باشگاه جوانی برنا/ زندگی در دل طبیعت نفس به آدم میبخشد حیات دوباره. تنفس در دل کوهها شجاعت یادت میدهد دلیری و رشادت. قدم زدن در دل طبیعت عشق یادت میدهد مهروزی و محبت. فکر میکنی که هیچ چیز ندارند و به چه سختی زندگی می گذارنند اما آنها در دل طبیعت شادند. در جامعه عشایری دام ها اسم دارند. در میان آن ها بدهکاری نشانه فقر نیست، بلکه شاخصه رونق زندگی است.
قوانین نانوشته ای دارند که کمتر کسی از آنها تخطی میکند نیازی هم به تخطی نیست.مرگ در جنگ برایشان افتخار است. همه جای زندگیشان نشانی از طرحی نو قالب نو یا به قول خودمان خلاقیت دیده میشود. چادر زدن آن ها از تکنیک خاصی تبعیت میکند. لباس پوشیدنشان پر از ظرافت و زیبایی است. طرح قالی و حتی دار قالیشان با نوع دار قالی در جامعه روستایی فرق دارد. موسیقی اشان برای خود دنیایی است و عقایدشان در هر قدمی که برمی دارند یا هر سخنی که بر زبان می رانند، نمایان است.
با طبیعت دوستاند، یارند و هم زبان. خواص گیاهان دارویی را به همان نسبت میشناسند که وضعیت آب و هوا را در چند روز آینده پیشبینی میکنند. آنها نان میپزند، پشم میچینند و شیر میدوشند و جاجیم میبافند و روغن میگیرند و ماست میزنند و شاهنامه میخوانند و تفنگ چی دارند و مهمان نوازند و در سیاه چادرهایشان می آسایند و در یک کلام عاشقاند عاشق خدا و زیباییهای خلقت.
مادران عشایر به کودکانشان یاد میدهند که به هم چیز عشق بورزند به خدا و موجودات خلقت. با طبیعت دوست باشند.لالایی های شبانه کودکانشان را پُر میکنند از ستارهها و مهتاب از سرخی شقایقهای دشت از بوی علف چمنزارها.
زندگی عشایری یک دنیای هیجان انگیز و درعین حال پر مشقت است. از آن نوع زندگیهایی که وقتی میبینیمشان، میگوییم خوش به حالشان و با این حال بیش از چند روز را نمیتوانیم با نوع زندگی آنها سر کنیم. زندگیشان سخت است اما پر از زیبایی است پر از نشاط و سرمستی...
ادامه عکسها را اینجا ببینید