به گزارش خبرنگار برنا این روزها آنقدر به زندگی شهری عادت کردیم که ساعتی زندگی با عشایر و تجربه زندگی بدون تکنولوژی باورنکردنی به نظر میرسد اما اگر جسارت دل کندن از همه تعلقات مادی و آسایش زندگی شهری را داشته سری به جشنواره ییلاق قشقایی که در سوهانک برپا شده بزنید.
هر چند که تبلیغات کمی برای این جشنواره در سطح شهر به چشم میخورد اما جمعیت نسبتا زیادی ترجیح دادند تا روز تعطیلشان را در این محیط بگذرانند و با پرداخت 5 هزار تومان زندگی عشایر را از نزدیک ببینند.
در این بین آنهایی که تعدادشان زیاد است و به قول خودمان عیالوارند و به صرفشان نیست که نفری 5 هزار تومان بابت ورودیه بدهند راهشان را به سمت تپههای اطراف کج میکنند تا از بالای تپه ها به نظاره این جشنواره بنشینند و رایگان از بوی ذغال، کباب، آش رشته و نان محلی بهرهمند شوند!
هر طرف را که نگاه میکنی چادرهای عشایر و زوجهایی که لباس محلی به تن دارند به چشم میخورند. کمی که دقت میکنی تازه میفهمی که همه این آدمها ایلیاتی نیستند بلکه لباس محلی پوشیدهاند تا دقایقی حال و هوای زندگی محلی را تجربه کنند.
شتر سواری، چای زغالی، رقص محلی و دیگر هیچ
بنا بر گزارش برنا شترسواری بخش جالب جشنواره است که مورد توجه بیشتر بازدیدکنندگان قرار گرفته است. واکنش برخی از بازدیدکنندگان هم هنگام سواری با شتر هم جالب است.برای سوار شدن به شتر باید از چهارپایه استفاده کرد. پسرجوانی که با ترس و لرز از پله های لرزان چهارپایه بالا میرود به سریال مختار اشاره میکند و میگوید: قرار است به سپاه مختار بپیوندیم!
ارتفاع شتر تقریبا دو و نیم متر است و پسر نوجوانی که مسوول آن است میگوید: عشایر از شترها بیشتر برای حمل بار استفاده میکنند. البته از شیر و موی آن هم استفاده میشود.یکی از بازدیدکنندگان هم اصرار دارد که اطلاعات زیادی از شترها دارد و با اشاره بچه شترچهارماههای که همراه مادرش است میگوید: این شتر هم باردار است؟!
قهوهخانه سنتی عشایر هم طرفداران خاص خودش را دارد و با چای زغالی از بازدیدکنندگان پذیرایی میکند و برخلاف برخی از قهوهخانههای سطح شهر اینجا خبری از قلیان نیست اما برخی از بازدیدکنندگان هم خودشان دست به کار شدهاند و با قلیانهایشان برای بازدید آمدهاند!!
بازدید از جشنواره از ساعت 17 شروع میشود و به قول آنهایی که چندین بار برای بازدید آمدهاند قبل از اذان مراسم چوب بازی و رقص محلی برقرار است.
چوببازها با نوازندگی کرنا و دهل مراسم اجرا میکنند و بیشتر آدم را یاد سریال "روزی روزگاری" میاندازد بااین حال مجری برنامه توضیح میدهد که ساعات پایانی شب مراسم ازدواج سنتی ایلیاتی برگزار میشود.
هوا که تاریک میشود کم کم روی قسمتهای سنگچین شده، آتش روشن میکنند و بوی هیزم در هوا میپیچد!برخی از بازدیدکنندگان هم سیب زمینی داخل آتش می اندازند تا بعد از کباب شدن دلی از عزا درآورند.
البته رستوران سنتی هم دایر است و آنهایی که طالب غذاهای محلیاند راهی تختهای رستوران میشوند. اسامی غذاها هم جالب است و گرانترینش "لایی پلو" است که 15 هزار تومان قیمت دارد و خبری از غذاهای معمول نیست.
یکی از چادرها هم نان و آش محلی عرضه میکند که از باقی چادرها شلوغ تر است.کمی آن طرفتر چادرهایی برای اسکان موقت بازدیدکنندگان دایر است تادر صورت تمایل شبی را به سبک عشایر به دور از همه امکانات و تکنولوژی زندگی کنند.
هر چند که بازدید از جشنواره ییلاق قشقایی با تجربه زندگی ایلیاتی کاملا متفاوت است اما باز در میان این همه دود و ماشین دیدن آدمهایی که به سبک اجدادشان هنوز با طبیعت آشتی هستند خالی از لطف نیست.
این جشنواره تا 10 مرداد ماه برقرار است.
گزارش:مریم طالقانی