به گزارش خبرنگار رادیوی برنا، عزتالله ضرغامی در مراسم افتتاح رادیو نمایش به ذكر خاطراتی از خود با رادیو پرداخت كه در ادامه میآید:
ما خانوادهای 11 نفره بودیم كه در 2 اتاق زندگی میكردیم و تا 19 سالگی من یعنی در سال 58 تلویزیون به خانه ما نیامده بود. در این مدت ما با رادیو و نمایش رادیویی زندگی میکردیم و برای رسیدن زمان پخش «قصه شب» ثانیهشماری میكردیم.
آن زمان همه زودتر از اكنون میخوابیدند. ساعت 10 زمان خواب ما بود و اگر شبی قصهای در ژانر دلهره و وحشت از رادیو پخش میشد، لذت مضاعفی نصیبمان میكرد. همگی زیر لحاف بزرگی میخوابیدیم و به رادیو گوش میدادیم.
امكان نداشت یك بار نمایش جانی دالر با صدای حیدر صارمی را گوش ندهیم. ما آن زمان با قصههای رادیویی زندگی میكردیم و پدر و مادرمان نیز در همان شرایط ما را اداره میكردند.
مادرم در سرمای سخت آن روزها هر صبح رخت 11 نفر را در تشت سنگینی كه بانوان امروزی با مشكلات و دردهای جسمی فراوان حتی قادر به جابجاییاش نیز نیستند با وسواس بسیار شستشو میداد. آن هم با وسایلی كه روزانه تهیه میشدند و آرزویم بود یك بار به فروشنده نگویم الان حساب نمیكنم آقا بنویس كه بعدا بپردازیم.
ما در زندگیهایمان كم خاطره و تجربه نداریم كه تمامی این ها میتواند دستمایه نمایشهای رادیویی قرار بگیرند. زمانی كه تمام بازی و تفریح در رایانه خلاصه نشده و با هفت سنگ و الك دولك بالاترین لذتها نصیبمان میشد.