به گزارش برنا سکوت، تنهایی، برف، یخ، سرمازدگی، حادثه و ...شرایطی است که امکان دارد برای یک کوهنورد رخ دهد و برای دست و پنجه نرم کردن با آن احتیاج به یک انگیزه دارد.
امان الله بهنیا عضو باشگاه طلای سبز است و تا به حال موفق به فتح قله آرارات ترکیه، لنین قرقیزستان،خان تان گیری قرقیزیستان شده و تلاش ناموفق روی قله پابه دا قرقیزستان داشته و به تازگی از فتح قله کورژنفسکایا 7105 متری بازگشته است. او در گفتوگو با خبرنگار برنا عنوان کرد؛برای فتح این قله 25روز در کوه بوده و در کاری گروهی و با یاری خدا موفق به فتح این قله شده است.
او صعود به این قله را یکی از آسانترین صعودهایی که تابحال داشته است، عنوان کرد و ادامه داد: با این که این منطقه دارای هوای سرد و خشک بوده و تنها چیزی که در آنجا وجود دارد، برف و یخ است و بهمن زیاد می آید؛ قله را بدون مشکل فتح کردیم و آسانترین فتحی بوده که تا به حال داشته ام.
بهنیا درباره علت انتخاب این قله قرقیزستان تصریح کرد: از نظر مالی رفتن به کشورهای آسیای میانه، کم هزینه تر هستند و صعود به آن راحت تر است. به ترتیب هیمالیا نپال، هیمالیای پاکستان و در انتها آسیای میانه دارای بیشترین هزینه برای صعود هستند. فتح قله هیمالیا آرزوی هر کوهنوردی است، من هم آرزو دارم قله هیمالیا را فتح کنم.
بهنیا در مورد مسایل و مشکلاتی که در فتح قله کورژنفسکایا داشته، توضیح داد: اولین مشکل، مشکلات مالی و تهیه و تجهیزات مناسب است، بعد از آن دوری از خانواده و در مرحله آخر خطرات کوه است که ممکن است گرفتار بهمن، سقوط، سرمازدگی شد. هر شب برای خواب چادر می زدیم و برای در امان ماندن سرما در کیسه خواب میخوابیدیم، وزن این چادرها بین 2-4 کیلو بوده و تجهیزات برای حمل بین اعضا تقسیم می شد.
وی درباره تیمی هایش که در صعود او را یاری کرده اند می گوید: از خراسان شمالی 5نفر بودیم، وحید یزدانی(سرپرست تیم)، مهدی زحمتکش، رمضان اینانلو و حمید علی باشی بوده اند که در برخی از رسانه ها نام هم تیمی هایم آورده نشده بود.
بهنیا درباره احساس درونی خود هنگام فتح قله می گوید: هر فرد تا در این موقعیت قرار نگیرد، نمی تواند این احساس را درک کند. هنگام فتح قله این احساس را داشتم که زحماتم به نتیجه رسیده و بالاتر از آن ارتفاعی نیست. ولی مهمترین احساسی که داشتم این بود که به خدا نزدیک تر هستم.در کوه فقط برف، یخبندان و سرما وجود دارد و از شر زرق و برق دنیوی دور می شوم. در این شرایط خود را به خدا نزدیکتر احساس می کنم.
این کوهنورد جوان مهمترین آرزوی زندگی اش را آرزوی سلامتی و ایستادن همه کوهنوردان بر فراز قله های انسانیت می داند.