باشگاه جوانی برنا/"پارکور" از ورزشهایی است که به تازگی تفریح بعضی از نوجوانان، جوانان و بزرگسالان شمرده میشود. پارکور، حرکات آکروباتیک، بدلکاری، رقص، حرکات احمقانه بدون توجه به عواقب آن و پرشهای بلند بدون دلیل و دلخواه نیست، بلکه مجموعهای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است. پارکور برای اولین بار توسط ریموند بل که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود، پایهگذاری شد. او و همراهانش بهدنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند.
به گفته علاقه مندان این رشته، پارکور سال 83 در ایران به صورت الگوبرداری از سی دیهای آموزشی رواج یافت. بر خلاف بسیاری ورزشهای دیگر، پارکور زمین یا ورزشگاه اختصاصی برای تمرین ندارد. محیطهای شهری مانند سالن های ورزش، پارکها، زمین های بازی و سازهها و ساختمانهای رها شده، مکانهایی است که برای پارکور انتخاب میشود. نشانههایی از آن در پارکهای مختلف شهر تهران و شهرهای دیگری دیده میشود.
هنگامی که میخواهند از جایی به جای دیگر بروند، به جای راه رفتن، میدوند، انگار همیشه عجله دارند. برای پریدن از هیچ جایی صرف نظر نمیکنند، از بالای سر مجسمهای در پارک تا جستوخیز و پریدن از بلندی و دویدن روی سطح عمودی دیوار. آمادگی بدنی مناسب، آسیب دیدگی، شور جوانی و به طور کلی عبور از هر مانعی از مشخصههای ورزشی به نام "پارکور" است که نام فارسی شهرنوردی بر آن گذاشته شده است، اما همه آن را با نام پارکور میشناسند.
سکوها و در و دیوارها منتظر تراسورها
در قسمت انتهای زمین اسکیت یکی از پارک های تهران فضای خالی وجود دارد. جوانان کم سن و سالی با در دست داشتن چند اسپری، قلم مو و چند قوطی رنگ مشغول طراحی گرافیکی (دیوارنگاری یا نگارگری دیوار) با اشکالی از ورزش پارکور هستند. با جدیت تمام مشغول کشیدن گرافیتی روی تکه های نئوپان هستند و در آن حین، درباره حرکات جدیدی از پارکور که یاد گرفته اند، صحبت می کنند. همه آنها تقریبا شلوار گشاد و کفش های ورزشی حجیم اما سبک می پوشند. گرمای آفتاب کمی فروکش کرده؛ سکو و در و دیوارها منتظر تراسورها (پارکور بازها) هستند. هر ناهمواری در سطح زمین وجود داشته باشد مناسب انجام حرکات پارکور است.
عرشیا پسر 21 ساله ای است که پارکور را هر روز در پارک انجام می دهد. او می گوید: هر کجا لبه سکو یا دیواری مناسب برای پریدن یا بالا رفتن وجود داشته باشد، از آن به عنوان مکان تمرین مان استفاده می کنیم.
مردم فکر می کنند که ما دزدیم
قسمتی از پارک که سکو و پستی و بلندی های زیادی دارد محل جمع شدن اکیپ جوان پارکوری است. هنگامی که حرکات را انجام می دهند و از سکویی به سکوی دیگر به فاصله چند متر می پرند، انعطاف خاصی به بدن خود می دهند انگار که دست و پایشان کش می آید.
"بهرنگ" می گوید: گربه نماد پارکو است. اگر به حرکات گربه هنگام دویدن و جهش توجه کنید، انعطاف خاصی در دست و پاهای خود دارد. در پارکور هم همین آمادگی را باید داشت.
او ادامه می دهد: بیشتر تمریناتمان را در پارک ها انجام می دهیم در بعضی از مواقع که آن را در کوچه و خیابان تمرین می کنیم مردم فکر می کنند که ما دزد هستیم ولی در اینجا (پارک) دیگر به کارهای ما عادت کرده اند.
اگر یک روز دست و پایم زخمی نشود، شب خوابم نمی برد
حسابی خود را گرم می کنند و انواع حرکات کششی را قبل از شروع به کار انجام می دهند. زمانی که شروع به کار می کنند یک بی احتیاطی و اشتباه در محل فرود آمدن حادثه آفرین است.
هنگامی که یکی از آنها می خواهد از سکوی مرتفعی به سکوی باریک دیگر بپرد در محاسبه محل فرود آمدن اشتباه می کند و ساق پایش آسیب می بیند بعد از آنکه کمی از درد به خود پیچید حالش بهتر می شود. درباره اینکه به چه قیمتی سلامتی خود را به خطر می اندازد، با حرارت خاصی پاسخ می دهد: در هنگام تمرین بسیار پیش می آید که آسیب ببینیم، ولی اگر یک روز دست و پایم زخمی نشود شب خوابم نمی برد. جای زخمهایی را بر روی دست و پای خود و صفحه موبایلش که همانند بدنش آسیب دیده را نشان می دهد.
بسیار اصرار دارند که خود را یک ورزشکار و پارکور را به عنوان ورزشی که کمتر به آن توجه شده نشان دهند. نکته جالب این است چند وقتی که این رشته زیر نظر فدراسیون آمادگی جسمانی و ایروبیک رفته و مسابقات سراسری آن برای علاقه مندان این رشته به صورت سراسری برگزار می شود. ولی تراسورها همچنان یکی از هیجان برانگیزترین مکانهایی که می توانند این رشته ورزشی را انجام دهند پارک و فضاهای شهری می دانند.
گزارش: ابراهیم نژاد رفیعی