به گزارش سرویس اقتصادی برنا به نقل ازشادا، "بهروز علیشیری" رییس سازمان سرمایه گذاری و كمك های فنی و اقتصادی ایران، با بیان اینکه اقتصاد آمریكا به دوران افول مطلق رسیده و ما منتظر انفجار و فروپاشی آن هستیم، اظهارداشت: برآوردهای واقعی نشان می دهد، اقتصاد كشورامریكا، معادل 350 درصد تولید ناخالص داخلی بدهی دارد.
وی افزود: 350 درصد بدهی، رقمی بسیار بزرگ و به این معنا است كه اقتصاد آمریكا كاملا ورشكسته است و امروز فقط با نوآوری هایی همچون ابزارهای مشتقه است كه تداوم حیات می دهد.
علیشیری با بیان اینكه، این نه بحث من كه كلام بزرگ ترین اقتصاد دانان دنیا است، گفت: برآوردهای كارشناسان بین المللی این است كه آمریكا برای بیرون آمدن از این ورشكستگی باید به سرعت بدهی هایش را پرداخت كند، اما این در حالی است كه كاهش 10 درصدی بدهی های آمریكا، موجب نزولی شدن رشد اقتصادی این كشور می شود.
معاون وزیر اقتصاد بیان کرد: محاسبات دقیق نشان می دهد، هر 10 درصد كاهش بدهی، موجب دو تا سه درصد كاهش تولید ناخالص داخلی آمریكا می شود، یعنی در این صورت، رشد اقتصادی این كشور منفی خواهد شد و این، با منطق سرمایه داری مخالف است، زیرا طبق این منطق، دولت نه تنها نباید موجب نزول اقتصادی شود، بلكه باید آن را رشد دهد تا انباشت سرمایه ایجاد شود.
وی با بیان اینکه به همین دلیل سران نظام سرمایه داری، دچار یك تناقض درون رفتاری شده اند، ادامه داد: البته طی سالیان اخیر، برخی كشورهای نوظهور یعنی چین و هند، با در اختیار گذاردن بازارهای بزرگ و دست نخورده خود، موجب تحرك اقتصاد نظام سرمایه داری شده و حیات موقت به آن داده اند، اما با این همه، افول این نظام قطعی است و به هیچ وجه با این اوضاع قادر به ادامه حیات نیست.
علیشیری در پاسخ به این سوال كه "آیا امكان دوام حیات چنین اقتصادی وجود دارد؟" اظهار داشت: این اقتصاد به دو شرط می تواند تحول جدی پیدا كند. یكی نوآوری بزرگ در عرصه های پیشتاز است كه البته الان در این زمینه دچار بن بست شده و شیوه دوم، استفاده از ابزار جنگ است.
وی گفت: در حال حاضر پشت سر تمام جنگ های منطقه ای و بین المللی، منافع اقتصادی نهفته است و به طور مشخص، هدف از جنگ افغانستان و عراق، گسترش حوزه نفوذ آمریكا در بازار كالا و انرژی است.
معاون وزیر اقتصاد با غیر محتمل دانستن وقوع یك جنگ گسترده در سطح جهان به دلیل مخالفت مدیران اقتصاد بین الملل، احتمال وقوع درگیری های منطقه ای را بسیار زیاد خواند و گفت: بنابراین ما باید در سیاست خارجی خود مراقب این تحول باشیم و با به حداقل رساندن اتصالاتمان به نظام سرمایه داری، اسیر بازی های موجود در عرصه بین الملل نشویم.