسداشت یاد و خاطره شهدای بمباران شهر سردشت، تیرماه هر سال را یادآور مظلومیت ملت ایران به ویژه مردم این شهر در دوران جنگ تحمیلی دانست و با تحسین تلاشهای ایران و برخی كشورهای دیگر در برگزاری سمینارهای بینالمللی بررسی پیامدهای كاربرد سلاحهای شیمیایی، گفت: جا دارد دستگاه دیپلماسی كشور با بهرهگیری از تجارب گذشته گامهای جدیدتر و جدیتری جهت تنویر افكار عمومی جهان و مجامع بینالملل نسبت به احقاق پایمال شده قربانیان ایرانی سلاحهای كشتار جمعی در طول جنگ تحمیلی، برداشته و از ظرفیت سازمانهای غیردولتی و مردم نهاد نیز در این راستا استفاده كند و در تعامل با دیگر كشورهای علاقمند به ایفای نقش در این زمینه، تشكیل یك شبكه جهانی را به عنوان راهكاری موثر و كارآمد در دستور كار قرار دهد.