به گزارش سرویس قاب نقره برنا، در دعای روز بیست و دوم ماه مبارك رمضان میخوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
«اَللّهمَّ افتَح لی فیه ابوابَ فَضلكَ وَ اَنزل عَلَی فیه بَرَكاتكَ وَوَفّقنی فیه لموجبات مَرضاتك واسكنّی فیه بحبوحات جَنّاتكَ یا مجیبَ دَعوَة المضطَرّینَ»
«خداوندا! در این روز بر من درهای فضل و كرمت را بگشا و بر من بركاتت را نازل فرما و بر موجبات رضا و خشنودیت موفقم بدار و در وسط بهشتهایت مرا مسكن ده، ای پذیرنده دعای پریشانان و درماندگان!»
شرح فرازهای دعا
آیتالله مجتهدی تهرانی در شرح فراز «اَللّهمَّ افتَح لی فیه ابوابَ فَضلكَ» میگوید: خدایا، درهای فضل خودت را به روی من باز كن! خدا به فضل خودش معامله میكند و اگر بخواهد به عدل خودش معامله كند، كار ما خراب میشود. برخی در دعای قنوت میخوانند: «اللهم عاملنا بفضلك و لاتعاملنا بعدلك» كسی گفت كه خدایا، من این همه دعا و نماز میخوانم؛ تازه منت سرم میگذاری، با من به عدلت معامله كن. تا اینكه محكوم به اعدام شد. از طرف پیامبر زمان به او گفتند كه: خودت گفتی خدا به عدلش با تو معامله کند. روزی یك مگس را اعدام كردی و خدا به عدل خودش معامله كرد؛ تو مگسی را اعدام كردی و خدا تو را اعدام میكند.
وی ادامه میدهد: در قرآن آیهای است كه هر پیشآمدی كه برای شما اتفاق میافتد، محصول اعمال زشت خودتان است. با این حال خداوند خیلی از اعمال بندگان را ندید میگیرد. ندید گرفتن خیلی از كارهای ما توسط خدا، فضل است و اگر بخواهد همه كارهای ما را حساب كند، عدل است. یادتان باشد اگر خدا بخواهد به عدل با ما معامله كند، كار ما زار میشود.
آیتالله مجتهدی تهرانی در شرح فراز «وَ اَنزل عَلَی فیه بَرَكاتكَ» اظهار میكند: اینجا میخوانیم كه خدایا بركات خودت را نیز بر ما نازل كن! بركات چیست؟ برخی عمر با بركت دارند، چه اهل علم چه غیر اهل علم. دستگیری و انجام كار خیر را بركت مینامند. معنی این فراز این است كه عمر با بركت داشته باشیم. اگر پولداریم كار خیر انجام دهیم و اگر عالمیم شاگرد تربیت كنیم و كتاب دینی بنویسیم.
این استاد اخلاق ادامه میدهد: هر عالمی و آخوندی باید كار و تدریسی داشته باشد و نگوید كه پیشنمازی مسجد، كار و شغل من است. عالم اگر تدریس، تألیف و تربیت شاگرد داشت، عمرش با بركت است.
این استاد برجسته اخلاق در ادامه بیان میكند: علامه مجلسی از جمله كسانی بود كه عمر با بركت كرد و کتاب ارزشمند بحار ایشان 110 جلد است. از آنهایی كه تازه به حوزههای علمیه میآیند تا تحصیل كنند، میخواهم كه فقط پیشنماز نشوند و با كار و تلاش خودشان را به درجه حضرات جوادی آملی و حسنزاده آملی برسانند.
آیتالله مجتهدی تهرانی همچنین در خصوص فراز «وَوَفّقنی فیه لموجبات مَرضاتك» تشریح میكند: خدایا، در كارهایی كه سبب رضایت توست، من را موفق گردان! یادتان باشد كه كارهای نیك، موجبات رضایت پروردگار را فراهم میكند. اگر بتوانیم به مستحقان كمك كنیم، برای دختران دم بخت بیبضاعت جهیزیه تهیه كنیم، مسبب رضایتمندی خداوند میشویم.
وی تأكید میكند: اگر من این دعا را بخوانم ولی كاری نكنم كه خدا از من راضی شود، فایده ندارد.
این استاد اخلاق در شرح «واسكنّی فیه بحبوحات جَنّاتكَ» میگوید: خدایا من را وسط بهشت ساكن كن! فلسفه وسط بهشت را نمیدانم و شاید اولیا و انبیا در آنجا ساكن هستند. به هر حال بهترین جای بهشت در وسط آن است كه در دعای روز بیستودوم ماه رمضان از خدا میخواهیم آن را نصیب ما گرداند.
وی در توضیح بخش پایانی دعا میگوید:در پایان دعا میخوانیم: «یا مجیبَ دَعوَة المضطَرّینَ» یعنی ای خدایی كه دعای بیچارهها را اجابت میكنی، این چند دعا را درباره من استجابت كن!