به گزارش سرویس قاب نقره برنا، زن ها معمولاً شوهرى را دوست دارند كه همیشه در وطن باشد، اول شب به منزل بیاید، اوقات فراغتى داشته باشد كه به شب نشینى و گردش و تفریح بروند، شغل نظیف و آبرومند و پر درآمدى داشته باشد؛ اما متأسفانه شغل بسیارى از مردها با خواسته همسرانشان سازگار نیست. برخى مشكلات خانوادگى از همین جا شروع مى شود.
راننده اى كه چند شبانه روز در بیابان ها زحمت كشیده، با ناراحتى هاى گوناگون روبه رو شده، نه خواب كافى داشته و نه خوراك درستى. پس ازچند شبانه روز با جسم و روانى خسته وارد منزل مى شود تا چند ساعت استراحت كند و از احوال خانواده اش آگاه شود؛ اما هنوز از راه نرسیده، غر و لند خانم شروع مى شود: این چه زندگىای است كه ما داریم؟ منِ بدبخت را با چند تا بچه مى گذارى و معلوم نیست كجا مى روى؟ همه كارها را خودم باید انجام دهم. از دست این بچه هاى شیطان خسته شده ام. اصلاً رانندگى كار خوبى نیست، یا شغلت را تغییر بده و یا تكلیف مرا روشن كن. من نمى توانم تا آخر عمر، این طور زندگى كنم.
حضرت آیت الله ابراهیم امینی درباره سازگاری زنان با شغل شوهرشان در کتاب"همسرداری" مینویسند: بیچاره مردى كه پس از این ایراد و بهانه ها و غرونق ها باید با فكرِ پریشان و اعصاب خسته، به دنبال رانندگى برود. سرنوشت چنین راننده اى و مسافرانش معلوم است.
دانشمندى كه كارش مطالعه و تحقیق است، اگر همسر ناسازگارى داشته باشد كه به كارش ایراد بگیرد، چگونه مى تواند موفق گردد؟
در این جاست كه زن فهمیده و دانا از زن نفهم و خودخواه تمیز داده مىشود.
خانم محترم! ما نمىتوانیم اوضاع جهان را با میل خودمان سازگار كنیم؛ اما مى توانیم خودمان را با وضع موجود وفق دهیم. شوهرت براى تهیه روزى ناچار است شغلى داشته باشد و شغل او هم لوازمى دارد. شما مى توانید زندگى خود را با شغل او هماهنگ سازید، به گونه اى كه هم او آزادانه به شغل خویش ادامه دهد و هم شما آسوده زندگى كنید. تنها به فكر خود و آسایش خود نباش.
او براى رفاه و آسایش شما شب و روزش را در بیابان ها مى گذراند. به جاى قدردانى، به شغلش ایراد مى گیرى؟ و از خانه و زندگى گریزانش مى كنى؟
آیا بهتر نیست كه خود را با این نوع زندگى عادت دهى و با كمال آسودگى زندگى كنى و هنگامى كه شوهرت به خانه آمد، از او استقبال كنى و با سخنان شیرین به كسب و كار تشویقش كنى و با لب خندان تا درِ خانه، بدرقه اش نمایى و با خداحافظى گرم تا ملاقات بعدى دل شادش سازى؟
اگر شوهرت یك كارگر شبانه است، براى تأمین مخارج زندگى شما از استراحت شب چشم پوشى كرده است، خود را با این گونه زندگى عادت بده و اظهار نارضایتى نكن.
افتخار كن كه چنین شوهر زحمت كشى دارى كه براى تهیه روزى، خواب شب را بر خود حرام كرده است. از جدیت و استقامت او قدردانى كن و با لب خندان تا در خانه به بدرقه اش برو.
خانم محترم! كار كردن عیب نیست، هر چه و هر كس كه باشد. بى كارى و تنبلى و به دنبال كارهاى غیر مشروع رفتن عیب است. باید از چنین مردى قدردانى كنى كه براى تهیه روزى زحمت مى كشد و عرق مى ریزد. با ایراد و بدگویى، اسباب دل سردى او را فراهم نساز. پافشارى نكن كه حتماً شغلش را تغییر دهد. لابد آن را مناسب دیده كه به دنبالش مى رود.
تو از وضع كسب و كار بى اطلاعى و گمان مى كنى كه تغییر شغل، كار آسانى است. مگر نفت فروشى و زغال فروشى و تعمیر وسایل موتورى و امثال آن، چه بدى دارند؟
زنى در شوراى داورى گفت: شوهرم تغییر شغل داده و بوى نفت مىدهد. از این وضع خسته شده ام.